............... / ............... / .........................

Hayykitap - 963

Edebiyat - 216

Lunaparktaki Sessizlik

İbrahim Garip

Hayykitap Genel Yayın Yönetmeni: Rauf Baysal Edebiyat Yayın Yönetmeni: Caner Yaman Kapak Tasarımı: Emine Yıldırım

Sayfa Tasarımı: Turgut Kasay

ISBN: 978-625-7479-77-6

1. Baskı: İstanbul, Mayıs 2022

Baskı: Yıkılmazlar Basım Yay.

Prom. ve Kağıt San. Tic. Ltd. Şti.

15 Temmuz Mah. Gülbahar Cad. No: 62/B

Güneşli - İstanbul

Sertifika No: 45464

Tel: 0212 630 64 73

Hayykitap

Zeytinoğlu Cad. Şehit Erdoğan İban Sk.

No: 36 Akatlar, Beşiktaş 34335 İstanbul Tel: 0212 352 00 50 Faks: 0212 352 00 51

info@hayykitap.com

www.hayykitap.com

facebook.com/hayykitap

twitter.com/hayykitap

instagram.com/hayykitap

Sertifika No: 12408

© Bu kitabın tüm hakları

Hayygrup Yayıncılık A.Ş.’ye aittir.

Yayınevimizden yazılı izin alınmadan kısmen veya tamamen alıntı yapılamaz, hiçbir şekilde kopya edilemez, çoğaltılamaz ve yayımlanamaz.

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

Kırıldığı yerden kırıyor insanlar, sevmenin bir tabiri yok artık

dilimizde...

Neresindesin bu hayatın, hangi kırık dökük dala tutunmaya çalışıyorsun hâlâ? Bu isyan ettiğin kaçıncı mağlubiyet?

kendini zavallı gibi gören kendine ve çevresine zarardan başka faydası olmayan biri gibi mi hissediyorsun kendini? Hiç şöyle düşündün mü peki? Ya sadece senin odanın penceresine yağ-mıyorsa yağmur, ya sen bir damladan nasiplenirken sadece, sağanağa yakalananlar oluyorsa ve buna rağmen sağanak gibi gelen acıya şükrediyorlarsa? Tutunduğun o kırık dalı iyileştir-meyi düşündün mü hiç? Ya da kendini hatalarınla sevmeyi, kusurunla barışık olmayı?

Bazen zorlamanın anlamı olmaz arkadaşım, çünkü olmu-yorsa olmuyordur, sevmiyorsa sevmiyordur, gelmiyorsa gittiği bir yer vardır, hatırlamıyorsa bir önem arz etmiyordur onun için. Bazı şeyler çok nettir. Seven insan çabalar kaçmaz, gitmez, yorulmaz ama o hep gitti, o hep küçücük bir yalana sığındı. Ve sen kendini hep avuttun. Herkese baş kaldıran sen ona neden boyun eğdin? Konuşsana biraz, bahsetsene seni bu soğukta hiç üşütmeyen acından. Dimdik duran omuzların sevdanın ağırlığıyla mı düştü böyle? Nasıl bir his?

7

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

Evinden gitmek isteyen ama oradan başka yeri de olmayan bir sevdanın ev sahibisin sen galiba.

İçinde kopan fırtınaları görüyorum, ben görüyorum inan.

Kahkaha atan kadınların büyük yıkımlarını görüyorum. Su-Beni lunaparktan çıkarıp

san kadınların zamanında çok konuştuğunu, hissizleştim ben diyen kadınların zamanında kavrulduğu sevdaları biliyorum.

bu şehri sokak sokak dolaştıran bu umut Parça parça olmuş insanların artık sevmeye utanışlarını, kabuk ileride öldürmez mi beni?

bağlayan yaraya merhem aramayışlarını, yüzündeki yorgunlu-ğun kırışıklığını. Sigaranın bitişini ama hâlâ yanışını görüyorum. Defalarca kez defolup gitmek isteyişini ama hâlâ gelece-ğine dair umudu, yarana bir bıçak gibi saplayışını görüyorum.

Yaşamaya yemin etmiş bir bedenin ölü kalbini taşıyorsun Galiba kendimi yitirdiğim günlerdeyim. Kendimle dahi sen. Bu insanın kendine yaptığı en büyük acımasızlık. Bu konuşasım yok. Aynalara dargın, kendiyle yüzleşmeye kor-her şeyden daha acı. Bu hepsinden daha nefret edilesi...

kak bir kadın oldum çıktım bu hayatta. Başımı kendimden Anlamıyorlar, anlamıyorsunuz. Görmüyorlar ve siz görmü-başkasına yaslayamadım. Şu omzumdaki derin çukur, taşır yorsunuz. Kendi kalbime sürgün edilmek isterdim. Onu ben-elbet dedikleri yüklerdendi...

den söküp almalarını tüm canım pahasına isterdim. Çok şey Sonu gözükmeyen bu savaşın en güçsüz savaşanıydım belki de, istedim ama olmadı. Herkes olmamasına yeminli, her şey ol-yılmaya hazır, dövüşmeye cesaretsiz. Kafamı kaldırıp bakmaya mamaya yemin etmiş gibiydi. Yastığa başımı koyduğumda tüm korktuğum bu hayat, uçurumun ucuna bıraktı beni. Hissizleştim, perdeleri aralayıp seni sokuyorum içeri. Tüm anıları parçalayıp duygusuz bir kadın olup sıyrıldım aralarından. “Kalbimi kalın bir hasreti yitiriyoruz aramızda. Tüm şiirleri yakıyorum. Bir sen ka-kitabın arasında kuruttum” diyen yazarın çaresizliği var üzerimde.

lıyorsun ortada. Bir seni yazamıyorum artık, bir sana yetmiyor İliklerime kadar sevip iliklerime dek hissettim sevilmeyişimi.

mürekkebim. Oysa sen buruk bir vedaydın ardımda kalan.

Nasıl anlatayım sana şimdi bunu?

Yıldız Tilbe diyor ya;

Bir insan öldüğü anı insanlara neden anlatır? Bilmiyorum.

“Hiç olmamışım gibi davranmana gerek var mıydı? Bana Tüm bildiklerim onaydı ve ben artık hiçbir şeyi bilmemeyi bir lokma hatıranı haram ettin.”

seçiyordum. Yamacımda bir paket sigara, aylardan Kasım...

Ben kafamı her yastığa koyuşumda haram bir sevdaya Hava buz, yüreğim alev...

yumuyorum gözlerimi. Yüreğimin kenarından akan özlem, Gidişinin üzerinden geçen üçüncü Kasım, üçüncü ölüm, seni bana bahşetmiyor bir türlü. Kilometrelerce uzakta olan üçüncü yok oluş...

sen, yanı başımda tattırıyorsun yokluğunun zehrini.

Kendime bunu neden yapıyorum, insan acıya neden ba-Görüyorum...

ğımlı kılar kendini? Sen öyle bir iz bırakıp gittin ki, gelme-Ve inan kör olmak istiyorum bazen doğuştan...

ye çalışan doğru insanları bile alamadım hayatıma. Pardon 8

9

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

benim bir hayatım bile yoktu sahi... Bulunduğum bu çık-maz, beni kimseye varamaz hale getiriyor. Kaldığı yerden devam ediyor hayat, ama ben öyle kalıyorum işte...

Ucu bucağı sen olan dünyam varsın yok olsun artık. Ben bu sevdayı tek başıma sırtlanamıyorum. Ne ben Galatayım ne de sen Kız Kulesi... Ben bu yangınlarla başa çıkamam.

Kafa tutamam böylesi bir yangına...

Kül olmayı bile göze aldım ama sen sönmek bilmiyorsun. Diz kapaklarımdan kanlar akıyor süründüm diye yollarında. Kafanı dahi çevirip bakmadın ardına, merak dahi etmedin. Sahi ya...

İnsan açtığı yarayı, sarmaya kalkışmazdı. Ne oldu da bekledim bunu senden inan ben de bilmiyorum. Ah bildiğim adam, ben senden sonra hiçbir şey bilmemeye yeminler etmiş gibiyim. Üç S

“

Asır geçti sen bir türlü geçmek bilmedin bu kadının güz vurduğu yarasından. Bu üçüncü Kasım, üçüncü ölüm ve üçüncü yok oluş...

eni sevmek yüreğime azap

Seni sevmek artık bir ıstırap, sen artık keder dolu bir kadının yürek yüküsün. Derdisin, tasasısın. Başımı yastığa koydu-çektirmekten başka bir şey değil, ğumda kâbusum, uyandığımda ah dolu haykırışımsın. Ölüm sevdiğim yerden acıyorum...

kimseyi bu kadar yalnız bırakmazdı. Bu dünyada ölmek ne demek biliyor musun? Son nefesini bir adama bahşetmek...

Bugün üçüncü Kasım, üçüncü ölüm, üçüncü yok oluş...

Kadın, içindeki cesetle cam kenarında ölü bulundu.

Adam sevdiği kadına geldiğinde onu cam kenarında ölü buldu.

Geç kaldı erken vardığı kadına. Kadın onu kül etti kendini alevler içinde bıraktı. Kadın gittiğinde adam pişmandı...

Bugün üçüncü Kasım, üçüncü ölüm, üçüncü yok oluş...

Kadının avuçlarının arasında minik bir kâğıt parçası buruş

buruş...

Şu yazıyor; geleceğini biliyorum sevgilim, ama ne demiştim ardını dönüp gittiğinde sana?

Göğsünde bir alev olsun ama ben o gün kül olayım, biraz da sen yan...

10

11

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

Ah benim güzel kızım,

yarana merhem yok değil mi?

Benim güzel kızım;

Babasının papatyası, annesinin narin civcivi iliklerine dek hisset sevgimi kızım. Sevgiyle büyü avuçlarımda. Hiçbir insana sevilmemeyi sakın hissettirme, bu çok iğrenç bir hissiyattır.

Kimsenin kalbini kırma, kırılan olsan bile her zaman onaran ol. Bahçende hep çiçekler açsın kızım hiçbir çiçeği kökünden koparmaya çalışma, acıtma. Acıtan değil her zaman merhamet gösteren ol yavrum. Herkesin birbirine düşman olduğu bu çağda kendinden başkasına da sırtını dayama. Öğren kızım. Düşmeyi de, kalkmayı da, sevmeyi de, kimi sevmemen gerektiğini de, güzeli de gör, çirkini de ama hep güzel kal kızım. Bir insan seni arkandan vurdu diye sakın sen de aynı-sını yapma, yaparsan ondan bir farkın kalır mı güzel kızım?

Seni her zaman yıkmaya kalkışacaklar, paramparça olacaksın belki, olamazsın diyemem kızım, hayat bu...

İnsanı hep ardından vurup düşürür, sonra da kalk der kızım.

Eğer güçlüysen, kalk...

Gülümse kızım, umut dağıt etrafına, tüm kötülere inat sen hep iyi kal. Bir gün büyüyeceksin kızım, sen de sevecek-sin, senin de canın alev alev yanacak ama vazgeçme sakın 13

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

sevmekten. Yanlış insana denk geldin diye sevmek yüreğinde kötü bir yere sahip olmasın. Ehline elbet denk gelirsin güzel kızım. Her çiçeğin toprağı aynı değildir, unutma. Biliyorum üzüleceksin, hıçkıra hıçkıra ağlayacağın zamanlar olacak, Üşüyorum ve bu asla bedenen değil...

benden gizlemeye çalışacaksın belki ama ben her şeyden ha-berdar olacağım kızım. Küçükken ağladığında hep yanıma koşar kollarını boynuma sarıp uyuyakalırdın, ne kadar bü-yürsen büyü sen benim küçücük minicik kızımsın. Koş ve gel bana kızım, baban sana sarılmaya hep hazır...

Karmakarışık bir hayata tutunmaya çalışıyorum.

Benim güzel kuzum, bir yetimin başını okşamayı, sokak-Gözlerime hasreti gösteren lakin kör olan bir adam o. Şu hançeri ta titreyen bir kediyi evine almayı, açı doyurmayı, hakkını sırtımın derinliklerine saplayan adamdan sevgi bekliyorum şimdi-savunmayı, her susuşa baş kaldırmayı sakın unutma. Senin lerde. Kendine kırgın kalan ama o kırılmış yeri asla saramayan bir insanlığın vicdanın ve merhametindir kızım. Üzgünüm ama kızım ben. Sevinçlerim hep yarım, gülüşlerim hep eksik, sevişlerim tek kalacaksın bir gün kızım, ben her zaman yanında ola-hep darmadağın. Ağlamalarım çok, hüzünlerim çuval dolusu...

mam ama kalbinde yaşam sürmeye devam edeceğim. Birlikte Kendime zararım çok ama yararım var mı? Bilmiyorum. Bü-ektiğimiz manolya da, saçına taktığın toka da, sana aldığım yük bir kayıp yaşamış ve bunu hâlâ aşamamıştım. Onu aşmak günlüğün arasında, merhametinde, şefkatinde yanı başında için onu bulmam gerekirdi. Kendime olan bu saygısızlığım ona olacağım. Tek kalırsan eğer sahte kalabalıklarda, kaybolma sa-olan saygımdandı hep. Yaşamayı güzel kılan, güzel bir yüreğe kın kızım. Bazen yalnızlık en iyi dosttur insana, unutma. Yü-sahip olmak değil midir? Hayır, hayır asla değil. Bilmiyor mu-reğinde taşıyıp da kendine yük etme dertlerini, anlat kızım.

sunuz? Güzel yürekli insanlar bu dünyada cehennemi yaşarmış.

Taşa da olsa anlat.

O benim cennetimdi ama cehennemi vadetmişti bana. Onunla Çünkü bilirim, öyle bir devirdeyiz ki insan çare olamıyor yaşamayı öğretmiş ve bırakıp gitmişti öylesine. Yarım kalmak insana...

nedir bilir misin? Sabahın yoktur, gecelerin kalpsiz bir adamın Adaletten şaşma kızım vicdanın senin adalet terazindir düşüne yatar, gözkapaklarını dünyaya kapatır, ona açarsın. Kız-onu sakın yitirme. Ben her zaman kalbinde yaşam sürmeye gınsındır ama kırgınlık kalmıştır payına. Kalmalar canını acıt-devam edeceğim, hiçbir zaman sevilmeyi bekleme, hep sev mış, kalkıp hayata tutunmaya bile mecal bırakmamıştır sende.

kızım, hep sev.

Çoğu zaman bağıra bağıra konuşmak, derdini anlatmaya çalış-Baban seni hep seviyor. Yüreğinden öpüyorum minik civ-mak insanı çok büyük bir sessizliğe iter. Seni duymak istemeye-civim, güzel ellerinden, tombik yanaklarından, kıvırcık saç-ne ne diyebilirsin? Bakışlarına taş duvar olan birine hangi sevgi-larından öpüyorum...

yi gösterebilirsin? Diyordu ya hani yazar bir cümlesinde; “insan insanı ya tamamlayamadı ya tam anlayamadı.” Bu cümle her düşüşüme biraz anlam katıyor aslında. Anlamak yaşamaktan 14

15

İBRAHİM GARİP LUNAPARKTAKİ SESSİZLİK

geçer, seni anlamayan biri yaşamamıştır seni. Ben onda hayat sürerken o bana uğramamıştı bile. Bizi kıran da bu değil mi zaten hanımlar beyler? Acısına bel bağladığımız sevgiler büyük bir yokluktan ibaret ve sevmenin en büyük kusuru da bu aslında. Birbirini tanımadan yapılan evlilikler, birleşmeler, sonu olmayan acılar, yarım kalmışlıklar taşır heybesinde.

Bir insanla yaşamadan, yaşam sürmeden tanıdım demek, ne kadar doğruluk payı içerir?

Her şey geçicidir, çoğu şeyin bir zamanı vardır. Gitmenin de kalmanın da, sadakatin de ihanetin de...

Vaktini dolduran bavulunu hazırlayıp gitmeye kalkışır.

Vakti gelen gelir, ama neden giden bir türlü uğurlanamaz yürekten? Unutmaya ayırdığımız o vakti neden daha mutlu olmak için harcamayız? Kapıyı kapatırsanız dışarısının güzel-liğini elbet göremezsiniz, umudun dilini bilmeyen, umuttan nasıl bahseder? Karanlıklara düştüğü zaman insan ışığa muh-taç kalır ve tek aradığı da ışık olmaz mı?

Ben aşka yenik düştüm ve tek aradığım sensin.

İnsanlar rakı masalarında düşünürken sevdiğini, ben açıp ellerimi Rabbime dua ettim...

Kıymet bilmemek bu zamanın modası galiba, ne kadar sevmiyorsan bir insanı, o kadar seviliyorsun ve değer de gö-rüyorsun. Altın üste geçtiği bir devir bu. Adaletin kağıtlarda kaldığı korkunç bir çağ. Merhametin sulara gömüldüğü bir kuraklığın devri yaşadığımız. Pardon yaşattığımız...

Kılıcını acıya kuşanan, kinini koynunda büyüten insanlarız artık bizler. Koca bir vicdan harbi var yüreğimde ve yüreğinde.

Olan da var hiç olmayan da. Onu yük gibi taşıyan da var, düş-mesin diye sıkı sıkıya tutan da. Ardında hasretin siluetlerini bırakan da var, kavuşmanın başını merhametle okşayan da.

Şimdi hangi masum uyuyor şeytanın aklına? Hangi beyaz, siyah bir leke damlatıyor bedenine?

16