KRALİÇEYİ

KURTARMAK

Vladimir Tumanov

KRAIJ<;ı;\i Ki 'RTAR\IAK

(,,O<'lık Roman 11

''ıı?.an· \ huhmıı Tuın.ıo."

H'·�iuılı.:�·L·n l>.t\'ıd Hrndt•l,·.ıu ln):ili'-�" :ı.,lınd:ın Tiııli(dC$in·n· Mın<' Kıızm:" ı�lıı Y;1yın:.ı l"t:ızırfaroın: Mlırcn lk:rkan

•

()1.j!Un adı: }ııJrlc,n s /ı{{m.:m.•

(> ıııu2 Vl:ıdıınir Tumanm·

Tllrk�e yayın hakları Cünışıgı Kitaplığı. 21Xl4

Yayın haklan. 5cholasıic Canada Lıd 'den Al.'Calı Telif Haklan Ajan�ı aracılıgıyla satın alınmıştır Tüm yayın hakları saklıdır Tanıtım için yapılacak kısa alıntılar dışında yayıncının yazılı izni olmaksızın hiçbir yolla çogaltılamaz ve kullanılamaz

•

1. l�ı<kı: Man �UO'İ Uı)tl(J ade1 J

ı. l•l'kı: llaıir:ın 2fü4 <.!000 :ı<k�) 3. ha•kı: <.)(ak ım; cıor.ıo ack1ı Jl:ı,:kı Ünı'.<'si hazırlık; F<'rdl Alın Hı•nk �1'111111 Ptı:r:ult

l�·�ı �lart M.ııl•.ıa«ılık

1 \tıt-..· • J!d \tın f'tıır..1 katurıwııt· tııı.ınt"fll 111.!J.!:1 !11 .!J <.•ti

< iünı;;ığİ Kiı:ıplıi\ı.

bir Mi• Organi7.a<pın Rt'stord<y<>n Yayın�ılık Lıd Şli. kuruluşudur.

M!!\'lüt Pdıllv�n c:�ıd. 2Wl

Ga}Tcltefl<' 3'BY4 bı:mhııl

Td.:'fon· CU112) 212 99 7.�

F:ıks: (0212) .ll7 91 74

E-p<>Sla· info@gunbigikitapligı.<'>m Wcb adresi: www.guni;igikiıapligi.conı

•

ISBN 'ı>7'>-l!H2-97-6

Vladinıir Tumaııov

196l'd,_• J\lusku\'<t'da duğ;111 Tuııunov, 199J'dcıı heri l\.ana<la'c.hı Batı Ont:ırio Universitesi'nin Modern Diller ve Edebiyatlar Bölümü'nde Fraı1sızc.ı. Rusça w Almanca'nın yanı sıra dünya t:debiyatı dersleri veriyor. ''Kraliçeyi Kı111arnıall. akademik yayınlanyla tanınan Tuınanov·un l,'ocuklar için kaleme aklığı ilk kitap. Yazar, <;ocukların büyük ilgi gösterdiği bu matematik macerasını, coğr.ıfya ve tarih için de sürdürecek.

Vladimir Tuınanov kitabı nı;<len yazdığını anlatıyor:

··oğlum Aleks okııla başladığındcı matematik ona çok ccın sıkı<..·ı geldi. Gerçekten de kitaplarının benim o yaşlarda okııdııklanm kadar sıkıcı olduğıınıı fark edince, bir çare aradım. Nasıl nasıl derken, oğlumun fantastik kitaplardan çok hnş/anmnsı hcrna İf'llrtl ı•erdi. Mrrf<'mrırW faıı/11.o;til• bir <�vldiyle lıir tırt(Vtı .ıwıirerek. Ah•f.!,·e mcllemaliAin de bir macera olahilece,�ini t111/aımaya karar ııenlim. "Kraliçeyı Kurt.mn3k ,. işte böyle doğdu.

qglıım. bir kitabın başkarakteri olmal.ıtan büyük heyecan duyarak, bulmacaları peşi peşine çözdü. Matematiğe bakışının ciddi biçimde değişikliğe ıı,{Jradığını gözlemledim ... "

Larlssa, Aleks. llcıne.�ça ..• t"e Kayla için.

•

•

l(R_A L � � € Y �

K_l:J R_ TA R_M AK_

Vladimir Tumanov

Türkçesi

MİNE KAZMAOGLU

KİTAPTAKİ YABANCI ADLARIN

OKUNUŞLARI

Al (Al)

Aleks lsaac Fog (Aleks Ayzak Fog) Alt:'ksandre (Aleksandır>

Blackwel! bland (13lekvd Aylınd}

Colıen (Kohen)

Danny (Denni)

Harry merri)

Jayden (Ceydınl

Jeff (Cef)

John (Cem)

Kira (Kira)

Laura Elizaheth Chi (Lavra Elizahet Çi) I.und � (Lund">

Meg /Megan (Meg / :'vlegın)

M< monılus (Mnnokulus)

Ness (Nes)

Nesıor (Nestor)

Nolan (Nolan)

Rechner (Rdıner)

Rence Claude Descarces (Röne Klod Dekarı) Rick (Rik)

Ron (RonJ

Sam (Sem)

Vanes..o;a (Vanessa)

Wanmda (Vakcında)

İÇİNDEKİLER

1 Uuluntu 9

2 Üçlü 18

3 Jayden'ın Kurtuluşu 25

4 Jayden'ın Yardımcısı 40

5 Mesaj 52

6 Kağıt Yolu 64

7 Sürpriz 76

8 Waconda Kampı 90

9 Çıkış Yolu 104

10 Talihin Terse Dönüşü 123

1 l Son Etap 133

12 Sihirli Sözcük 148

Sonsöz 159

1

BtJLtJNTtJ

10

Vlcıdimir Tumcınov

A leks lsaac Fog, ayiığının dibine nereden geldiği bilinmeyen bir şey düşüverdiği .sı.mda dine konan kar tanelerini izlemekteydi.

Yere eğildi. Bir kurşunkalc:ındi bu. Aynı arı.da, sanki hemen yanı başından yürüyüp geçen biri var-'

ınış gibi ayak sesleri geldi kuJağına.-Ses1er giderek uzaklaştı ve sonunda kesildi. Ama ortalıkta hiç kiinse yoknı!

Aleks kalemi alıp inceledi. Gümüş renkli, üstü küçük, parlak mavi sayılarla kaplı kalem benzerle

,

rinin çoğundan daha kalın ve uzundu. Tepesine silgi yerine, minyatür bir şato kondunılmuştu.

Ale.ks bu tuhaf buluntuyu kalem kutusuna koydu. Ayak sesleri aklına gelince, elleri azıcık titredi.

Ancak çevreyi kolaçan edecek zaman yoktu. Otobüs gelmişti.

Aleks otobüse atlayıp, en iyi arkadaşı Sam'in yanına çöktü. Sam. Aleks'le aynı sınıfta, ama Bay Coht:!n'in şube.sindeydi. ikisi okula gidip gelirken hep yan yana otunırlarc.h.

Kraliçeyi Kurtarmak 11

Pazartesi sabahıydı ve bunun c.fa Aleks için rek bir anlamı vardı: Matematik sınavı. Aleks'in matematik öğretmeni Bayan Lund. "Haftaya başlarken beyin hücrelerinizi canlandımıanız gerek!" demeye bayıbrdı. Aleks açısından bu daha çok, beyin hücrelerinizi

�!1zm1ma111z gerek, anlamına geliyordu. Matematik sınavları başladığında, Aleks'in beyni kavruluyor ve o kaçınılmaz sözcükleri duyuncaya kadar <la öyle kalıyordu: ''Kağıtlarınızı verin, lütfen." Tabii, her seferinde <le teslim ettiği kağıtlardan hiç hoşnut olımıyordu. Asla sürprizle karşılaşmıyor, Bayan Lun<l kırk yılda bir on_a "orta" verecek olur�a. kendini şanslı sayıyordu.

Oysa, Aleks gerçekten elinden geleni yapıyordu. Öteki de�lerinin hepsinde mükeınınel<li, özellikle de edebiyatta. Deneme ve öyküleriyle okul içi ve hana okullar arası yarışmalarda ödüller kazanıyordu.

Ama. Aleks'in en sevdiği şey okumaktı. Ortalıkta görürunediği zamanlar, evdeki herkes, sessiz bir köşede kitabın birine gömülmüş olduğunu bilirdi. En çok fantascik romanlardan hoşlanırdı. Kendi rnflanndaki bütün kitapları okuduğu gibi, her ay kütüphaneden koca bir yığın kitap da ödünı; alırdı.

Ancak, ne zaman bir matematik sınavına çalı

şacak ya da bir matematik ödevi yapacak olsa, hep aynı şey oluyordu. Birkaç dakika lx)ş gözlerle sayılara baktıktan sonra, Aleks'in elleri o sır.darda okumak-

12

Vlodimir Tumanov

ta okluğu kitaba kayıveriyor ve derken, sanki büyülenmişçesine lxıınbaşka diyarlara uçuyor ve kendini, türlü türlü sihirler yaparak şato dolusu sihirbazla savaşırken buluyor<lu. Göz açıp kapayana kadar da saat onu buluyor ve yatına zamanı gelmiş oluyordu.

Tüh, matematiğe zaman kalmadı! Belki yarın.

Eh işte, yarın gelmişti: Pazartesi, bütün sihirbazhırla zindanlarm, arkalarında artı ve eksi işaretlerinden oluşan bir toz bulutu bırakarak ortadan yok oldukları gün. Aleks'in ak'lı, önceki gece okuduğu kitaba gitti. llüyücü olduğunu keşfeden bir oğlanm öyküsüydü bu. Aleks <le büyücü olmak isterdi -ozaınan Bayan Lund'a büyü yapar, ınaterilatik 1?ınavlarını unuttunır<lu. Ama Al<::ks büyücü değildi, yarnağı bile değildi. Normal bir okula giden. normal bir çocuktu yalnızca.

Durun bir dakika -o kadar da nonnal değil.

Aleks, Sam'e bir dirsek atıp, yeni kalemi çıkardı.

"Bak, ne bul<luın," dedi.

"Vay canına!" diye yanıtladı Sam. "Değişelim ıni? Dört renk yazan bir kalemim var, sana bir de şu-··

"Unut! llu onlarla kıyas kabul etmez." Aleks kaleme bir daha yakından bakıp, yine kalem kutusuna geri koydu. "13ugünkü matematik testinde kullanacağım onu. Belki bana uğur getirir. l3una ihtiya

<::ıın var."

Kraliçeyi Kurtormcık

1 3

Sanı omuzlarını silkip camdan dışarı baktı.

Aleks bir an için Sam'e ayak seslerinden söz etmeyi düşündüyse de, sonra vazgeçti. Sam buna asla inanmazdı. O her şeyin kanıtını isterdi; Aleks'in fantastik romanlarına hiç tahammülü yoktu. Sanfin okuduğu kitaplar. böcekler, makineler, okyanuslar ve uzayla ilgiliydi. Onun deyimiyle, "gerçek şeyler'"

üzerine. Sam'in en iyi olduğu ders de fendi zaten.

Okula varınca, Aleks dolabına koşup ceketini koydu ve sırt çantasını kaptığı gibi doğruca sınıfa gitti. Öteki çocukların çoğu gelmiş, çene çalıp <lalga geçmekle meşguldü. "Bu kadar sevinecek ne var sanki?'" diye söylendi Aleks kendi kendine.

Zil çaldı. Kulakları tırmalayacak kadar tiz sesi Aleks'i sindirdi. Bayan Lund her zamanki sakinliğiyle, "Lütfen, yerlerinize geçin. Bütün kitaplarınızı kaldınp, yalnızca birer kalem çıkarın. Sorulan alır almaz başlayabilirsiniz," dedi. Sonra da k<1ğıtlan dağıttı.

Aleks, kalem kutusunu açıp yeni kalemini çıkardı.

Bir kere daha şatoya ve mavi sayılara baktı. Kasılan midesi, gurnldayan bir düğüm olmuştu artık.

ilk soruyu okumaya başlayınca, her zamanki gibi paniğe kapıldı:

Uzun bir <lalın ucunda bir karınca oturuyor.

Bir<lt'n, öteki uc,:taki arkadaşını görünce, onu ziyareı etıııeye karar veıiyor. Karın<.:a saniyede 2 santimetrelik bir hızla yola çıkıyor. Arkadaşı-

14

Vladimir Tumanov

na ula�ınası 7 saniye :;ürüyor. Daim uzunluğu ne kadardır?

Aleks nereden başlayacağını bilmiyordu, ama hiçbir şey yazmadan orada öylece duramazdı. Kalemini kağıda değdirdi ve inanılmaz bir şey oldu: Kalem elini hareket ettinneye başladı! Aleks, yan dehşet yarı şaşkınlık içinde bakakaldı -Hareket eden eli artık ona ait değildi. Daha farkına bile vanrnıdan çözüm yazılmıştı: Karınc.ının d.ılın bir ucundan ötekine gitmesi 7 saniye alıyors.ı, bu süre saniyedeki hızıyl.ı (2 santimetre) çarpılmalıdır. 7 x l 14. Dalın 2

uzunluğu 1 4 s.ıntimetredir.

Aleks'in hayret edecek zamanı olmadı. Kalem durmuyor, problem ardına problem çözüyordu.

A.leks ne olacağını merak ettiği için bir an gözlerini başka yere çevirdi. Kalem yazmayı sürdürdü ve test bitmeden de durmadı. Aleks şaşkınlık içinde ayağa kalktı ve dizleri titreyerek kağıdını teslim etti. ilk bitiren o olmuştu!

Sınıfın matematik birincisi Laura, yerine oturmakta olan A.leks'i kuşkuyla süzdü. Aleks onun ne düşündüğünü tahmin edebiliyordu: A.leks fog testi bitirmiş olamaz! Herhalde vazgeçmiş olmalı! Kağıdı-

Kraliçeyi Kurtarmak

15

na kuşkulu bir bakış atan Bayan Lund\ın yüzündeki ifade, karalanıverıniş yanıtları görünce yerini şaşkınlığa bıraktı. Öğretmen başını kaldırıp Aleks'e yüreklendirici bir gülümsemeyle baktı.

Öğle yemeğinde, Aleks uçarak Saın'in masasına koşturdu ve düşüncesini aşan bir hızla konuşmaya başladı. "Kanıtladım! Kanıtladım! Kalem sihirli! Sihir bu! Anladım, çünkü bu-"

"Sen neden söz ediyorsun? Hangi kalem?'' diye sordu Sam. Yarısı yenmiş salamlı sandviçini bıraktı.

Aleks matematik sınavı öyküsünü anlatırken, Sam ne tür bir şaka yaptığını anlamaya çalışır gibi arkadaşına bakıp duruyordu. Sonra da, yapmacık yapmacık sırıttı. "Kalemin testi senin için çözdü, öyle mi .. '?"

Alek.s'in tek bir lafına bile inanmadığı besbelliydi. Aleks, çaresizlik içinde Saın'i ikna edecek bir yol ararken, kısa süren gergin bir sessizlik oldu. Derken, birdenbire aklına bir şey geldi.

"�uradaki büyük çocukları görüyor musun?''

dedi, yakındaki bir masayı göstererek. "Gel benimle, bak sana istemediğin kadar kanıt sunacağım."

Sam isteksizce Aleks'i izledi. Masanın çevresine üşüşmüş büyük sınıftan kızların konuşmaları, iki oğlanı görünce bıçak gibi kesildi. Merakla ziyaretçilere baktılar.

Aleks yutkundu, boğazını temizledi ve ağzın-

1 6

Vlodimir Tumonov

dan baklayı çıkardı: "Selam. 13ir şey rica edebilir miyiz? Bir dakika için ödünç alabileceğim bir matematik kitabı olan var mı acaba?"

Kızlardan birinde vardı, sırıtarak uzattı. Masalarına dönen Aleks ile Sam oturup kitabı açtılar ve en zor güri.inen problemi seçtiler. Matematiği oldukça iyi olan Sam bile bilemiyordu çözümünü.

Bir k<ımyon saalle 45 kiloınL'tn.: lıızla A kentinden B kenti:ıe doğnı yola c;ıkıyor. Saaltt: 54

kilomelre lıız yapan bir başka kamyon da B

kentinden A kentine doğru yola c;ıkıyor. İkisi 20 dakika sonra karşılaşıyorlar. A ve B kentlerinin arasındaki uzaklık ne kadardır?

Aleks kalemi ve bir parça kağıt çıbrdı. Sam'in gözleri önünde, kalem sanki Aleks her şeyi ezbere biliyonnuş gibi son hızla yazmaya başladı. Göz açıp kapayıncaya kadar yanıt önlerindeydi: 60 ddkikddd 3 tdne 20 ddkikd olduğund göre.

20 ddkikd bir Sddtin J/3'üdür. ilk kdmyonun 20 ddkikddd ne kdddr yol dldığını bulmdk için, sddtte 4S kilometre hızın 113'ünü bulmdk gerekir. 4S + 3 IS kilometre. ilk kdmyon

=

20 ddkikddd A kentiyle B kenti drdstnddki uzdkhğın IS kilometresini gitmi�tir. İkinci kdmyon için de dynısı uygu·ldnır. S4 + 3 18. İkinci kdmyon

=

Kraliçeyi Kurtarmak

1 7

20 ddkikddd 18 kilometre gitmiştir. Demek ki, ilk kdmyon A kentinden B kentine doğru 15

kilo metre. ikinci kdmyon dd B kentinden A kentine doğru 1 8 kilometre yol dldığındd kdrşıldşıyorldr. İki uzdklık topldnır: 15 • 18 33.

=

İki kentin drdsı 33 kilometredir.

Aleks başını kaldırıp Sam'e bakmadan arkada

şının yüzündeki ifadeyi tahmin edebiliyordu. Beti benzi atan Sam'in suratı elindeki kağıttan bile daha beyazdı. Şaşkınlık içinde, bir çözüme bir Aleks'e bakıp duruyordu. Sonra Sam kalemi kendi eline aldı

·ve kitaptaki başka bir probleme dönüp, kendi elinin kağıt üstünde gidişini izle<li. Çözüm sanki havadan ortaya çıkıverdi.

Uzun bir sessizlik oldu. Sonunda Sam, "Bu çok acayip. Korkuttu beni!" diyebildi.

"Saçmalama! Korkacak ne var? Bütün kitaplarımda var bu!'" Ancak, Aleks bunun gerçekten çok acayip olduğunu da kabul ediyordu.

"Sana inanmadığım için affedersin," diye yutkundu Sam ve hemen ardından ekledi, "Bence bunu hiç kimseye söylememeliyiz. Eğer okuldan biri bunu öğrenirse-"

S<ım daha laf mı bitirmemişti ki, oğlanlar sabırsız bir ses duydular: '·Ben de deneyebilir miyim? .. Söz veriyorum, kimseye söylemem."

2ÜÇLÜ

Kraliçeyi Kurtarmak

19

Aleks'le Sam sıçrayarak döndüler. Hemen arkalarında Vanessa duruyordu. Vanessa onlarla aynı sınıftaydı, ama Aleks ve Sam onunla pek konuşmazlardı. Aleks bazen buna üzülürdü, çünkü Vanessa tanıdığı en hoş insanlardan biriydi. Başkaları ne derse desin ya da ne yaparsa yapsın, o hep sakin bir güli.iıÜsemeyle karşılardı. Tıpkı şimdi gülümsediği gibi.

Aleks de ona gülümsemeden edemedi.

"Siz ikiniz sır saklamayı bilmiyorsunuz anlaşılan." diye devam etti Yanessa. Suratından merak akıyor, ama bunu pek belli etmemeye çalışıyordu. "Bir dahaki sefere, başkalarının sizi duymasını istemiyorsanız sessiz olun."

"Yani, konuştuklarımızın hepsini duydun mu?''

dedi Sam, Aleks'le bakışarak.

"Çoğunu; ama yemin ederim, hiç kimseye söylemem! Haydi, lütfen, ben de deneyebilir miyim?"

Vanessa yanağına düşen kıvırcık kara bir saç demetini arkaya atıp, sabırsızca avucunu açıp uzattı.

Aleks iç geçirerek kalemi onun eline bıraktı.

20

Vlodlmir Tum anov

"Pekala, seni de aramıza alıyoruz. Ama senden başkası olmayacak. Yemin et!''

"Ağzımı açmayacağım. Yemin ederim," diye geveleyen Yanessa alelacele küçük bir not defteri çıkardı. Denemek için zor bir problem seçer seçmez de kalem harekete geçti.

"Vay canına!" diye bağırdı. Gözleri coşkuyla parlıyordu. "Haydi, biraz daha deneyelim!"

Saın'le Vanessa, Aleks onları durdurana kadar, sırayla problem üstüne problem çözdüler.

;,Bilmeniz gereken bir şey dıha var, arkadaşlar,"

dedi Aleks bütün ciddiyetiyle. "Kalemi otobüs duı:a-.

ğında bulduğum sırada, birinin ayab5eslerini duydum .. . ama oltada kimseleryoktlf.."

Kısa bir sessizlik oldu. Derken, ''Kime ne?''

diye kestirip attı Yanessa. Oturduğu yerde sakin duramıyordu. "Nereden geldiyse gelsin, bu kalem bir harika!"

"Ayak seslerini hayal etmiş olmalısın," diye Aleks'i yatıştırdı Sam. "Önemli olan kalemin şimdi bize ait olması. Onunla neler yapabileceğimizi dü

şünebiliyor musun?"

•

Birkaç gün sonra Bayan Lund matematik sınavı ka

ğıtlarını geri verdi.

Kraliçeyi Kurtarmak 21

''Chi, Laura Elizabeth; Descaıtcs, Rence Claude; ... " 13ayan Lund'un insanların tam adını söyleme takıntısı vardı. Sabah yoklamaları saatlerce sürüyordu.

" ... Fog, Aleks lsaac ... " Adı okunduğunda, Aleks emin adımlarla öğretmenin masasına seğirtti.

"Çok iyi, Aleks!" dedi Bayan Luncl. "Böyle bir kapasiten okluğunu biliyordum. Bu şekilde devam et.··

Smı.sına oturunca Aleks notuna baktı ... ve yüzü parladı. Pekiyi! Karınca on dört santimetrelik dalın öbür ucuna vannıştı ve öteki yanıtlar da doğruydu.

Ama bu yalıuzca başlangıçtı. Sihirli kalemle, Aleks'in artık pazartesilerden korkmasına gerek kalmamıştı!

Üç arkadaş o günden sonra işin tadını c;ıkannay<İ başladılar. Kütüphaneye gidiyor, o güne kadar yazılmış en zor matematik kitaplarını çıkarıp, kalemi çalıştırıyorlardı. inanılmaz çözümlerin gözlerinin önünde gerç·ekleşmesini izlerken, zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorlardı.

Bir pazartesi sabahı, Aleks kalemin ne kadar kısalmış okluğunu fark etti. Sihirliydi, ama gene de sivriltilmesi gerekiyordu. Daha şimdiden gerçek boyunun üçte ikisine inmişti.

Aleks ne yapacağını bilmiyordu. Sam ve Vanessa için kalem fiyakalı bir oyuncaktı. Ama Aleks için bir oyundan ibaret değildi yalnızca -bütün matematik ödevleri ve sınavları i<;in kaleme muhtaçtı ve en azından okul yılının bitimine kadar onun dayanma-

22

Vladimlr Tumanov

sını istiyordu. Annesiyle babası o zamana kadar matematik notlarını yiiksek tutarsa, yıllardan beri gitmek h;in yalvarıp durduğu Waconda Kampı'na yollayacaklarma söz vermişlerdi. Ama bu şekilde devam ederlerse, kalem bir aydan fazla dayanmayacaktı.

Onu kendine saklamak ne kadar bencilce gözükürse gözüksün, Aleks kalemin sırf eğlence için yok olup gitmesine izin veremezdi. Kalemin gerçek sahibi kimdi zaten? Onu ilk kim bulmuştu? Ne Sam ne de Vanessa. Aleks'in onlarla konuşması gerekecekti.

Ertesi gün otobüste, Aleks arkadaşlarının yanma oturup artık kalemle oynamaya bir" son v�rınelcri gerektiğini söylemek üzere ağzını açtı, ama baıübaşka sözler döküldü dudaklarından.

"Kalemi kaybettim."

Niyeti yalan söylemek değildi! Ama artık iş işten geçmişti ve . . . belki de, en iyisi buydu. Böylece, hiç kimse alınmayacaktı.

Sam düş kırıklığına uğramış gibiydi. "Ciddi misin? Kaybettin mi gerçekten?"

"Ceplerime baktım, sırt çantama, çalışma masama ... " Aleks gözlerini yere indirdi. "Üzgünüm."

''Neyse, sonsuza kadar dayanmayarnktı zaten,"

dedi Vanessa her zamanki neşesiyle. "Önünde sonunda bitip yok olacaktı." Sesinden hiçbir düş kırıklığı hissedilmiyordu.

Kraliçeyi Kurtarmak

23

Oysa, Sam'de çok belirgindi. "Sahip olduğumuz en inanılmaz şeydi o kalem!" diye yakındı.

S

"

ahip olduğımıuz mu? O benim kalemimdi.

Onu ben buldum," diye karşılık verdi Aleks titreyen bir sesle.

Bir an sessizlik oldu. '"Ve şimdi ele onu kaybettin öyle

,

mi?'" dedi Sam, dosdoğru Aleks'in gözlerinin içine bakarak. Sonra da başını çevirip camdan dışarı bakmaya başladı. Otobüs okulun park yerine geldiğinde, kendini ilk dışarı atan Sam oklu.

Aleks haftanın geri kalanında rüyada gibi dolanıp durdu okulda; Vanessa'nın arkadaşlığından bile

· ka_çınıyordu. Onlara yalan söylemiş olmaktan dolayı derin utanç içindeydi. Hafta sonunda, arkadaşlarına doğruyu söyleyip özür dilemeye karar verdi. Bu kadarı yeterdi. Pazartesi günü yapacalnı bunu. Öğle tatilinde.

Pazartesi sabahı, Aleks dolabını açıp her zaman sihirli kalemini sakladığı gizli köşeye uzandı.

Yoktu!

Şoke olan Aleks, dolabın her köşesini aradı, bütün giysilerini silkeledi, yemek ve hatta beden eğitimi çantasını bile boşalttı. Kalemin yok okluğu kesindi.

Aleks sınavda elinden gelenin en iyisini yapmaya çalıştıysa da, sihir olmayınca notlarının düşece

ğini biliyordu. Öğle tatilim.le özür dileme fikrinden

24

Vladimir Tumanov

vazgeçti. Hiç kimseyle konuşacak hali yoktu.

Evde, akşam yemeğine neredeyse hiç dokunmadan baş ağrısı bahanesiyle odasına gidip kapıyı kapa<lı. Bir hafta içinde, hem arkadaşlarına çok çirkin bir davranışta bulunmuş, hem de sihirli kalemini kaybetmişti. Daha neler olacaktı acaba?

Aleks kitaplığına yöneldi. Bugün, kafasını meşgul edecek iyi bir öyküye her zamankinden daha çok ihtiyacı vardı. Aslan. Cadı ve Gardırop? .. Prenses ve G.. "

ın... H 1111111 ...

• K /

ı ?

ıç... B. ıtmeyen O..

?

...

Ne okuyacağına karar venneye çalışırken, birden garip bir şey fark etti. De:ıha önce hiç görmediği bir kitaptı bu. Nasıl olabilirdi? 13üt.ün kitapl�ruu ezbere bilirdi; hepsini defalarca okumuştu. Belki kütüphaneye geri venneyi unuttuğu bir kitaptı -ama olamazdı, sırtında katalog bilgisi yoktu çünkü.

Aleks kitabı raftan çekip inceledi. Ön kapağın üst yarısında gümüş bir şato resmi, altında da başka bir desen vardı: Aralık bir ahşap kapı ve içeriden sızan soluk bir ışık. İlgi çekici bir başlığı vardı: Kraliçeyi Kıı narmak.

Aleks sanki kitabı ya da ona benzer bir şeyi daha önce gönnüş gibi tuhaf bir hisse kapıldı. Aynı yazarın bir başka kitabını okumuş olmasınclı?

Ancak, ne sırtında ne kapağında ne de ilk sayfasında yazar adı vardı. Ne tuhar. İlk sayfayı açtığında Aleks'in sırtı ürperdi.

JAYDEM'IM K._UR_TULUSU

•

3

�

L_p

26

Vlcdimir Tumcnov

Bir zaman /ar idi()'{l denen çok zengin ve ınut/ 11

bir krallık varmış. Jayden adında genç hir kraliçenin yönetimindeymiş. Uzun boylu. zarif bir genç kadın olan .fayden 'ın omuzlan na döhi/en kızıl saçları. koyu yeşil gözleri varmış. Çmpıcı gözlerine uysu 11 d(ve genellikle yeşil elbiseler giydiği �çin ona

"Zümrüt Kraliçe" derlermiş. Bu isim. İdi�ra 'mi1 bereketli korıtlan ve tepeleriyle, yüksek sedir af!.açlan na ve yemyeşil kırlanna da uygun düşüyormuş.

Güzelli&inin yanı sıra, Zümrüt Kraliçe'nin zekası ve dürüsthiğü de dillere destanmış. Öteki Mikünularlar krallıklarını ve balklarını mülkleri gibi gön'ir ve öyleyönetirlerlwn,Jayden önemli bir karar vereceği zarncm, öncelikle halkının gereksinim/etini düşünürmüş daima.

jayden 'ın annesiyle babası o daha küçükken ölmüşler. Onu ve kız kardeşi Kira)•ı. krallık mensup

/an ve bizmetkfidarı büyiitmiişler. İki kız kardeş bebekliklerinden başlayarak bir öğretmenler ordusu tarafindan hilim ve sanatın bilinen ber dalında

Kraliçeyi Kurtarmak

27

eğitilmişler. Do/ayısıyla, Jayde11 ile Kira yetişkin birer kadın oldııklcmnda, hilinebi/ecek ber şeyi. hatta belki biraz da fazlasn11 hil()'orlarmış.

0111111 için, Jayden '111 yönetimi a/t111da sarayda l'e krcı/'1,,IJ;ın her ya11111da bilim veyaratıcılıcq111 geliş

ııziş olması doğal1111ş. Da,qlarm dorııklarzna. yıldız w gezegenlerin bareketleriızi izlemek ı"izere gözle

ınederi yapılmış. Ressam ue IJl�)'keltımşlar kamusal alanları yapıtlarıyla donatmışlar. Şairler, her kent ve kasa hada snf bıı iş içiıı inşa edilmiş özel salonlarda şiirlerini okuyorlarmış. 1�ı·atrolarda sahnelenen heryaş (}e beğen�J'l' ııyg1111 oyunlara giriş sC!rbestmiş. /Jer yıl. eız �vi c�ı·unıı kraliçeni11 bizzat keııdisi ödal/e11dirı)·or ve bazirandahi yaz gü11dö11ümı"i gecesinde, hu ödü/l(i oy1111 kral(ı·eı şatosunda herkese 0)'17al11)'01"111llŞ.

Zümrüt Kraliçe, İdi�m ·mn beryanı11a okullar inşa ettirerek. çocııklarm bepsinin eğitim gömıesini garc111t(re almış. Ö.!Jretmenlik en saygm mesleklerden bir�rmiş ue]c�ı·den yı"izlerce öğretmenine çok (ı•i ı"icretler ödüyormuş. A11cakJayde11 '111 ilgisi bu kadarla da kalmıyormıış. bizzat kendisi de çok zı•i bir öğretmenmiş.

Jcıyde11 'm şatosunda çocuklar /Jer zama 11 çok

�ı·i karşzfcmınmş.}ayden onlara/en ve tarih. mamngozlıık ve coğrafya, rnı"izik L'e mi marlrk ö[;retinniş.

Bıı bayranlık ııyandmcı kraliçenin il,gisi dışında

28

Vladimir Tumanov

kalan hiçbir şey yoksa da. en sevdiği /..!01111 matematikmiş. Ell çetrejll geometri teoremll'rini ya da en karmaşık cehir denklemlerilli ondan daha �Vi açıklcıyabilecek biç kimse yokmuş

Krallığın en

önde gelen matematikçileıi zor birprohlemde takılıp kalacak olsalar. önünde sonunda solu .. �ıı kmlü•et şatosunda alırlarmış.

Jayden boş zama11/a1111da. kız kardeşi Kira 'mn özenle resimlediği kitaplar yazarmış. Genç yaşlı berkesin okuduğu bu kitaplaryalnızca İdi�wı'da değil.

baş/...?a ı'ilkelerde de ünlüymüş. Kimi beyecanlı öykt'ilerle doluyken. kimi de bitki ve bayvanları incel(°)!or ya da hayret l.'l'rici makineleı1n nıekmıizmalarmı açıklıyorrn uş.

jayden aynı zamanda komşu krallıklarla aralarında çıkcm a11laşnzazlıkları önlemekte de çok usf(�rmış. Geçmişte ldif;ra çevresinde tek tak savaşlar yaşamnışken, jayden ·ın tahta geçmesinden sonra onun krcıllı[;ını tebdil eden biç olmamış.jayden 'ın, kü�va'nın çıkarlarına uymayan talepleri sal'uşturma yeteneği varmış.

Jayden, ber yıl. komşıılar�}'!a kalıcı bir barışı garantilemek için çeure ülke yöneticilerine bir balo düzenlemıiş. Bunlar maı)·etle1�vte birlikte gelir L'e gı'inlerce yü•ip içerlenniş. Büy{ik balo salonunda,

.fi.skıyeli hamız/ar ve hoş kok11!11 çiçek demetleri arasında. güzel müzik ve zm1f'dansçılarla eğleni11enniş.

Kraliçeyi Kurtarmak

29

Zt'i mr(it Kraliçe'ııiıı kn1111k/ar111a s1111u/an y(J•ecek içec('k/er soluk keser. kral�ret aşçı/arının y('mek tar(/lerini öğrennwk ı'izere mu(/ağa yo!!aıımı 11şak çok olurmuş. Böylesi lmtlama/ann ardmdan. ötd�i /Jı"ildimdar!ar. ÇC!hici eı·' sabipleri11e zarar vermeyi ya da oııım ıiiya µ,ibi ı'i/hesini işg,a! etmeyi akıllarından bile geçirmezlemıiş.

Ancak. böyle key(!li dm•etlerden birinde. /..?orkı 111ç µ,öıii 11 (işhi ma �ı ·et �)'le bi r/i/..?te yeni hi r kral Oltaya çıkmış. Lug11lm)·a adli hir (ilkenin yöneticisi olan bu kmlın adı Rec/J11et"miş. Yakm zammw kadar L11g11brO•a )•ı yöneten Rccbner'in ağabc�J'i /Vestor hirk.aç «J' önce esrarengiz biçimde ölmüş ve Recl.mer hemen Lugu/Jr�ra kralı ilan edilmiş.

ôteki kral/ar Reci.mer'i hil�ı·oıiamıış, ama dalxı önce biç görmem işler. Taç g�rnze töreni sessiz sedasız yapıldığı gibi. komşzı t'i/kelerdeki etki11/ikler için yapıları dauetleri11 hepsine Rec/Jner'in ya111t1 "katılama)Ylca/tım" olmuş. Lug11lm)•a ülkesinde acılar çekildiğine i/iş/..!in sc�)'/enti/er do!aşmasııw kmşın. kesin bilinen bir şey yo!m111ş. Ne zaman yeni bir kral ya da kraliçenin ruit geçse b<�ı·le dedikod11lar d11y11!t11: ama bıın/anıı pek doğru çıktığı w)rı'i!mezmiş. Veni krala kendini ka11ıt/a111a süresi tanınırmış. Dolayı.,·ıy!a.

Rccbner'in ekibiJayden 'm balo salonu 11a gird(�hıde kalabalığın aras111da meraklı .fısıltı/ar yayılmış.

Baş/a11gıçta, k111/ama berzcıma11kiparlak/ığıyla

30

Vladimir 1 umanov

sümziiş. Kaz ciğeri ve böğı"i ıtlenli kcmşık salata. körili esmer pilm ·lı sülrl11 kızcntması ve Tiirk lokumundan kaseler içinde sunulan, vişne ııe üzümlerle donattfmış k.aramelli dondıımw uarmış. Konuklar kendi/erinden geçmiş.

hglencede, herzama11ki a krobat ue hokka baz

/ara ek olarak, anında her türlü çm7mıa ve bölme işlemi ni yapıveren bir sayı cambazı b(itiin dikkatleri üstüne toplamış. Kalahalı{�ın içinden biri.

''34..589.087 kere 345.688."' d�ve bağırıyor, o da hemen yanıtı yapıştmyormuş.

Gecl'nin sonıına doğru. Kral Rechner birdenbire aya��a kalkmış. Kırmızı şa rap dolu kadehini kaldırıp boğazım temizlemiş ue müthiş bil�özgüvenle, öylesine giir bir sesle konuşmuş ki. her sözcüğü balo salonunun camlarını şangırdatmış: Sana, güzel kraliçe, kalkıyor kadehim, ve o ışıltılı gözlerine.

Seninle dansa ve yemeğe geldim,

hayranım zekana ve zenginliğine.

Ve önerim, bu kadehle birleşmesi kalplerimizin ve ellerimizin.

Kimse karşı çıkma cüreti göstermesin evlenmesine ... ülkelerimizin.

Bı"iyt'lk bir sessizlik olmuş ve hı'itün konuklar

Kraliçeyi Kurtarmak

3 1

bakışlannı.fayden 'a çevinn iş. Zfimrüt Kraliçe önce derin düşüncelere dalmış gözükt'irken, sonra t�J•ağa kalkıp. ko11uklanna gülümsemiş ve gözlerini Kral Recbner 'e dikmiş.

Çok güzel konuştun, yüce kral;

güvenim sonsuz saflığına sözlerinin.

Ama zordur evlilik dediğin,

senin de bildiğin gibi, eminim.

Yeni tanıştık daha; kalbimi istiyorsun hemen, ve onunla birlikte de, tüm ülkemi.

Belki başlangıcıdır bu, dostluğumuzun; şimdilik, elini sıkmak için uzatıyorum elimi .

.fayden 'ın zeki ve diplomatik yanıtını yer yer alkışlayanlar olmuş. Ancak? hu da çabucak kesilmiş, çünkü kuru bir el sıkışmayla yetinmeye biç n�veti olmadı{51 açık? olan Recbnerşarap kadebiniyerejirlatmı.ş. Öfkeden kasılmış bir suratla. sesi soluğu kesilmiş kalabalığa son hir kez baktıktan sonra. tek kelime etnıeden bışmıla salonu terk etmiş. MaZveti de benzen arkasından onu izlemiş. Mubteşem sayılabilecek bir şölenin tadını bozan bir son olmuş bu ve kimileri hunun biç de baym yorulamayacağını dile getirnıişler.

Öngörüleri doğru çıkmış. Zaman geçmiş jay

.

den ders vermeyi, yazmayı ve İdi(va'nın işleriniyö-

3 2

Vladl mir Tumanov

netmeyi s{irdiirmz"iş ve Recbner'den bir e/aba biçbir ses çı/..?madığı için bir sonra/..?i davetini planlamaya başladığı sırada artık onu neredeyse unutmuşmuş.

qı�'ia, Necbner onu unutmamış. Bir sabab saray, uzak hir z"ilkeden gelen bir grup elç{1•i /..?abu! etmeye hazırlamrken. Jayden ·ın oda hizmetçisi kraliçeyi uyandırmak için kraf�}'et yata/..? odasına girmiş ve gördükleri karşısında donakalmış. Mobi�)'a!ar deı•rilmiş. pencere camlan kmlmış. balı/arın beryanrna kitaplar fırlatılmışm1ş. Zümrüt Kmliçe'nin yatağı boşmuş. Şifon�)lerin üstündeki dın•arda ise şu mesaj yazılı.ı·mış:

İstedim elini ama reddetti beni -ne büyük hata!

Şimdi aldım istediğimi. Hoşlanmadınız ha!

Bana ne! O benim. Bitti. ]ayden sonsuza dek gitti.

Rechner alır Rechner'in istediğini. Anlaşıldı mı şimdi!

Lugubriya Kralı Rechner

BMün şato birbirine girmiş.]ayden '111 kız kardeşi Kira '.va baber salmmış, hakanlar toplanmış ve İdifra komutanları çağmlmış. idi(J•a'nın aylak ordusunu harekete geçirmenin zamanının geldiğine karar uerilmiş.

idi�va için çok acı bir gün ohnuş. Krallığın bütün yollarından. kral�vet şatosunun çeuresinde top-

Kraliçeyi Kurtarmak

33

!anmak t"izere binlerce silablı adam gelıp, renklijlanwlar altında gmplara ayrılmışlar. Okullar kapatılmış. hı"itiin çocuklar parıldayan zırh ve silab lar/a güçlü at/arı.n o luşt u rdu{1,u göz korkutucu man zarayı izlemek üzere dışarıjirlamış.

So111111da. tam teçbizatlı ordu. dalgalanan bayraklar ve borazan sesleri eşliğinde Lugubriya :)'a doğm ilerlemeye başlamış. Ne var ki. sınırı aştıkları balde hiçbir direnişle karşılaşmama/arma çok şaşmışlar.

İdi�11alı savaşçılar günlerce yol al ıp ne bir kılıç sal

,

lamış, ne de tek bir ok atmışlar.

Ancak Rechner hazırlıklı.vmış. Henüz İdif;l'alılar b11nu11 farkında olmasa da. Rechner sıradan biı; kral değilmiş. Bir kara büyü ustasıyrnış. Kale si kitapkır/a doluymuş: a ma bunlar.fc�vden'ın ülkesin

.

deki birçok kütüphanede bulunan türden kitaplar değilmiş. Rechner'in kitapları gemi yapımından ya da gökbilimden söz etnıı)'Onnuş. Sihir ler ve büyülerle iksir ve zehir reçete/er(vle, astroloji hesapları ve

,

karanlık esrarlarla doluyrnuş. Bu yüzden idi�)'a ordusu Rechner'in şatosuna yaklaştığında, yollarını kesen bir düşman ordusuyla değil. birkaç metre genişlikte ve yı"iksekl ik te kocaman bir alev duvarıyla karşılaşmışlar. Çatırdayan bu kızgın ateş, yolun üstünden öylesineyüksel(ııor. sanki yalnızca havayla beslen�J'01muş. Daha önce böyle acayip bir şeyi gören olmamışmış hiç.

34

Vladimir Tunıanov

İdi(ı •a/ı kom11tanlar önce bekle emri uermı�>ler.

Her ateş ö11ı"i11de son 11 nda söner d(J'e dı"i.şüu m üş/er.

Ancak saatlerce /x>k/edikten sonra bile alevlerin biç azalnıadığım görmüş herkes. Suyla sö11clt'ir111e giri

şimleri11i11 her biri, ateşin . .faydeı1'111 olası k1111cırıcıları111 tebdit eder biçimde /Jüyı'iyı"ip ycıyılmcısııuı 11ede11 olnııış. Kmliçelerini kıırıanm�ı-a azimli ordu.

çaresizlik içinde günlerce orada kalakalmış.

Sonzı nda, erzaklar bitmeye yüz tlltufJ ateş hiçbir sö111ne helil1isi göstermeyince. İdi()'alılar ye11ilgı)•i kabul etmek zorımda kalnnşlar. Çadırlarını toplayıp isteksizce t"ilkelerin i11 yolu nı ı ı 11 t11111şlc�r.

Askerler geri döndt"iklerinde. idi[ı·a daki her/..:es aleıı duvarından baberdcır olmuş ve Zü1iırüt Krctli

çe "nin yitirildiğini anlamış. icWı·alılargerçekçi insa11/amıış; yaşamın devmn etmek zorımda oldtı{t11-mı, /..ıra/lığın hir yöneticO·e gereksindi[!,ini bildi/..ıleri için. kısa hir sı"ire sonra Kira )'t kraliçe ilan edıp tahta otı.111muşlar.Jc�rden '111 başarılı işlerini sı"inhirmeye azimli olan Kira. yı"irej!,i kan ağlasa da, ablasının yaptrklcmm aynen yinelemiş: Eskisi kadar bı"iyı"ik istekle olmasa da. bz"itün çocuklar okula gönderilmiş.

bilim adamlarıyla sanatçılar yoğun çalışmalara dalmış ue her yerde şiirler oku 11maya başlcm11ş.

Peki. ya.fayden cı ne olmuş?Jayden. Rec/.111er'i11

garip ue ı.ığıırsıız şatosunda bapismiş. Bu şatoııun yapımına Recbner'in ağtıbl�)'inin ölümünden bemen

Kraliçeyi Kurtarmak

35

sonra başlanmış re dört br�/ia gihi kısa hir sa rede bitirilivermiş. Reclmer'i11 inşam tek11iği bilgisi ta111ş-111a götümıezm iş. Tek bir laf olsu 11 edilmemiş; ama.

yeni kralı)·et şatosımı111 yafmnr 11da çalışcm bı"itı" iıı işçiler. son tıığla nı ıı barcı koııdııktmı soıırcı tıılH{/"

bir biçimde oıtadrm yok olul'emıişlcr.

Şatonun on ihigı"imı'iş lmlesi uamuş: lmnlarııı kimisi bıılutlam değecek kadaryı"ik.sekmiş. Kml(ı•et daireleri sanki bili111sizce birbiri ardına 11za11an, kocammı boş scılonlardan o!ıış11yom111ş. Dıfllarlarda çok az pencere vannrş w Recbner aleı · ışığından boş

Ja11mıyonmış. Dola.nsıyla, şato sl°irek/i hir loşluk

. içindeymiş l'e ço<q1111111/..?la 11şaklmw 0!11şt11rdıığ11 sakiiıleri odadan odaya rıı/J gibi seği1tmekteymişler.

Ne zaman hirses duysalar titr(vorlarmış, çı"iııkü herkes şatonun sabi binin kendisini çağır111asında11 korh11yor11111ş. Recbner'i memnun edemeyenler acımasızca cezalandırıflyormıış.

YC!rin alımda birinden ötekine geçilen. dö11yr"iz ınabzen!i hir zindan varmış. Bılyı'icü, .faydmı 'm en dipteki mahzene konulması nı emretmiş. Burası o kadar dc1ı"i11deymiş ki. im raya düşme babtsızlığına 11ğraya11 biri için dış dı"inya gerçekliğini yitirimı �>.

Mahzen. tcuıcma asılı hir_rc1.� kc111di!ini11 zr�rrf ışıP,�ıkı ayd111lanmaktaymış. Bıltıln dıwar/ar ue

kır/..?ayak kay111yormuş .

.fı�1de11. kollarını11 ve gözlerinin bağları çözı"ilı/r

3 6

Vladimir Tumonov

çözülmez soğuk taş zeminin üstüne yığılwerm iş.

Korkudan bitkin bir halde, kendisini tutsak akının ona acımayacağını bil�vor, ama krallığı için k.aygılamyor ve kimsenin boşuna peşinden gelmeyeceğini umuyonnuş. Rechner'in herhangi hir kımanna giri

şimine olanak tanımayacağını tahmin edebil�J·ormuş. Bu tahminininde de pek yanılmıyonnuş.

Birk.aç dakika sonra Jayden mahzene göz gezdiımiş ve gözleri yarı karanlığa abşmca, birisi önünde. diğeri arkasında iki abşap kapıfttrk etm�.;;. Önündeki kapı yan aralıkmış ve ardından hafif bir ışıl?

sızıyormuş. Birdenbire bir anahtann kilitte döndü

ğı'i nı'i du_J'nıUŞ. Jt�Jden 'ın arkasu�daki" kapı ağır ağ11·

açılmaya başlamış. Eşikte cüsseli biri belinniş. Jayden. Kral Recbner'i hemen tanımış.

Büyücü. ]ayden 'a doğru iki adım atıp durmuş

ve tutsağına doğru eğilerek. tekdüze bir sesle konuşmaya başlamış: Kapatıldın işte Rechner'in zindanına: Hepsi hepsi dört yüz mahzen.

(Çok büyüktür şatom,

oysa ufakcıksın sen.)

iki yol açık sana,

ikisi de çok farklı birbirinden.

ilki hemen evlenmek benimle,

çok daha iyi günler görürsün böylece.

Kraliçeyi Kurtarmak 3 7

öteki hiç değmez zamanına;

o kadar boşuna bir çaba,

hem tehlikeli, hem çok zor,

aradığını bulamazsın nasılsa.

Hapisten kurtulmak için gereken, geçmek tek tek her bir mahzenden.

Her kapıda bir canavar bekler seni, zavallı kız!

Geçmene izin vermez, kalırsa sorduğu soru yanıtsız, ki, çözüm bekleyen bir bilmece olur hep bu.

Bulmacalar çatlatacak beynini,

taşıyamayacaksın bütün bu yükleri!

Kağıda yazılmalı çözümler

ve zebanilerime verilmeli.

Böyle yürür işler zindanımda,

kurallan yazan Rechner'in eli.

Ama görürsen ışığı, dostum,

ve karannı değiştirmek istersen, senindir kalbim, tahtım ve tacım, o zaman çok cömert olabilirim ben.

jayden mahzenin bir köşesinde bir tomar kağıt bulunduğunu fark etmiş. Üstünde de birkaç kurşunkalem duruyonnuş. Onun en sevdiği şeyin problem çözmek olduğundan Rechner'in haberi yokmuş anlaşılan.jayden, eğer kral doğru söylüyorsa, o zammı, ister dön yüz, ister dön bin mahzen olsun, buradan çıkış yolunu bulmak için elinden geleni yapmaya

3 8

Vladirnir Tumanov

karar vermiş.

jc�).'den hz'iyı'icüye neji-et dolu bir hakışjidatarak seçimini açıkça belli etmiş. Reclmer omuzlarım silkip arkası111 dömnliş. /..?apıyı kapatıp kilitlemeden önce Jayden ·a son hir kez daha bakmış. Ziimriit Kraliçe hemen kiiRıtyığımna gidip. hir lomar kii/j,ılla birkaç kalem almış. Kaybedecek zamanı yokmuş. A ralik duran öteki kapıya yönelmiş. Aradan sızan ışık bem korkutucu hem daveıkarmrş. Bu kapı onun te/..ı şansıynuş. Yürı'iyüp tokmağı çeuirmiş.

Gördüğü karşısında tüyleri dilıen diken olmuş.

Öteki mahzen in yolunu te..k gözlii dev bir canavar tutuyormuş. Bedeni mosmor, 11zu11 .iiaçlan.yem�veşi/miş. Her el ve ayağında onarparmağı uarnuş. Elinde, kocaman elmasa benzer hir topuzu olan bı'iyiik metal bir değnek tutuyorınuş.

jayden bir an için gözlerini kapatıp sonra gene üçmış. Şöyle bir aklından geçinnişse de. gen· dönmemiş. Omda durup olcıccıkları beklemeye başlamış.

Birkaç dakikalık bir sessizl(i},in ardrnclcm tek gözlü yaratığın sesi sanki tepeden gel(vom111şças111a gür/em iş. Ancak söy!edihleri kendisi kadar korkunç şeyler el eğ ilın iş.

Kraliçeyi Kurtarmak 39

Dokuz oğul babasıyım,

hepsi birer tek gözlü canavar.

Tek gözüm hep oğullanmın üzerinde, oynarken oyuncaklarıyla onlar.

Üç gözlü bir canavar uğradı bir gün, tüm oğullarını yanında getirdi.

Her konuğun suratında üç patlak göz; kırpışıp duran bir sürü göz etti!

Canavarların tümünün birden

tam tamına kırk tane gözü vardı.

Bil bakalım, kaçı üç gözlü çocuktu?

Hiç söylemez sayılar yalan.

Kraliçeyi Kurtarmak

41

Aleks sayfanın dibine geldiğinde şöyle bir uyarıyla karşılaştı: "Jayden'ın bu problemi çözmesine yardım et ve sonra sayfayı çevir."

"Ben matematikten anlamam!" diye söylendi Aleks. Sabırsızlıkla maceranın devamını okumak için

· y�nlll bulmadan sayfayı çevirmek istedi. Ama sayfa çevrilmiyordu; ne kacbr zorlanırsa zorlansın bir sonrakine tutkallanmış gibiydi. Hatta, kitabın geri kalan sayfalarının hepsi sımsıkı birbirine yapışmıştı. Aleks kitabı salladı, baş aşağı çevirdi, hatta sayfaların arasına üfledi. Hiçbirinin yararı olmadı.

Aleks öfkeyle kitabı masasının üstüne fırlattı.

Neydi bu, kötü bir şaka mı? Hani, şu sözde sihirbazlık araçları satan dükkanlardaki, diş karartın "diş

macunu" gibi aldatmacalardan biri miydi ne? Aleks güldü. "Sihirbazlık ha!" dedi ve sonra, heyecanlanmaya başlayarak, "Sihirbazlık ... " diye soludu.

Yavaşça uzanıp kitabı yeniden eline aldı. Olabilir miydi? Daha birkaç gün önce bizzat kendisi sihirli bir kalem kullanmış olmasa buna asla inanmazdı.

42

Vladlmir Tumanov

Sihirli kalem! Ah. şimdi dinde olsaydı, .Jayden'i kurtarıuak için hiç gözünü kırpmadan en dibine katlar kullanı rdı onu. Ama kalem olmadan, değil dört yüz tanesini ilk bilmeceyi bile asla çözemezdi. Sihirli kalem olmayınca Aleks'in eli kolu bağlıydı ve _Taydeıı

,

da kötü bir kadere ınahkümdu.

Aleb, tek gözlü, korkunç canavarla karşı karşıya kalmış Jayden'ın resmini iyice inceledi. Zü mrüt Kraliçe"ye o kadar acıdı ki, bir türlü kitabı kapatamadı. Bilmeceyi çözmek için kafasını patlatsa mıydı acaba? Kaybedecek bir şeyi yoktu ki; üstelik, bütün bir gece vardı önünde. En sonunda Aleks bir deste kağıtla sıradan bir sarı kalem ve. bir silgi q.ldı eline.

Yirmi dakika sonra masasınm çevresi buruşnı

.

nılup yere atılmış kağıtlarla dolmuştu. Aleks kendini ınarJ.ton koşmuş gibi hissediyor, işler iyi gitmiyordu.

Ümitsizlik içinde gözlerini resme dikti. Bakışları canavarın el ve ayaklarına takıldı: Her birinde onar parmak. Bu kadar parmakla matematik hesabı yapmak kolay olurdu ... Hepsi kırk taneydi -bilmecedeki gözlerin toplamı kadar. Aleks, laf olsun diye, elmas topuzlu değneği tutan pamıakların sayısını toplamdan çıkardı. 40 eksi 10. Sayılar neon ışıklar gibi beynine.le çakınca, birdenbire nereden başlayacağını anlayıverdi. Temiz bir kağıda şunları yazdı:

Kraliçeyi Kurtarmak

43

Topl.ım 40 göz v.ır. Bu gözlerin k.ıçının konukl.ır.ı .ıit olduğunu bulm.ık için. tek gözlü ev s.ıhibi .ıilesinin göz s.ıyısını 40't.ın çık.ırm.ık gerekir. Tek gözlü bir b.ıb.ı ve tek gözlü 9 oğl.ın olduğun.ı göre, hepsi 10 göz eder. Öyleyse. 40 - 10

30 göz. Konukl.ırın

z

topl.ım 30 gözü vdr. Her biri 3 gözlü ise.

30'u 3'e bölmek gerekir. Bu d.ı 10 konuk eder. Bunldrın biri üç gözlü bdb.ı: 10 - 1

9.

z

Üç gözlü 9 çocuk vdr.

Aleks bulduğu çözümü yazdıktan sonr.ı sayfayı bir daha çevirmeyi denedi. Olmuştu! Jayden'ın tek gözlü canavara bir kağıt uzatan resmini gördü. Canavarın arkasındaki kapı açılıyordu. Aleks müthiş bir heyecan içindeydi. l3aşarmışrı, hem de tek başına!

Ardından, Jayden'ın elindeki kağıda iyice baktı ve saçlarını diken diken eden bir şey fark etti. Kağıttaki yanıt onunkinin aynısı olduğu gibi, Aleks'in çözümünün tıpatıp kopyasıydı: Aynı sözcükler, aynı el yazısı, aynı düzen. Hatta, Aleks'in kağıdının sağ

üst köşesindeki bir lekenin aynısı Jayden'ınkinde de vardı.

Olacak şey değildi! Aleks bu inanılmaz olaylara bir yanıt ararcasına gözlerini odasında gezdirdi. Ancak yatağı, dolabı ve kitaplığından başka bir şey göremedi. Hiçbir yerde en ufak bir sihir beliı1isi yoktu.

44

Vladimir Tum anov

Aleks, bir biçimde kendi dünyasıyla bağlantılı. yazan belir.siz bu gizemli kitabın bir sonraki sayfasıyla baş

başa, yapayalnızdı!

Bütün bunların açıklaması her ne olursa olsun, Aleks bir tek şeyden çok emindi: Rechner'in Jayden'ı evliliğe zorlamasını engellemek için dinden ne geliyorsa yapmalıydı. Zümrüt Kraliçe'nin aydınlık şatosu ve geride bıraktıkları üzeıine okuduklarından sonra, Jayden'ı hayatının geri kalanında Reclıner'in karnnlık dünyasında yaşarken düşünemiyordu. Bütün bunları aklından geçirirken kapısına vuruldu ve annesinin sesini duydu: "Artık ışıklar kapansın. Dişlerini fırçalamayı unutma ."

Aleks ertesi gün okulda Saın'le konuşmaya ça.,, lıştı. Her şey için gerçekten ne kadar üzgün olduğumı söylemek istiyordu . Ama en çok istediği ona kitaptan söz etmekti. Sam'in, Kraliçeyi Kw1annak?'ı öğrenir öğrenmez onu affedeceğinden emindi. Ne var ki, Sam hala Aleks'ten kaçar gibiydi ve çeşmenin orada karşılaştıkları tek seferde hızla uzaklaştı.

İyi ki, Vanessa vardı. Aleks öğle tatilinde anlayışlı arkadaşını arandı. Baştan sona okuduklarını ve yaptıklarını anlatan A.leks'i merakla dinledi Vanessa.

"Peki, klilyalı askerler niçin itfaiyeci giysileri giyerek alevleri yarıp geçmemişler?" diye heyecanla sordu. "Ya da birbirlerini teker teker ateşin üstünden fırlatacak bir mancınık kullanabilirlerdi ... "

Kraliçeyi Kurtarmak

45

"Kim bilir?" diye yanıtladı Aleks. "Ama önemli olan bu değil. Önemli olan şu ki, ben bu işin içindeyim ve sen de olabilirsin. Birlikte bütün o bilmeceleri çözme şansımız çok daha fazla olur."

"Ciddi misin? Bu akşam sana gelebilir miyim?"

ikisi hemen bir plan yaptılar. O akşam, tatlı tabaklan kaldırıldıktan sonrn Aleks odasına koştu. Ev ödevini henüz bitinnişti ki, kapı çalındt. Vanessa'yla Aleks birbirlerine sırdaş bakışlar atarak hızla merdivenleri çıkıp, doğruca Aleks'in kitaplığına yöneldiler.

Vanessa kitabın kapağını görür gönnez bağırdı: '·inanamıyorum! Gümüş şatonun senin kaleminin tepesindekinin aynısı olduğunu söylememiştin bana!"

Aleks baktı. ''Dün gece o kadar tanıdık gelmesinin nedeni buymuş demek!" dedi.

Aleks, Vanessa'nın Jayden·ın İdilya'daki ya;m

ınını ve Rechner tarafından kaçırılışını okumasını bekle<li. Sonra ona ilk bilmeceye kendi yazdığı çözümü ve Jayden'ın elindekinin bunun aynısı olduğunu gösterdi.

inanılmaz şeylerle karşılaşttkça, "Hayret verici..." diye mırıldanıp duruyordu Vanessa.

Artık Rechner'in zindanındaki ikinci mahzene yönelmenin zamanı gelmişti. .Jayden'ın yolunu kuş

ayaklı, ayıya benzeyen bir gardiyan kesmişti. Bir aya

ğı flamingolar gibi havaya kalkınış duruyordu. Yar-.ıtığın boynunda, ucunda madalyon asılı, ağır bir

46

Vlodimir Tumonov

altın zincir vardı. Bilmecesi şöyleydi: Yumulurum kirazlara yumuşacık ue sulu

-en sevdiğim tıkınma bu.

Aklınızda olsun: Şu anda ağırlığım tam beş yüz kilo.

Yeni bitirdim akşam yemeğimi. Ne kiraz ziyafetiydi ama!

ölçüyü kaçırdım galiba -biraz oburumdur da.

Yemekten önce daha ince ve zayıf bir ayıydım: Yalnızca dört yüz elli kilo. Yemin ederim, doğru bu!

Her bir nefis kiraz on gram geliyor -ne fazla ne az.

Say bakalım yediğim kirazları.

Tam söyle ama; tahmin sayılmaz.

.

"Sen b�lasan, Nes:;,'' dedi Aleks, ornı bir kalem uzatarak.

'·Bir bakalım." Vanessa bilmeceye bir daha baktı. "Hayvan yemekten önce 450, sonra 500 kilo geliyormuş. Demek ki, 50 kilo kir.ız yemiş. Ama kimzların ağırlığı gram cinsinden verilmiş. Bir kiloda kaç gram olduğunu bulmamız gerek."

"Bunu nerden bulacağız?" diye kaygıyla sordu Aleks.

Vanessa okul çantasından küçük bir plastik kart çıkarıp masanın üstüne koydu. "Bu bir uzunluk ve ağırlık ölçüleri tablosu; dünyanın en kullanışlı şeyi,"

diye açıkladı. "Bir metrenin kaç santimetre, bir kilogramın kaç gram falan olduğunu buradan bulabilirsin.

Kral içeyi Ku rtarmak

47

Bunu hana anneın verdi, hep çantamda taşırım.'"

"Şahane," dedi Aleks, kartı inceleyerek. ''Bakalım. l3ir kilo, !unun, 1000 grammış. 50 kere 1000

ise ... ·· Kaşlarını çaltı. ... 50 000 mi?"

"

"Evet!" dedi Vanessa başıyla onaylayar<1k. "Şimdi de, kaç kirazın 50 000 gram ettiğini bulmamız gerek. Kirazlann tanesi 10 gram olduğuna göre, 50 OOO'i ıo·a böldük mü 5000 eder."

"Obur yaratık 5000 kiraz yemiş!" dedi Aleks hayretle. "Ölçüyü kaçırdım demesine şaşmamalı.··

Sayfayı çevirmek için uzandı.

"Dur!" dedi Vanessa. "Bir şey denemek istiyorum." Çözümlerinin tam altına bir çöp adam çizip kit�ibın sayfasını öyle çevirdi. ''Vay canına!" diye ba

ğırdı.

jay<len'm kuş-ayı yaratığa uzattığı kağıttaki çözümün ailında aynı çöp adam vardı. Aleks'le Vanessa tek laf etmeden bakıştılar bir an. Ardından, gülüşerek birbirlerinin avuçlarına vurup, yine Redıner'in şatosuna dön<lüler. Vanessa'nın eve dönme saati gelene kadar da ara verıne<liler.

Haftanın sonraki her gecesinde bir mahzenden ötekine geçtiler. Heyecan giderek artarken Vanessa'yla Aleks endişelenmekten alıkoyamıyorlardı kendilerini. Jayden'ın özgürlüğü onların elindeydi ve bu, iki çocuk için çok büyük bir sorumluluktu .

"Belki de. annenle babana ya c.la Bayan Lun<l'a

48

Vlodi mir Tumanov

anlatmalıyız," diye gönülsüzce önerdi Vanessa.

"�öyle bir konuşmayı gözünün önüne getirsene, Ness: 'Annecim, babacım, içindeki bilınecderi çözmedikçe sayfaları çevrilmeyen bir kitabım var. . . ' Ne diyeceklerini adım gibi biliyornm: 'Yine kütüphaneden bir büyücülük hikayesi mi aldın, Al? İlginç bir şeye benziyor. Ödevini bitirdin mi sen?'

"'Ya da onlara kitabı gösterecek olsam, onu asla bana bırakmazlar," diye devam etti Aleks. "Uzaklarda bir yerdeki laboratuvar önlüklü adamlara kitabı kesip biçtirirler. llu da hepimiz için işin sonu demek olur. "

Aleks'in, sihirli kalemi olmadan gireceği ikinçi matematik sınavından önceki pazar günüydü. Geçen haftaki sınav bir felaket olmuş; buna hem Aleks'in annesi ve babası hem de Bayan Lund çok şaşmışlardı. Ancak, h�rkesin kötü bir günü olabileceğine karar vermişlerdi sonunda. Gelecek sınavda daha iyi sonuç alınası koşuluyla Waconda Kampı anlaşması hala geçerliliğini koruyordu. Onun için, Vanessa gelmeden önce Aleks smıfta tuttuğu matematik notlarının Ü!-itünden geçti. 13azı şeyler eskisine oranla daha anlaşılır geliyordu şimdi. Ama Aleks gene de çok huzursuzdu.

"Selam, Al!" dedi Vanessa, her zamanki canlılı

ğıyla odaya girerken . .. Hazır mısın?"

"Elbette. Haydi, başlayalım," diyerek kitabı açtı Aleks. Önlerindeki sayfada Jayden'ın yolunu beş

Kraliçeyi Kurtarmak

49

kafalı bir canavar kesmişti. Her kafanın suratında başka bir ifade vardı. l.füi kaşlarını çatmış; diğeri şa

şınnış; üçüncüsü gülümserken, dördüncüsü mahmur; konuşan beşinci ise çok ciddiydi ve şöyle dedi: Yığınla saç var başlarımda,

taramaya yetmez zamanım.

Her baştaki saçı taradığımda,

anam babamdan bir onluk kazanırım.

Ancak, her baş taranmalı sırasıyla, bir, iki, üç, dört, beş diye mutlaka.

Anam der ki, düzen hiç şaşmamalı, her iyi canavar bu hedefe erişmeye çabalamalı.

Gururla söylemeliyim ki, şimdi kazandığım tam tamına hakkıyla on iki dolar.

Söyle bakalım, kaç kez taramışım, her bir kafamdaki saç yumağını?

"On iki dolarda kaç onluk var ki?" diye sordu Vanessa.

"Bir dolar 10 onluk eder. 10 kere 12 <le 120

yapar,'' diye hiç düşünmeden yanıtladı Aleks. Para hesabını iyi bilirdi.

"Şimdi de bunu, nöbetçinin kafa toplamına bölelim," dedi Vanessa. 12

"

0 bölü 5 eşittir 24," diye bir şeyler karaladı.

"Demek ki, her bir kafa yinni dörder kere taran-

50

Vladimir Tumanov

mış ... dedi Aleks. '·Bu çocuk oyuncağı!"

Artık ertesi günkü sınav o kadar korkutucu gö

ıi.inınliyordu. Sayfayı çevirdiler ve her zamanki gibi, Jayden'ın yanıtı Vanessa'yla Aleks'inkinin aynısıydı.

Ellinci bilmeceyi çözene kadar masanın başından kalkmadılar.

Vanessa, eve dönmek üzere çıkarken, "Bence yarınki sınavın iyi geçecek, Aleks,� diyerek arkada

şına güven verdi.

Aleks omuzlarını silkip el sallamakla yetindi.

Aklı pazaıtesi sınavında değil, Jayden'da ve onun katettiği yoldaydı. Yatağına yatmadan önce masasının başına gitti. Kitap hala birkaç dakika-önce bıraktıkları yerde açık dunıyordu. Tam onu kapatıp rafa kaldıracakken birden garip bir şeye takıldı gözü. Jayden'ın şimdi durduğu mahzenin duvarında bir yazı vardı.

Sanki taşa kazınmış gibiydi. Aleks son baktığında yazının orada bulunmadığından emindi. Kuşkulu bir şeyler dönüyordu!

işgüzar kurtarıcılar, kendinize gelin!

Varsa cesaretiniz çözmeye devam edin.

Aman ne soylusunuz! Aman ne gözüpek!

Kahramanlığınız bırakmıyor bende hiç yürek.

Uyarıyorum sizi: Jayden benimdir.

Bu, Rechner'in size son sözleridir.

R.

Kraliçeyi Kurtarmak

51

Her şey göründüğü kadar iyi gitmiyordu demek. Kral, Aleb'le Vanessa'nın jayden'a yardım etti

ğini biliyor, ama gene de Jayden'ın zindandan çıkamayacağından emin görünüyordu.

Aleks yazıyı bir daha okudu. Satır aralarında gizli, çok daha korkutucu bir başka mesaj olduğunu hissediyordu. Ya Reclıner, Jay<len'a bir şey yapacak olur.sa? Ya da Vanessa'yla ona?

Aleks, saçmalamayı bırak diye kendi kendine söylenerek kitabı yerine koydu. Rechner yalnızca bir kitap karakteriydi ve Vanessa'yla ikisiyse gerçek dünyada güvendeydiler. Tehlikede olan biri varsa, o jayden'dı.. Şu açıktı: Ne olursa olsun, Jayden yoluna "devam etmeliydi. Daha hızlı çalışmaları gerekecekti.

Uykuya dalmak üzereyken Aleks'in aklına Sam geldi. Belki de üçüncü bir kurtarıcı getirmenin zamanı gelmişti artık. ..

5 trt€SAJ

Kraliçeyi Kurtarmak

5 3

Ertesi sabah, Aleks otobüste Vanessa'nın yanına oturur otunnaz konuşmaya başladı. Son mahzenin duvarındaki tehdidi anlatmayı bitirdiğinde, Yanessa başını salladı.

"Her şeyin fazlasıyla iyi gittiğinin farkındaydım zaten," dedi. "Ne yapacak dersin?"

"Hiçbir fikrim yok, ama her şeye hazırlıklı olmalıyız."

"Biliyor musun, Sam de aramızda olsaydı iyi olurdu," diye içini çekti Vanessa. "Biri daha, çok k;imize yarardı. Sam de bayağı akıllıdır."

"Ben de aynen bunu düşünüyordum dün gece!" diye coşkuyla bağırdı Aleks. "Ama Sam bana kızgın gibi sanki."

"Onunla konuşmamı ister misin?" diye sordu Yanessa.

"Yok, Ness. Bu Sam'le benim aramda bir şey.

Bugün onunla konuşurum."

Aklı, .Jayden, Rechner ve Sam'le meşgul olan Aleks pazartesi sabahı belasını unutmuştu. Sınıfa

54

Vladimir Tumanov

girer gim1ez sırnlara dağıtılmış sınav sorusu kağıtlarını görünce inledi. Reclmer mi daha beterdi, yoksa Bayan Lund'un matematik sınavı mı, bilemiyordu.

Herkes yerine oturduktan sonra Bayan Lun<l başlamalannı söyledi. Aleks ilk soruya baktı ve soluğu kesildi. Hemen çevresine bakındı. Bayan Lund sınıfın dibinde, akvaryumdaki balıklara yem veriyor, öteki çocukların hepsi de her pazartesi sabahı olduğu gibi problemlerle boğuşuyorlardı.

Aleks gözlerini yumup ovuşturdu. Birkaç derin soluk alarak Kraliçe.yi Ku ıtarmak'a ilişkin her şeyi kafasından atmaya çalıştı. Ama tekrar gözünü açtı

ğında, ilk soru hala şöyleydi: Yüreğiniz cesur. Aklınız güçlü.

)ayden size çok şey borçlu.

Mutlaka sürmeli onu kurtarma çabası Kral Rechner'in tehdidine karşı.

Eğer geçebildiyse şimdiye dek elli mahzen ue daha bir o kadar da uarsa önünde, Son kapıya ulaşıncaya dek

sizce günde kaç tane geçmesi gerek?

Günlük bir sayı tutturmalı,

bir saat gibi bu hiç şaşmamalı.

Beş haftadır Jayden'ın kalan zamanı kalenin kilidini bu sürede kırmalı.

Monornlus

Kraliçeyi Kurtarmak

55

Geçen haftalarda başına gelen bütün o inanılmaz olaylara karşın, Aleks hala gördüklerine inanamıyordu. Bayan Lun<l alışılmadık matematik problemleriyle ünlüydü. Sık sık Aleks'i bile gülümsetirdi bunlar. Ama bu kendisine yönelik kişisel bir mesajdı!

Monoculus kimdi ve Rechner'in tehdidini nereden biliyordu?

Aleks bu sınavdan korkması gerektiğini unutuverdi. Buna zamanı yoktu. Jayden beş hafta içinde zindandan çıkmak zorundaydı ve buna yetişebilmek için günde kaç mahzen geçmeleri gerektiğini hesaplamak hayati önem taşıyordu. Yavaş yavaş, problemin her sözcüğünü yinelerken, çözüm aklında şekillenİneye başladı.

Rechner'in zindanında 400 mahzen var. 50

mahzen geçildiğine gtlre, geriye 350 kalıyor.

Bunları geçmek için 5 hcıftamız var. Bir hafta 7 gün: 5 kere 7 eşittir 35. Geriye kalan mahzenleri geçmek için 35 günümüz var. 350 btllü 35 eşittir 10.

Aleks durdu. Yanıt günde on mahzendi. Tartı

şılacak bir yanı yoktu bunun. Ama niye beş hafta?

Yanessa'yla birlikte bunu daha sonra araştırınalıydılar. Şimdi sınavın gerisi önünde onu bekliyordu .

Aleks, Monoculus'un bilmecesini çözmüş ol-

56

Vladiınir Tumanov

ınanın sarhoşluğu içinde hevesle öteki sorulara geçti.

Bunlar açıkça Bayan Lund'a aittiler -biraz komik, ama kesinlikle normal. Aleks sınavı zamanında bitirdi. Kağıdını teslim ederken önündeki oğlana fısıldadı, "John, ilk sorunun yanıtını kaç buldun?"

"On," diye fısıldadı arkadaşı.

"On ne?" diye sordu Aleks. Bayan Lund kaşlarııu çatmış ona bakıyordu, ama Aleks'in bilmesi gerekiyordu.

John ona tuhaf bir bakış altı. "On mekik. tabii ki," diye yanıtladı.

Demek, Aleks'in ilk sorusu ona güre tasarlanmıştı. Bayan Lund kağıdını okurken ne ?lacaktı acaba?

Öğle tatilinde Aleks sınav sorusunu Vanessa 'ya anlattı. "Altınd'l Monoculus'un imzası vardı,'' diye bitirdi sözünü. "Bu isim sana bir şey ifade ediyor mu?"

"Böyle bir ismi duymuş olsaydım unutmazdım."

"Ben de. Ama her kimse, artık bitinin daha Jayden'dan yana olduğunu biliyoruz. Üstelik, bizim ne yaptığımızın farkında olan biri. Bu iyi bir şey ... herhalde."

"Elbette öyle, .Al," dedi Vanessa, gayet emin bir sesle. "Monoculus o sınav sorusunu nasıl değiştinniş merak ediyorum. Hem, Jayden niye beş hafta içinde kaleden çıkmak zorunda ki?"

"Ben de bunu merak ediyordum," dedi Aleks,

Kraliçeyi Kurtarmak

57

sandviç paketini açarken. Yemekhane bir şeyler yiyen, gülen ve tamamen normal davranan çocuklarla doluydu. Onlar için inanılmaz olaylar yoktu; koca zindanın birindeki esir, tehlikeli bir büyücü, canavar gardiyanlar, sınav sorulan içinde gizli mesajlar yoktu.

Oysa, neyin tehlikede olduğunu bir bilselerdi!

O sırada Aleks"le Vanessa, Sam'in sesini duydular: "Hey, ikinizden birinde salam var mı? Değiş

tokuş yapmak istiyorum.,.

"Bende var," diyerek bir iskemle çekti Vanessa.

Aleks, büyük bir rahatlık hissiyle Sam'e sırımı. Ama utancından ağzını açıp bir şey söyleyemedi.

Söylemesi de gerekmedi. Sam buzları eritti.

"Bilin bakalım ne oklu?'' dedi. "Bu yaz kampa gidiyorum."

"Hangisine?" diye sordu Vanessa.

"Waconda. Geçen yıl kuzenim gini ve acayip eğlendi."

·'Vay, ben de aynı kampa gidiyorum!" diye yanıtladı Vanessa. "Şahane bu!''

"Ben <le!" diye coşkuyla bağırdı Aleks. "Yani, matematikten zayıf almazsam eğer. İşte ben c..le bu yüzden-·· Devam edemedi. Kalemden söz ederek o anın Ladını kaçırmak istemiyordu.

"Siz yelkenli kullanmayı biliyor musunuz?'" diye sordu Sam. "Waconda'da bunu öğretiyorlarmış diye duydum. Sabırsızlıkla bekliyorum."

58

Vladimir Tumanov

Sam hiçbir şey olmamış gibi davranıyordu. O, günlük gezileri ve kamp ateşlerini anlatırken, Aleks'in aklı arkadaşının sihirli kalemi unutup unutmadığındaydı.

Sonra sıra en önemli şeye geldi: Sam'e Jayden'dan ve sihirli kitaptan söz etmeye. Aleks'le Vanessa, çözmüş oklukları bazı bilmeceleri anlatırken heyecandan birbirlerinin sözünü kesip durdular. Sam en çok tek ve üç gözlü canavarların bir arada olanından hoşlanmıştı. Kitabın nasıl işlediğini anlatmak öğle tatilinin tamamını aklı. Sam'e Rechner'in tehdidinden de söz ettiler. Ama o bunların hiçbirine şa

şırmış görünmüyordu. Belki de, sihirli �alemi hiç unutmamıştı.

"Sam, Jayden'ı kurtarmak için yardımına ihtiyacımız var gerçekten," diye bitirdi Vanessa. "Bazı bilmeceler çok zor. "

"Bu tam bana göre bir iş gibi gözüküyor!" diye yanıtladı Sam. "Bu akşam 6:30 dolayında gelebilirim.

Uygun ınu?"

Bunun üzerine Aleks yutkundu ve bütün gücünü toplayarak, "Sam ... üstümden atmam gereken bir yük var," dedi.

"Devam et, ama dikkatli ol ayağıma düşüm1e,"

diye güldü Sam.

"Sihirli kalemi çabucak tükenmesin diye saklamıştım," diye kekeledi Aleks.

Kraliçeyi Kurtarmak

59

"O kadannı tahmin etmiştim," dedi Sam ve çikolata paketini açtı. "Onun için o kadar öfkelendim zaten. Açıkça söyleseydin soıun yoktu. Sinsice davranışlara katlanamıyorum h iç. Bir parça alır mısın?'"

"Ama hepsi bu kadar değil," diye devam etti Aleks, küçük bir parça çikolata alarak. "Sonra onu gerçeklen kaybettim ve sana anlatmak istedim . . . ,.

"Boş ver, Al," dedi Sam umursamazca. "Hepimiz aptalca şeyler yapıyoruz bazen. Ben de aşırı tepki gösterdim herhalde."

"Ellerimizi birleştirelim," dedi Aleks, elini Sam'e doğru uzatarnk. Yemek masasının üstünde üç el birleşti. Sorun kapanınıştı.

Okul bittiğinde, üç arkadaş otobüste yan yana oturdular. Yeniden hep birlikte olmak güzel bir duyguydu.

"Sam, bir şey daha var," dedi Aleks otobüs hareket edince. "Bu gece ve beş hafta boyunca her gece çok çalışmamız gerek."

"Nasıl yani? Niye beş hafta?'' diye sordu Sam.

Aleks ona o sabah girdiği sınavı anlattı. "Geçen hafta Ness'le ben elli mahzen geçtik. Ama şimdi, bu Monoculus'a göre, hızımızı günde on mahzene çıkannaınız gerekiyor. Bu da haftada yetmiş mahzen eder."

"Sanırun okul bitmeden tamamlanması gerekiyor,'" dedi Sam.

60

Vladimir Tumanov

Aleks'le Vanessa bakıştılar: Vanessa elini alnına vurdu.

"Bak şimdi, biz bunu niye düşünemedik?" diye heyecanla bağırdı. "Sen bir dahisin, Sam!"

Sam omuzlarını silkti. ''Eh, bu Monoculus her kimse;· dedi, ·•çok ilginç biri, çünkü okulun ne kadar sürdüğünü ve sonra bizlerin buradan ayrılaca

ğıınızı biliyor. Amma acayip . . . "

O akşam yemekte Aleks evdekilere son matematik sınavını gururla gösterdi.

"Şu Vanessa'ya teşekkür etmeliyim," dedi annesi. Aleks, Vanessa'nın ona ders vemıek için geldiğini söylemişti ailesine.

"Vanessa, ha?" diye alay eni Aleks'in ağabeyi Nolan. "Sanırım onun için bir süredir Sam'i göremiyoruz."

"Öyle bir şey yok!" diye itiraz etti Aleks. "Sam 'le araın,da küçük bir anlaşmazlık olmuştu, ama artık düzeldi. Vanessa onun da arkadaşı -hem, ikisi de bu yaz Waconda Kaınpı'na gidiyorlar. İnanılmaz, değil mi? Sam yelkenliye binmek i<;in sabırsızlanıyor, ama ben daha çok sukayağıyla ilgiliyim . . . "

Bunun üzerine Nolan, Aleks'e kamp hayatı üzerine çeşitli öğütler verrneye başladı ve Sam'le Vanessa geldiklerinde Aleks'in korkluğu türden utandırıcı yorumlarda bulunmadı.

Aleks'in odasına girer ginnez Sam artık kendini

Kraliçeyi Kurtarmak

61

tutamadı.

"Nerede? Gösterin onu, lütfen!" diye yalvardı gözleriye odanın her köşesini tararken. Kitabı görüp içine bakınca, o kadar heyecanlandı ki, ikide bir,

"Harika!", "Muazzam!", "Olamaz!" diye bağırarak sandalyesinden sıçrayıp durdu.

"Yavaş ol," diye onu susturdu Vanessa. "Herkes onu görsün mü istiyorsun?"

"Elimde değil," diye fısıldadı Sam. ''Tahmin ettiğimden daha müthiş!'"

Artık ciddileşip bir sonraki bilmeceyi çözmeye gelmişti sıra. Jayden'ı bir gece önce bır.:ıktıklan elli birinci mahzendeydiler. Bu kez şen görünümlü, tavşan ayaklı bir nöbetçi vardı önlerinde. Bedeni insandı: Yakasına çiçek takılı bir smokin ceketi vardı üstünde.

Jayden'a şu bilmeceyi verdi:

Bir zamanlar bir kale yaptı Kral Rechner. Kullandı her sihirli hileyi, Oturttu kalesinin heybetli duvarlarına on iki tane gümüş kuleyi.

Her biri daha yüksek bir öncekinden, daha eşsiz birbirinden.

İşte, senin için ulu bir problem; çöz bakalım çözebilirsen.

En küçük kule yirmi metre; ikincisi beş metre daha fazla.

Üçüncüsünün yüksekliği otuz beş, ardından kule dördü sırala.

Kocamandır o: Tam elli beş metre. öyleyse, söyle bakalım bana: On ikincinin yüksekliği kaç metre? Fazla düşünmeden ulaş yanıta.

''Düşünmeden zor ulaşırsın," diye iç geçirdi

62

Vlodimir Tumonov

Aleks. "Bu şimdiye kadarkilerin en zonı. ·• Ardından ötekilere döndü: "Fikri olan var mı?"

"Bu beni aşar," dedi Vanessa. "Haydi, bir daha okuyalım."

Dört kere okudular ve birden Sam, "Nerden başlayacağımızı buldum galiba," dedi. "l 'den 4 'e kadarki kulelerin nasıl bir düzenle artış gösterdiklerine bakalım. Bunu anlarsak, aynı düzeni sürdürerek 12. kuleye kadar gideriz."

"Kurtarıcımız Sam," dedi Vane.ssa. "Pekala. İlk kule 20 metre, ikinci 25, üçüncü 35 ve dördüncü ise 55. tık fark beş, sonra 10, sonra 20-"

''İkiye katlanarak gidiyor!� diye bağırdı Aleks.

"Beşinci kule dördüncüden 40 metre yüksek olacak!"

"En iyisi bir çizelge yapalım, yoksa on ikiye gelene kadar karıştırırız," dedi Sam.

�öyle yazdılar:

1 . Kule: ZO m etre

2. Kule: 25

3. Kule: 35

4. Kule: 55

5. Kule: 55 • 40 - 95

6. Kule: 40 x 2 - 80

-� 95 • 80 - 1 75

7. Kule: 80 x 2 ,. 1 60 -> 175 • 160 - 335

8. Kule: 160 x 2 - 320 -� 335 + 320 - 655

9. Kule: 320 x 2

640 -> 655

•

• 640 - 1 . 295

10. Kule: 640 x 2 - J.280-> 1.295 + J.280 - 2.575

Kraliçeyi Kurtarmak

63

ı ı. Kule: 1.280 x 2 - 2.560 ---+ 2.575 • 2.560 - 5.135

12. Kule: Z.560 x 2 - 5.120 -. s.135 • 5.120

- 10.255 metre!

"On ikinci kule 10.255 metre yüksekliğinde!'.

diye coşkuyla bağırdı Aleks. "Çak, beş parmak!"

"Çak, on bin iki yüz elli beş!" diye gülen Sam avcunu Aleks'le Vanessa'nın avuçlarına çaktı.

Ne var ki, kutlamayı çok uzatamadılar. O akşam dokuz bilmece daha çözmeleri gerekiyordu. Jayden orılara güveniyordu. Sayfayı çevinne zamanı gelmişti.

(5 l\AGIT YOLU

Kraliçeyi Kurtarmak 65

• •

U arkadaş elli sekizlı1ci mahzende çok kötü bir durumla karşılaştılar. jayden, üstünde tenis giysileri, başında melon şapka olan, kaplumbağa kafalı, tuhaf bir nöbetçinin karşısında duruyordu. Ama artık elinde kağıt yoktu: Hepsini tüketmişti! Elinde kalan kalem de bitmek üzereydi. Oysa Rechner, bu zindanda -yalnızca yazılı yanıtların kapıları açabileceğini s()ylemişti. Şimdi ne yapacaktı jayden? Çaresizlik içindeydi; hatta gözlerinde yaşlar birikmiş gibiydi.

Bütün emekler boşa mı gitmişti? Derken, çocuklar, yardım isteyen bakışlar attığını fark ettiler Jay<len'ın ...

hem de onlara! Bir şeyler yapmaları gerekiyordu.

"Kitabın arasına biraz kağıt koyup kapasak?'"

diye önerdi Sam.

Bunu yapıp birkaç dakika beklediler. Ama kitabı tekrar açtıklarında koydukları kağıtlar aynı yerde

<lunıyordu. Mahzende de hiçbir değişiklik yoktu.

Jayden'ın elleri h:1la boştu ve kraliçe çaresizliğini koruyordu.

"İlk mahzendeki kağıt tomarını hatırlıyor mu-

66

Vladimir Tumanov

sunuz?" dedi Aleks. "_Jayden'ın bir koşu oraya gidip kağıt almasını sağlayabilseydik. .. "

"Sayfaları hızla çevirmeyi <lene.sek?" diye sordu Vanessa.

';Neden olmasın?" dedi Sam. ;;Kaybedecek bir şeyimiz yok."

Tek gözlü canavarı görene kadar sayfaları geri çevirdiler. ilk mahzene geri dünmüşler<li, ama bu kez resim farklıydı. Canavar yalnızca tek gözünü Jayden'a dikip ona bakmakla kalmıyor, mahzenin köşesindeki kağıt tomarına işaret ediyor ve... sırıtıyordu!

"Vay canına, şu işe bak! Tek gözlü yaratık kraliçeye yardım etmek istiyor!" diy_e c0şkuyla bağırdı Vanessa. "Onun kurtulmasını istiyor."

"Acaba ... " dedi Aleks nöbetçinin tek gözüne bakarak, am�ı Sam sayfaları elli sekizinci mahzene doğru çevirıneye başlamıştı bile. _Jayden yine kaplumbağa kafalı yaratığın karşısındaydı ve bu kez yüzü sevinçle parlıyor<lu.

"İşe yaradı!" diye coşkuyla bağırdı Sam. ''Ness, sen bir dahisin!"

Jayden'ın elinde bir sürü kağıt ve beş yeni kalem vardı. Kaplumbağa nöbetçi biraz sabırsız görünüyor<lu, sanki bir an ünce sorusunu sormak ister gibiydi. İşte, şuydu söyledikleri:

Kraliçeyi Kurtarmak

6 7

Birçok biraderim var, küçük ve büyük.

Her birimizin arası onar yıl açık.

Hepsinin ortancası benim.

Bakalım ne kadar sendeki akıl, görelim.

En küçük kardeşim on yaşında:

Söyleyebileceğim tek yaş da onunki aslında.

Gerisi zor gelecek korkarım,

onun için iyice dinlemeni öneririm.

Toplayınca hepimizin yaşını,

anlarsın tam bin iki yüz yıl yaşadığımızı.

Kaç yaşındayım dersin ben?

Söyleyiver de lütfen, dinsin gözyaşların birden.

"Bu iş kolaylaşmıyor hiç," diye içini çekti Van�ssa. "Ne diyorsun, Sam?'"

"Elimizdekilerle başlayalım, bakalım," dedi Sam.

Temiz bir kağıt aldı.

"Pekala," dedi Vanessa. "Hepsinin arası onar yıl ve ilki 10 yaşındaysa, ikinci 20, üçüncü 30 diye gidiyor demektir. Öyleyse, sanının yaşlarının topl�urn olan 1200'e varana kadar onar onar eklemeliyiz.··

"Sonunda, kac,· kardeş olduğunu anlar, böylece ortancayı bulabiliriz," dedi Aleks.

"Ben de tam böyle düşündüm," dedi Yanessa.

Sam, 10 + 20 + 30 + 40 + 50 + 60 + 70 ... diye yazmaya başladı. "Elim yoruldu," dedi. "Şunları toplayalun bakalım ne ediyor?" Bir süre sustu, sonra,

6 8

Vladimir Tumanov

"Yalnızca 280 yıl etti... 920 yıl daha var!" dedi.

"Ben devanı edeyim," dedi Aleks. "Bir sonraki yaş 80, yani 280 + 80 + 90 + 100 + 1 10 + 1 20. Bu yalnızca 780 eder. 1200'e ... 420 yıl var daha.''

"Ben oradan devam edebilir miyim?" diye sordu Vanessa. •· 120'den sonra 130 geliyor, sonra 140 ve 150. Yani 780 + 130 + 140 + 150 1200. İşte! Gerisi

=

kolay. Topladığımız yaşları sayarsak tamam."

Aleks baştaki onu da hesaba katarak bütün toplamaları saydı. "Toplam on beş yaş," dedi. "Demek hepsi on beş kardeş -on dört artı nöbetçi."

"Nöbetçi de ortanca olduğunu söylüyor," dedi Sam. "Öyleyse, kendisinden küç�k ve büyük yedi

şer kardeşi olması gerek. Demek ki, o ... sekizinci!"

"Ve nöbetçi sekizinci kardeşse," dedi Vanessa,

"80 yaşında olmalı! Bulduk!"

Ertesi gün, Bayan Lund o gizemli (en azından Aleks için) matematik sınavı kağıtlarını geri verdi.

Aleks'inkini verdiğinde şöyle dedi: "Bu geçen seferkinden çok daha iyi. Kaygılandırmıştın beni."

Aleks notuna baktı: Sekiz. Elbette ki, sihirli kalemle yaptığı sınavlardaki başarıyı yakalayamamıştı, ama her nedense, bu "iyi" onu bütün o "pekiyi"lerin hepsinden daha çok sevindirmişti.

Sonra ilk soruya bah.'tı. Problem değişınişti -artık tümüyle beden egzersizi üzerineydi. Aleks'in yanıtında, beş haftada 350 mekik günde on ediyordu, tıpkı

Kraliçeyi Kurtormok

69

john'un dediği gibi. Monoculus bunu nasıl yapınıştı acaba?

O akşam Vanessa 'yla Sam gelince, üçü birlikte, Aleks'in amcasının Alınanya'dan yolladığı bademez

ınelerini tıkınarak "iyi''yi kutladılar. Bütün şekerlemeler tükenince de çalışmaya koyuldular; başlangıçta işler gayet yolundaydı. Her zaman olduğu gibi, kafa kafaya verince bilmeceler hızla çözülüyor, Jayden da bir mahzenden ötekine geçip duruyordu.

Derken, o günkü paylanna düşen son bilmeceye geldiler. Jayden, bütün öteki nöbetçiler gibi tuhaf, ama gene de dost görünümlü bir canavarla karşı kar

şıy<_ıydı. Bu, kocaman kırmızı kanatlı ve timsah kuyruklu bir kurttu .

"Bu seferki biraz sevimli sanki," dedi Vanessa.

"Evet, ama ısırabilir," diye dalga geçti Sam.

Bilmeceyi okumaya başladılar:

Matrak bir gezegen şu Üssayılar ülkesi, fıkırdak köpük baloncuklan kaynaşır üstünde.

Her gün çarpılıp pıtrak gibi çoğalmaktır, en büyük zevkleri bu baloncukların.

Ne zaman buluşuverse iki tane baloncuk, hemen başlarlar çarpılıp çoğalmaya.

Kimse ayak uyduramaz bu baloncuklara, sakın kalkışma derim onlara uymaya.

Başvurmadan hiçbir sihirli hileye,

7 0

Vlodimir Tumonov

dört adım atıverdi iki baloncuk birlikte, bu ikisinden türedi tam altmış beş bin ve de beş yüz otuz altı.

Ossayılar Olkesi'nde, iyi ki,

baloncuk yiyen Zıtlar da var.

Onların sayesinde fıkırdak baloncuklar baş döndürücü sayılara asla ulaşamazlar.

Yoksa çok kısa zamanda

kaplanıverirdi bu gezegenin yüzeyi.

Dev bir baloncuk denizi de

eğlendirmezdi doğrusu hiç kimseyi.

Söyle bakalım, nasıl beceriyor bu işi baloncuklar; çeuirdikleri düzeni nasıl bu kadar matrak tutuxorlar?

lşte sana çözüm için bir ipucu:

Biraz karemsi bir iş bu.

Çocuklar, bir birbirlerine bir bilmeceye baktılar; sonrn da gözlerini boşluğa dikip kaldılar.

"Önce 2 baloncuk varken, sonra 65.536 mı olmuş?!" dedi Aleks sonunda.

Sam inledi. "Hiçbir fikrim yok."

"Benim de," diye içini çekti Vanessa.

Suspus. kitaba bakakaldılar. Saatin tiktaklan duyuluyordu . . . Tik tak. . . tik tak. . .

"Eh, bunu bu akşam çözemezsek," dedi Vanessa, "üstüne bir uyku çekip, yarın yeniden deneme şansımız var tabii."

K raliçeyi Kurtarmak 7 1

"Peki, ya yarın da işin içinden çıkamazsak?"

diye sordu Sam. "Monoculus'un ne dediğini unutma: Günde on mahzen. 13una ayak uyduramazsak, okul bitmeden tamamlayamayız. l lep.sini <;özemeyecek olursak da . . . Jayden'ın başına gelecekleri biliyorsun."

Gitme vakti gelmişti. Üzgün ve bitkin bir halde vedalaştılar; Aleks odasında yalnız kaldı. Başlarına bu mu gelecekti? O ana kadar çok başarılı olmuşlardı. Mutlaka devam etmenin bir yolunu bulmalıydtlar!

Aleks yatağına girdikten sonra saatlerce dönüp durdu. Sonunda uykuya daldıysa da, bir süre sonra gecenin koyu karanlığında uyanıverdi. Saate baktı.

· Sabahın üçüydü! Tuhaf şey: Aleks nonnakle sabah yec.lide çalan saatin acımasız sesini duymadan asla gözlerini açmazdı. Gece yarısının nasıl bir şey oldu

ğunu bile bilmiyordu. Ama işte şimdi, önünde dört saat olduğu halde iyice ayılmıştı.

Yatağından kalkıp, masa lambasını yaktı. Kraliçeyi K1111amıak hala son bilmecenin bulunduğu

.sayfada açık duruyordu. Aleks her sözcüğü yavaş

yavaş bir kez daha okudu, ama yine de bir şey anlamadı. Sonra aklına bir fikir geldi: Belki. ilk mahzende, Jayden'ın yeni kağıt almasına yardımcı olan nöbetçi bir yol gösterirdi yine.

Bunun üzerine, o sayfaya geri gilti ve hemen güzleri parlayarak gülümsedi. Şimdi tek gözlü canavarın elinde elmas topuzlu değnek yerine, bir balık

72

Vladimir Tumanov

kepçesi vardı ve bilmecesi de değişmişti: Paçavra Danny bir balıkçıydı;

yoksuldu, eskimişti altındaki kayık.

Servet düşleyip durmuştu yaşamı boyunca; her gün aklında altın dolu bir sandık.

Bir yerden duymuştu ki, eğer bir gün ağına dolanıp kalırsa bir denizkızı, Yüklü bir fidye ödemeye

olacaktı hemen razı.

Oturmuş kayığında, soğuk bir sabah, tek başına ve mutsuzdu Qanny.

Derin düşünceler içinde dalmıştı denize, ısınmaya çalışıyordu elindeki rom şişesiyle.

B.irden hissetti çekildiğini ağının ve başladığını sallanıp durmaya.

Çekti yukarı. Yüreği çarpıyordu deli gibi.

Belki kavuşmuştu Danny hayalindeki şansa!

önce bir kuyruk gördü, pullarla kaplı.

Ağa takılan yalnızca bir balık olmasındı?

Ama bir saniye sonra anladı Danny, isteğinin gerçekleştiğini -Yaşasın!

Bir denizkızıydı kayığındaki

ve de bu işe çok çok öfkeli.

''Yakaladım seni," dedi Danny kıza.

"Verirsen altın bana, yüzüp gidebilirsin uzağa."

Kraliçeyi Kurtarmak

73

"isteğini gerçekleştireceğim, iyi balıkçı,"

diye gülümsedi denizkızı.

"Sana üç altın para vereceğim: Bunlar harcadığın zamana değecek.

Ama, daha fazla para istersen Danny, tek bir şey söylemen gerekecek: 'Kare!'

Kısa zamanda bırakacaksın balıkçılığı, milyoner olarak sürdüreceksin yaşamını."

Aldı paraları Danny ve saldı kızı.

Yüzündeki mutluluk sonsuzdu.

Suya dalarken kız, haykırdı Danny soluksuz,

"Kare!" der demez, üç altını bir anda oldu dokuz.

Dokuz altınla neler neler alınır, üstelik eğlenceye işte şimdi başlanır.

"Kare!" diye bağırdı yeniden Danny, dokuz kere dokuz belirdi elinde ... Vay! Seksen bir, ha!

Seksen bir kocaman bir sayı ya,

ama o da geçilebilir tabii.

"Kare!" deyince bir kez daha Danny, gördü hemen altı bin beş yüz altmış biri.

Ama farkına varmadı, ne yazık ki, dolmakta olduğunu suyun kayığın içine.

Danny'nin teknesi zor durur oldu suyun üstünde, Yüzecek mi, batacak mı, bağlı pamuk ipliğine.

74

Vladimir Tumanov

Ne çare, açgözlü Danny çok çok hevesliydi devam etmeye durmadan ve durmadan.

"Kare!" diye soluyunca bir kez daha, kayığı ve altınlarıyla birlikte batıverdi suya.

Gördünüz işte, denizkızı avlamanın zararı, nasıl da doğrudan etkileyebilir sağlığı.

(Biliyor musun o ağır sayıyı şimdi, denizin dibine yollayan Danny'nin servetini?) Öykünün sonuna ulaşcığında, sayılar Aleks'in beyninde hortum gibi dönüp durmaya başladı. O

'·Kare!" sözcüğünün büyüsü neydi acaba? Aleks bilmeceyi bir daha okuduğunda yanıtı buldu: Her sayıyı kendisiyle 1,.·arpmıştı bu sözcük! Önce para üçtü; sonra üç kere üç: Dokuz. Sonra dokuz kere dokuz: 81.

Aleks hesap makinesini kapcı -kağıt üstünde deneyecek zamanı yoktu. Elbette ki, 81 kere 81 de 6.561 ediyordu. Kayığı batmadan önce Danny'nin bu kadar parası olmuştu. Aleks elleri titreyerek 6.561

kere 6.56l'i tuşladı. Yanıt 43.046.72l 'di! Kayığın batmasına şaşmamalıydı. Bu kadar para bir balıkçı gemisini bile denizin dibine yollardı.

Aleks, Saın'le Vanessa'yı aramak için yerinden fırladıysa da. saatin kaç olduğunu anımsayıp yine masasının başına çöktü. Telaşından neredeyse sayfaları koparırcasına, kurt-timsah nöbetçinin bulunduğu mahzene doğru hızla çevirdi. Sonra da, birkaç kağıı

Kraliçeyi Kurtarmak

7 5

çekip, yazmaya başladı:

2 x 2 bdloncuk 4

=

"Kare!" diye kendi kendine fısıldayarak gülümsedi. O ka<lar büyük bir hızla devam eni ki, az daha kalemi kırılacaktı.

4 x 4

1 6

-

1 6 x 1 6 - 256

256 x 256 .. 65.536

İşte, yanır buydu: Tam 4 adımda 65.536 baloncuk. Ne kadar da basitti!

Artık hiçbir şey olanaksız görünmüyordu. Aleks sayfayı çevirmeyi denedi ve başardı. Her zaman olduğu gibi, Jayden'ın çözümü onunkinin aynısıydı.

Kraliçe bir sonraki mahzene geçebilirdi artık. Onu ora<la sekiz bacaklı, mavi bir tek boynuzlu at bekliyordu.

Aleks esneye esneye yatağına kıvrıldı. Tam dalmak üzereyken, "kare"li bilmeceyi düşünde çözmüş

olabileceği korkusu saplandı kafasına. Kontrol etmek için yatağından kalktı. Mükemmel! _Jayden gerçekten de, sekiz bacaklı, tek lx>ynuzlu atın yanınöa <lunnuş

kurtarıcılarını beklemekteydi.

Kraliçeyi Kurtarmak

7 7

böyle neşelisin, Al?'' diye sordu Sam, ertesi sabah otobüste. Bütün geceyi uykusuz geçirmişe benziyordu. "O çoğalıp duran saçma sapan baloncuklar aklımdan çıkmadı bir türlü, ama hala bir çözüm bulmuş değilim."

"Jayden buldu ama," diye güldü Aleks. Kendini daha fazla tutamamıştı. "Bir sonraki mahzene geçti

. bilç. Tek boynuzlu ata bayılacaksınız."

"Tek boynuzlu at mı? Sen neden söz ediyorsun?'' diye bağırdı Vanessa.

Aleks kitabı çıkardı.

''Hey, bunu niye getirdin?'' diye fısıldayarak otobüse göz gezdirdi Sam. "Ya başına bir şey gelirse?!"

"Merak etme, çok dikkat ederim. " Aleks kitabı açtı ve bir Jayden'ın elindeki çözüme, bir tek boynuzlu at canavarına, bir kendisine bakan Sam'le Yanessa 'yı zevkle izledi.

"Nasıl yaptın? Beyin diye buna denir, Al!" dedi Sam.

Vanessa sayıları kontrol etti. "Oluyor. Bu 'kare'

78

Vlodimir Tumo nov

olayı müthiş bir şey!"

"Yardım aldım," diye itiraf etti A..leks. "Bakın, göstereyim." Sonra da, tek gözlü canavar sayfasını açtı. Danny ile denizkızının acıklı öyküsü hala oradaydı.

"Bahse girerim, bu tek gözlü nöbetçi bütün olan biteni biliyor," dedi Vanessa. "Sanırım, kurtanna ekibinin dördüncü bir üyesi daha var. Başımız yine derde girecek olursa, nereye bakacağımızı biliyoruz artık. "

Yıl sonu giderek yaklaşıyordu, ama artık iyice uzmanlaşan A..leks, Vanessa ve Sam, hiç aksatmadan her gün on bilmece çözüyorlardı. �da sırada biraz güçlük çektiklerinde, tek gözlü dostları her zaman yar<lımlanna hazırdı. Ondan çok hoşlanıyor ve bazen sırf ona merhaba demek için sayfasını ziyaret ediyorlardı.

Ne var ki, A..leks hala Rechner'in tehdidini dert ediyordu. Büyücünün blöf yapma<lığı kesindi. jayden çıkışa doğru yaklaştıkça, Aleks'in içinde, işlerin biraz fazla kolay yürüdüğü korkusu <la güçlendikçe güçleniyordu.

Okulun son haftası, Bayan Lund matematikte yeni bir konuya geçti. Tahtaya 52 yazıp,. ''S'in karesini bilen var mı?'' diye sordu.

Aleks çevresine bakındı. Kimsenin pannak kaldırdığı yoktu -Laura Chi'nin bile. Kendisi kaldırsa

Kraliçeyi Kurtarmak 7 9

mıydı? Niye olmasın?! Aleks yavaş yavaş parmağını kaldırdı.

"Evet, Aleks?'" dedi Bayan Lund.

"Sanırım, 5'in karesi... 25.''

)

··Evet!" Bayan Lund yanıtı tahtaya yazdı: 5-25.

=

"Kendi başına matematik ıni çalışıyor.sun, Aleks?"

Alek.s kızararak geveledi: "Onun gibi bir şey ... "

Sonra Bayan Lund, 5 sayı.sının sağ üstündeki küçük .sayıya "üs" dendiğini açıkladı. Üs 2, söz komısu sayının bir kez kendisiyle çarpılacağını belirti-

'

..

yordu: 5-

5

=

x 5. Us 3, bir çarpım daha demekti: 53 = 5 x 5 x 5. Böyle gidiyordu.

Üs! Baloncuklar gezegeninin adı da Üs.sayılar Ülke.Si'ydi! Aleks sırıtmasını engelleyemedi.

Zil çaldıktan sonra, Aleks tam sınıftan çıkıyordu ki, Bayan Lund onu durdurdu. "Sanının bir matematik alıştınna kitabı kullanıyor.sun, Aleks. Ne olduğunu merak ediyorum," diye sordu.

Aleks birden sırt çantasındaki Kraliçeyi Ku11armaliın ağırlığının farkına vardı. Öğretmenine bakıp dunırken yüzünün kızardığııu hissetti. Sonra, sesinin titremesini zor denetleyerek, "Bir tür ... matematik bulmacaları kitabı," dedi.

"Hoş bir şey olmalı! Yanında ını? Görmek isterdiın. Sınıfta senin yaptığın türde çalışmalardan yararlanacak başka öğrenciler de var."

Aleks ne yapacağını bilemiyordu. Şansına, tam

80

Vladimir Tumanov

o anda başka bir öğretmen kapının önünde durup Bayan Lund'a seslendi. Aleks hemen oradan sıvışıverdi.

Son okul gününden bir önceki akşam, Sam 'le Vanessa kapıyı çaldıklarında Aleks hala akşam yemeğindeydi.

Aleks'in annesi, "Biraz tatlı ister misiniz?'' diye soracak oldu; ama Aleks, "Zamanımız yok, anne.

Yapacak bir sürü ... ödevimiz var. Bir an önce başlasak iyi olur," dedi.

Herkes ona bakakaldı.

"Ne ödevi?" dedi Nolan kuşkuyla. ''Öğretmenler okulun son gününe ödev mödev vennezler. Siz neler çeviriyorsunuz?"

"Waconda Kampı'n<la neler yapacağımızı planlıyoruz," dedi Vanessa bir çırpıda.

"İyi, ama bulaşık makinesini yerleştinne sırası sende," diye anımsattı annesi Aleks'e.

"Biz de yardım ederiz," <liye önerdi Sam. "Haydi, Aleks."

"Aferin, Vanessa," dedi Aleks yavaşça, üçü gürültüyle bulaşıkları durulayıp yerleştirirken. "Nolan koku almaya görsün, ne olduğunu anlamadan peşini bırakmaz. Ama sanırım sen onu ikna etmeyi başardın."

İlk dokuz bilmece kolaylıkla çözüldü. Ancak, dört yüzüncü yani son mahzene geldiklerinde nefes-

Kraliçeyi Kurtarmak 81

leri duracak gibi oldu. Jayden kilitli bir kapının önünde duruyor, ama ortalıkta ona geçit verecek bir canavar gözükmüyordu. Kızcağız kalakalmıştı.

"Balıse girerim. Rec.:hner'in ona böyle bir şans vermeye hiç niyeti yoktu zaten," dedi Aleks öfkeyle.

"Ne olursa olsun, Jayden'ın bu kapıyı açması asla söz konusu olmayacaktı. ..

"Ne adi herif!" diye burnundan soludu Vanessa.

Oğlanlar onun yüzünde ilk kez bir kızgınlık ifadesi görür gibi oldular.

Sam, burnu neredeyse kağıda değecek kadar yaklaşıp sayfayı inceledi. "İşte!" diye bağırdı.

Kilitli kapıyı gösterdi. Kapı kolunda, aynı okul dofaplarının şifreli kilitlerindeki gibi, üstünde birden altmışa kadar sayılar olan bir kadran vardı.

';Şifreli bir kilit olduğuna göre, bunun şifresi de var demektir,'' dedi Sam.

"Ne yapacağız, peki? Doğruyu bulana kadar, 1 'den 60'a kadar bütün üçlü olasılıkları deneyecek miyiz?'' diye sonlu Vanessa bezgin bir sesle. "Bu çok uzun sürer. Tabii, Jayden'ın eline bir bilgisayar vermediğimiz sürece!"

"Hem zaten," dedi Sam, "şifreyi bulduk diyelim, çözümü kime vereceğiz? Canavar ınanavar yok."

"Ama, tek gözlü canavar her zaman yerinde,"

diye önerdi Aleks.

Bunun üzerine bir kez daha ilk mahzene geri

8 2

Vladimir Tumanov

döndüler. Ancak, gördükleri şey onları hiç mi hiç memnun etmedi. Gözde nöbetçileri ortalarda yoktu.

"Ona en çok ihtiyaç duyduğumuz anda bizi terk etti!" diye inledi Vanessa. Ama, Aleks sakin sakin sayfalan çevirdi hir daha. Vanessa rahatlayarak derin bir soluk verdi. 400. mahzende Jayden artık yalnız değildi. Önünde, tek gözlü nöbetçi duruyordu. Jayden da çocuklar kadar rahatlamış gözüküyordu.

"Onu hesaba katınanuz gerektiğini biliyordum,'·

dedi Aleks.

"Konu da ·hesap' zaten,'' dedi Sam.

Yaratığın Jayden'a söyledikleri şunlardı: Bizim Rechner, bugüne dek gördüğüm kralların en haini.

Öğrendim ki bir oyun oynamış sana, yapmak için kraliçesi seni.

Bu kapıya koymadı bir canavar ve bulamayacaksın bir anahtar.

Ama hizmet etmem böyle zalime. Yardım edeyim, kendini kurtar.

Kral Rechner'in sakladığı bir sandık, dolu harika şeylerle: Görünmez yapan bir pelerin ve sihirli değnekler ve yüzüklerle.

Matematik çözen bir kurşunkalem aralarında en değer verdiği, Problemlerin önündeki engelleri tek tek kaldırmak onun işi.

Kara büyüye astroloji gerekir. Hesaplanmazsa beceriyle Her bir yıldızın hareketi. Gidilmez daha fazla ileriye.

Rechner'in büyüsü ne zaman yaralamak istese bir insanı, Bu kalemin hatasız hesaplaması keskinleştirir Rechner'in amacını.

Kraliçeyi Kurtarmak

8 3

Getirmeden önce seni bize, Kral Rechner gitti bir yerlere.

Sık sık uzak ülkeleri gezer, ama nereleri, söylemez bizlere.

Döndüğünde, Rechner'in öfkeli haykırışlanyla çınladı kale, Çok yanıyordu seyahatte düşürdüğü problem yiyici kaleme.

Yeniden gitti birkaç hafta sonra, ama uzun sürmedi.

"Aldım onu geri! Yine benim oldu!" diye sevindi, şarkı söyledi.

Ve bu kalemle tasarladı kaybetmeye mahkum olduğun tuzağı.

Kurtulmak için kralla evlenmek zorunda kalacaktı çaresiz avı.

Kimse bilmez Rechner'in sandığını -yok benden iyi gözetleyen.

Kaçmaz hiçbir şey benden ve her şeyi görebilen gözümden.

·Duyunca Rechner'in "konuğunu" aldattığına övündüğünü, Gitmene yardım etmeye karar verip, kırdım sandığın kilidini.

Onca bilmece çözdün. Sona bir tane kaldı.

Monoculus görevini yaptı. Gerisi sana kaldı.

Çocuklar nöbetçinin Jay<len'a üstü küçük mavi sayılarla kaplı, gümüş rengi bir kurşunkalem verdi

ğini gördüler. Kalemin ucunda silgi yoktu, ama minyatür bir şato vardı. ..

Aleks öyle bir yerinden fırladı ki, masanın üstündeki kağıtlar dannadağın oldu. Heyecandan. önce yalnızca dudakları kıpırdamaya başladı; sonra bendini aşan sular gibi coşkulu St!Si o<lanın içinde çınladı:

"İşte orada! Sihirli kalem! Şimdi anladım nere-

8 4

Vladimir Tumanov

den geldiğini. Otobüs durağında bulduğum, Rechner'in kalemiydi. O sabah duy<luklarım <la onu n ayak sesleriydi. Görünmezlik pelerinine sarınmış

yanımdan geçerken, kalemi düşünnüş olmalı. Sonra

<la <lolabım<lan çaldı. ..

Çocuklar bu müthiş keşiflerinin anlamını iyice kavrndıktan sonra, bir süre hiçbir şey demeden soluklarını tunular.

"Demek. bütün bu bilmece hikayesi numaraymış," diye sessizliği bozan Sam oklu. "Hepsi, Jayden'ı yorup, son kapıda çökmesini sağlamak içinmiş!"

'·Hey. canavarın adına bakın!" diye bağırdı V-anessa.

Oğlanlar tek gözlü yarettığın sözlerine geri döner dönmez, Aleks yine iskemlesinden fırladı. "Monoculus!" diye bağırdı. ''Sınav sorusu! Ne canavar ama! Ne dost!"

"Eh, bir bilmece çözülmüş oldu," dedi Sam.

"Ama hata 400. mahzenin bilmecesini bilmiyoruz.

Jayden'ın bu kapıyı açmasına nasıl yardım edeceğiz?"

Bir anlık bir sessizliğin ardından, Vanessa, "Şu kesin: Monoculus elinden gelen her şeyi yaptı. Dolayısıyla. onun mahzenine geri gitmenin bir anlamı yok," dedi.

"Ama ileri gitmenin de anlamı yok," diye yanıtladı Aleks. •·son mahzenden sonra arka kapaktan başka bir şey yok. . . "

Kraliçeyi Kurtarmak

85

Birden durakladı. Aleks'i duraklatanın ne oldu

ğunu gören Sam ve Vanessa'nın ağızları açık kaldı.

Arka kapağın ortasında küçük bir kapı vardı: Resim değil, ufacık menteşeleri ve küçük gümüş koluyla gerçek bir kapı. Kolun yanında da, üstünde birden altmışa kadar sayılarla, çocukların iç tarafla gördükleri şifreli kilidin aynısı vardı. Aleks pannağının ucuyla kili<lin ka<lranına dokundu. Dönüyordu.

"Bu çok garip," dedi Aleks. "Bu kapıyı daha önce gördüğümü hiç hatırlamıyorum. Üstelik, kaç kere bakmıştım arka kapağa. ··

Sonra, kadranın çevresi boyunca daireler çizen incecik bazı yazılar kazılı olduğunu fark ettiler:

.

Açmak için beni bilmen gereken iki sayı: X ve Y.

üçüncüsü var bir de: 42. Şöyle açıklayabilirim şimdi: X ile Y toplandı mı, ele geçer 42'nin yarısı.

Ve Y'nin değeri X'in iki katı. Yok sana diyeceğim başkası.

M.

"X! Y! Bunlar sayı değil ki!" dedi Sam.

"Bu bilmece bizi aşar," dedi Yanessa.

"Monoculus buraya hiç bilmece koymasaydı da olurdu," diye içini çekti Aleks. "Bunu nasıl çözeriz? Nolan'ın yaptığı matematik işlemlerine benziyor

-sanırım cebir deniyor buna."

"Aa, ama Monoculus, Jayden'a kalemi verdi,"

86

Vlodimlr Tumonov

diye anımsattı Vanessa.

"O mu? O yalnızca son sayfadaki bir resim,''

dedi Sam.

"Öyle mi hala?'' diye gülümseyerek kitabın 400.

mahzen sayfaşını açtı Vanessa. Kalem cildin arasına sokulmuştu, artık resim değil gerçekti. Aleks'in son gördüğü halinden daha kısaydı ve ucu da aşınmıştı.

Aleks kalemi Sam'e uzattı. "Al bakalım, bunu sana vermeye niyetliydim ta o zaman. ··

"Teşekkürler,'· diyerek kalemi kağıtlardan birine değdirdi Sam. Tabii, kalem hemen yazmaya koyuldu: (X + Y> x l a 42

42 + 2 "' 21

x + y 21

..

x x 2 "' y

X + (X x 2> ZI

�

Sonra durdu. Sam kalemi kaldırıp, dümdüz olmuş kurşununa baktı. '"Açılması gerek. "

"Sam, dikkat et," diye uyardı Aleks, arkadaşı kalemi masadaki dektrikli kalem açacağına sokarken. "Çok sıkı bastırma."

"Merak etme," diye ka�ılık verdi Sam. "İlk kez kalem açıyor değilim." Kalemi açacağa soktu ve ...

•·imdat!" Sam çığlık çığlığa, deli gibi kalemi çı-

Kraliçeyi Kurtarmak

8 7

karmaya çalışıyordu. "Sıkıştı!'" Açacak, umutlarının son santiıneu-elerini de açgözlülükle yiyip bitiriyordu.

Aleks kalemi kurtarmak için bir hamle yaptıysa da, iş işten geçmişti. Şatolu uçtan başka bir şey kalmamıştı geriye.

"Gerçekten çok üzgünüm," dedi Sam. utanç içinde. Elinde kalemden kalanı tutan Aleks de peri

şan durumdaydı.

Ama Vanessa her zamanki iyiınser halini koruyordu gene. "Şöyle düşünün: Kalem herhalde bilmecenin en zor kısmını çözmüş olmalı. Gerisini biz yapmayı niye denemiyoruz?"

"Elbette, niye olmasın?" diye içini çekti Sam.

"En kötüsü başansız olunız."

Aleks şato kulesini özenle masaya bırakıp, yarun kalmış çözüme baktı. "X'lerle Y'leri bir yana bırakırsak, parantezler dışında her şey nonnal gözüküyor. Pamntezlerin ne anlama geldiğini bilen var mı?"

Saın'le Vanessa başlarını salladılar.

"Niye ağabeyine somrnyorsun?" diye önerdi Sam.

"Olmaz! Niye sorduğumu merak eder ve hemen gelip nedenini bulmaya çalışır!" dedi Aleks çaresizlik içinde. Sonrn, Vanessa'ya döndü. "Ama sen sornbilirsin. Nedense, senin yanında hep kibar davranıyor."

Vanessa, oğlanların her ikisinin de ilginç bul-

8 8

Vladimir Tumanov

duğu bir biçimde kızanlı. Ama gitti ve kısa bir süre sonra <la zafer kazanmış bir edayla geri döndü.

"Parantezler önce bu bölümleri yapacaksın demek," dedi. "Harfler <le bilmediğin sayıları ifade ediyor. Anlaşılan, ccbirin özelliği, bildiğin sayılarla işe başlayıp, harflerin değerinin ne olduğunu buluncaya dek sayılar ve haıi1erle farklı denklemler kunnak."

Sam ile Aleks hayrnnlıkla arkadaşlarına bakıyor-

!ardı.

"Anlaşıldı, Ness," dedi Sanı.

Vanessa sınttı. "İşimize dönelim," dedi.

"Son bölümü ele alalmı: X + (X x 2) = 21 ve X'in yerine çeşitli sayılar koyalun. Herlrangi biriyle

·

başlayabiliriz," dedi Aleks.

"5'e ne dersiniz?" diyerek yazamaya koyuldu Sam. "5 kere 2 eşitcir 10; 5 aıtı 10 eşittir 15. Yok, 5

olmuyor. 21'e eşit olınası gerek."

"6'yı deneyelim öyleyse," diye önerdi Vanessa.

"6 kere 2 eşittir 12; 6 daha 18. Gene 2l'e ulaşmadı.

7 mi acaba?"

Aleks de, 7 + (7 x 2) = 21 diye yazdı. ''İşte bu!"

"Demek ki, X = 7 ,·· dedi Sam. "Y'nin <le Tnin iki katı olması gerekiyor, öyleyse 14 olmalı. İkisi birlikte 2 1 ediyor ve 2 1 x 2 de bilinen sayıyı veriyor: 42. Yani, 7 ve 14 bütün denklemlere uyuyor."

"Ve bunlar şifrenin birinci ve ikinci sayıları olmalı," diye tamamladı Aleks. "Bilmeceye göre, üçün-

Kraliçeyi Kurtarmak

89

cüsü 42."

Alek.s derin bir nefes alıp, arka kapaktaki kadranı çevirmeye başladı. İki kere hızla sola çevirip, Tnin üstünde durdu. Sağa tam bir dönüş yapıp, 7'yi geçerek 14'e geldi. Sonra 4 2'ye kadar sola döndürdü. Hızla çekti ve-

"Olınuyor!" diye bağırdı Aleks.

Kurtanna ekibi çaresizlik içinde kalakaldı -ama yalnızca bir an için. Üç sayının oluşturabileceği altı olasılık vardı ve doğru olanı bulmaları yalnızca birkaç dakikalarını aldı: 1 4-4 2-7 . Bir klik sesi duydular ve kapının kilidi açılıverdi.

"İşte, bu kadar." Aleks heyecan içinde ötekilere ·bir göz atıp kapının koluna asıldı.

O anda ışıklar parlayıp sönüverdi. Hemen ardından Nolan'ın huysuzlanan sesini duydular. "Hey, ne oluyoruz? Fizik finaline çalışıyorum ben burada!

Işıkları kim kapadı?! Bir şeyler mi çeviriyorsun, Aleks?"

"Elektrikler kesilmiş olmalı," dedi Aleks'in babası başka bir odadan. ''Sigortalan kontrol edeyim."

Birkaç dakika sonra ışıklar yandı. Çocuklar gözlerini kitaba diktiler. Kapı sonuna kadar açıktı. Hemen son sayfayı açıp baktılar -bomboştu. Jayden kurtulmuştu!

Peki ama, nereye gitmişti?

----

� ·· -�-.

Kraliçeyi Kurtarmak 91

Otobüsle kııınp yolculuğu uzun ve yorncuydu.

Sam, Vanessa ve Aleks neredeyse hiç konuşmadılar.

Çok şey yaşamışlardı ve bunları sindinnek için zamana ihtiyaçları vardı. Otoyol boyunca, bazen yalnızca bir çiftlik ya da benzin istasyonuyla bölünen kırlar ve ağaçlar, sonsuz uzanıyormuş gibi görünüyordu .

Otobüsteki çocukların hepsi şarkılar söylüyor, kağıt

. oynuyor ve şamata ediyorlardı.

Aleks bir gece önce büyük bir özenle toplanmış; giysilerini, plaj havlusunu, şapkasını, güneş gözlüklerini, sinek kovucuyu, güneş kremini ve gerekli bir sürü başka şeyi eski bir bavula doldumıuştu.

En son olarak da, Kraliçeyi Kwtamıak'ı yerleştirmişti.

Onu da kampa götürme konusunda Sam ve Vanessa "yla anlaşımşlar<lı. Haftalar boyunca deliler gibi bilmece çözdükten sonra, bütün bu maceranın boş

bir mahzenle noktalanmasını kabul edemiyorlardı.

Jayden, onların yardımıyla açılan kapıdan nereye gitmiş olabilirdi? idilya'ya geri döıunüş müydü? Yoksa başka bir yerde miydi? Hiçbir fikirleri yoh.'tu ... ama

9 2

Vladimir Tumanov

bir biçimde kitabın bunu onlara anlatac.:ağını umuyorlardı.

Aleks'in annesi bavulunda Kraliçeyi K111tarmak'ı fark edince "Ne tuhaf görünüşlü bir kitap.

,

Bunu daha önce hiç görmemiştim. Nereden buldun bunu, Aleks? dedi.

"

"Merak etme k ütüphaneden değil, anne; eğer eczayı düşünüyorsan," diyebilecek kadar uyanık davrandı bu kez Aleks.

Kitabın üstüne alelacele bir svetşört atıp, "Yarın otobüs kaçta kalkıyonnuş peki?" diye <le ekledi.

"Gördün mü, sormayı unuttum!" diyerek odadan dışarı fırladı annesi. Aleks rah�t bir soluk alıp bavulu kapadı.

Annesi alt kattan seslendi. "Otobüsler sekiz bu

çukta hareket ediyor ve bizim <le sekizde otoparkta olmamız gerekiyonnuş. Sen en iyisi erken yat bu gece."

Baba:;ı ü:;tünü örterken, "Sam'le Vanessa'nın da gelmesi ne harika değil mi? Hiç arkadaş sıkıntısı çekmeyeceksin Kampa gittiğimde başlangıçta yal

.

nızlık çektiğimi anımsıyorum," dedi Aleks'e.

Aleks gene de biraz sıkıntılıydı. Evinden yanında ailesi olmadan çıkacağı ilk yolculuhw bu. Üstesinden gelebilecek kadar büyüdüğünü düşünüyordu, ama ne olacağı hiç bilinmezdi. Öte yandan da, ertesi sabahı iple çekiyordu.

Kraliçeyi Kurtarmak

93

Yedi buçukta, Alek.s ve ailesi krepli bir kahvaltının ardından, son kez bagajları kontrol edip evden çıktılar.

Otobüslerle <lolu otoparka gelince, Aleks annesiyle babasına sarıldı, kampa varır vannaz telefon edeceğine söz verdi ve yedi numaralı otobüse bindi.

Okul otobüsünden çok farklıydı bu. Kadife kaplı, rahat koltuklan, kocaman füme camları, kolçakları, kliması, arkada bir tuvaleti ve hana televizyonu vardı.

Amma şahane! Aleks, yan yana oturmuş olan Sam ile Vanessa 'yı gördü hemen.

"Selam, çocuklar," diyerek koridorun öbür yanındaki koltuğa yerleşti.

"Onu getinneyi unutmadın, değil mi?" diye fı

.sıkladı Sam.

"Bavulumda. Dün geçe annem fark edip sorular sonnaya başladı, ama idare etmeyi başardım."

"Beni hala çok tedirgin eden bir şey var," <ledi Vanessa, otobüs hareket ermeye başladığında. '·Rechner'in tehdidi. Nasıl oldu da arkası gelmedi?''

"Derdimiz mi?" diye kestirip attı Sam. "Demek ki, Rechner blöf yapıyonnuş. Zaten bir şey yapamazdı da herhalde."

"Ben o kadar emin değilim," dedi Vanessa. HO

daha önce bizim dünyamıza gelmişti. Er geç yine geri gelecektir."

Waconda Kampı'na vardıklarında akşamüstü

94

Vladinılr Tumanov

olmuştu bile. Aleks'in otobüsten iner inmez ilk hissettiği şey ... bir sivrisinek ısırığı oklu. Yanında sinek kovucu sprey getirmesi isabet olmuştu.

Herkes bej balıkçı şapkalı bir adama doğru koşturdu. Gür bıyıkları vardı ve mutlu bir kedi gibi sürekli gülümsüyordu. Tişörtünde Kamp Yöneticisi Jeff yazıyordu.

"Waconda Kampı'na hoş geldiniz!" diye seslendi bir el hoparlöründen. "l:kn sizin hem yöneticiniz hem de dostunuzum. Adım Jeff, ama arkadaşlarım bana ... Jeff derler. Halı ha! Bu uzun yolculuktan sonm çok yorgun olmalısınız. Gelecek sefer kampı şehrin yakınına taşımaya çalışacağız.··

Çocuklar gülemeyecek . kadar yorulmuşlardı, ama Jeff hiç de fena birine benzemiyordu. Kampçıları yaş gruplarına göre ayıran Jeff, her grubu kulübesine gönderdi. Sam'le Aleks aynı kulübedeydiler, ama Vanessa'nınki kampın öteki yanında, kızların bölümündeydi. Akşam yemeği saatinde yemekhanede buluşmak üzere anlaştılar.

Kulübeler son derece basit, ama sevimliydi: Yalnızca tavan, döşeme, kapı, iki pencere ve altı ı.mza. Aleks ilk gördüğü rnnzanın üst yatağına tırmandı. Sam de alttakine yığıldı. Sonunda yaz gelmişti işte.

Birkaç gün içinde, üç kafadar Waconda Kaınpı'nda sonsuza kadar kalabilecekmiş gibi hissetme-

Kraliçeyi Kurtarmak 95

ye başladılar. Hayal edebildiklerinden çok daha iyiydi. Sam'in tutkusunun yelken olduğu ortaya çıktı.

Aleks ve Vanessa'nın her sabah kahvalrıdan sonra Sam'in nereye kaybolduğunu somıaları gerekmiyordu : Yelken iskelesinden başka bir yerde olamazdı.

İlk haftanın sonunda, Sam bir yelkenlinin her bir par

çasını ezbere sayabiliyor ve Aleks'le Vanessa'ya göstennekten asla bıkmadığı on değişik düğüm· atabiliyordu. Seren yön değiştirirken Sam'in ustaca eğilişini izleyen Vanessa, ;'Amerika Kupası'nı alırsın sen,··

diye fikir yürünü.

Aleks"le Vanessa ise en çok sukayağından hoşlanıyorlardı. Umduklarından çok daha kolaydı. Önce bir tahtayla başladılar, ama kısa sürede çift kayağın üstünde dumıayı başarıp, yalnızca bir iki kere düşerek gölü dolanmaya başladılar. İkinci haftaya girdiklerinde ikisi de düşmez oklu, hatta çekme halatını tek elle tutarak bile kayabiliyorlardı artık. Özellikle, Sanı'in yelkenlisinin yanından son hızla geçerken ona el sallayabilmek çok zevkli oluyordu. Günler geçtikçe, motorun dümen suyunu çaprazlama aşıp c.hırmak Yanessa'nın en gözde numarası haline geldi. Aleks ise halatı dizleri arasına sıkıştırıp, Saın'e iki elini birden sallamayı başardı sonunda.

Zamanın geri kalanı el sanatları, oyunlar, yürüyüşler, okçuluk ve dansla geçiyordu. Akşamlan genellikle bir kamp ateşi yakılıyor ve şarkılar söyleni-

96

Vlodimir Tumonov

yordu. Yemekler fena olmasa da, Sam yeterince salam bulunmayışından yakınıyordu. Çocuklar iki kere gece yatmalı kano yolculuğu bile yapmışlardı. Çadırlarda yatmış, ateşte sosis kızartmış ve hatta bir keresinde batan güneşin ışınlan arasında gölü yüzerek geçmekte olan gerçek bir geyik bile görmüşlerdi.

Kraliçeyi Kwtamwk ranzanın altında. Aleks'in bavulunun içinde dunıyordu. Aleks birkaç kez kitaba göz attıysa da, yeni bir şey fark etmedi. _Jayden hiçbir iz bırakmadan yok olmuşa benziyordu. İyi öyleyse. Görevlerini yerine getirmişlerdi: Dört yüz bilmeceyi çözmüş ve Zümrüt Kraliçe'yi kurtannışlar- .

dı. Yapacak bir şey kalmamıştı. Aynça, kamp hayatı kurtanna ekibini o kadar meşgul ediyordu ki, sonunda kitabı düşünmeyi tamamen unuttu lar.

13ir sabah Aleks tam kulübenin dibinde öten kumru sesleriye uyandı. Bütün gece boyunca rüyasında sukayağı yapmış ve kendini, süpersonik bir botun ardında sonsuz sulaı..ı doğru yol alırken değil de, yatağında bulunca düş kırıklığına uğramıştı.

Sam kalkmış giyiniyordu. "Haydi, çabuk ol; kahvaltıya gidelim. Bugün kataınaranı kullanabileceğimi söylemişlerdi."

Yemekhanede Vanessa ikinci dilimini hazırlamakla meşguldü. Üstüne fıstık ezmesi sürüp, esmer şeker döktü.

"Niye bu kadar geciktiniz?'' diye sordu. "Güze-

Kraliçeyi Kurtarmak

97

!im güneşi kaçımıak mı istiyorsunuz?"

Oturup mısır gevreğine biraz süt döken Sam,

'·Peki, kahvaltı<lan sonra sen ne yapacaksın, Ness?

Dur, söyleme ... Yoksa, rastlantı bu ya, Aleks'le birlikte sukayağı yapacak olmayasın?" diye sordu.

"Nasıl da bildin?!" diye bağırdı Vanessa şaşırnuş gibi yaparak. "Y;ı sen, acaba ... yelkenliye binecek olmayasın? Falcılığım nasıl ama? Senin süm(ik/üböceklinin yanından yıldırım gibi geçişimizi izleyebilirsin."

"Sümükhihöceklim mi?" diye öfkeyle bağırdı Sam. "Yelkenlinin bir sanat eseri olduğunu göstereceğim size. Siz kötü kokular saçan, gürültülü bir ınotörlu timsahın ardındaki halatın ucunda sallanır, ayakta kalabilmek için titrerken, ben suların üstünde bir ışık huzmesi zerafetinde süzülınekteyiın!"

Şahane bir Waconda gününün başlamakta olduğundan hiç kimsenin kuşkusu yoktu.

Sukayağı iskelesinde, Aleks'le Vanessa can yeleklerini giyip sıraya girdiler. Önlerinde yalnızca üç çocuk vardı, arkalarında ise hiç kimse yoktu. Bu en azından bir ekstra tur demekti! Lagünün öteki ucundaki yelken iskelesini ve Sam'in kınnızı-beyaz kata

ınaranın yelkenlerini açmaya çalıştığını görebiliyorlardı.

Kayak sırası ona gekliğinde, Vanessa bütün dönüşleri başardı. Dümen suyunu çaprazlamasına

98

Vladlmir Tumonov

geçmekle kalmadı, onun üstünden uçtu neredeyse.

Vanessa, sukayağı hocası Ron'un takdirlerini toplayarak motorun ardında bir o yana, bir bu yana kayıp duruyor; hocasına başparmağını yukarı kaldırarak işaret verdikçe. Ron motorun hızını artırıyordu.

Saın'e kadar ulaşan dalgalar karaınaranı sallıyordu.

Sonra sıra Aleks'e gddi. Aleks can yeleğinin tokalarını kontrol etti, Vanessa'nın çıkardığı kayakları taktı ve suya atladı. Motor gürledi, halat gerikli ve o tanıdık çekiş Aleks'i bayıldığı ortama doğru fırlattı. Ancak Aleks coşku verici bir kayış daha yaşamak üzere henüz doğrulmuştu ki, makas şıkırıısı gibi keskin bir ses duyuldu ve çekme halatı koptu!

Aleks suya batarken can yeleğinin üstünden sıyrılıp çıktığını hissetti. Batıyor, batıyor -suyun dibine iniyordu.

Aleks hayatında bu derece soğuk suyla karşıla.ş

ınamıştı. Düşerken kayaklar da ayağından çıkmış, onu suyun üstünde tutacak bir şey kalmamıştı. Aslında oldukça iyi bir yüzücüydü, ama geçirdiği şokun etkisiyle aşağısını yukarısını şaşırıp paniğe kapıldı.

Her yan koyu karanlıktı. Birden tepesinde fark ettiği bir ışık pırıltısı ona yukarıyı gösterdi Aleks kol

.

ve

bacaklarıyla deli gibi suyu iterek yukarıya, gökyüzüne doğru çıkmaya çalıştı. Suyun üstüne fırladığı anda can havliyle soluk almaya çalışırken gene

,

batıp

su yuttu. Tam o sırada, tepesinde bir şapırtı duydu

Kraliçeyi Kurtarmak 99

ve ikinci kez havaya ulaşmak için çırpınırken bir can simidine çarptı.

Beti benzi atmış, midesi altüst olmuş, dişleri takırdayan Aleks canını kurtarmak için turuncu halkaya sarıklı. Ron vı..: motor neredeydi? Zaman durmuş gibiydi. Bacaklarının hissizleştiğini duyuyordu.

Can simidine daha sıkı yapıştı ve şiddetli bir dehşet duygusuyla beyni neredeyse çalışmaz oldu .

Tam o Sll"dda güçlü bir el Aleks'i kavrnyıp sudan çekti çıkardı. Sanki kendisi de boğuluyormuş gibi görünen Ron, gözlerini Aleks'e dikmiş, "İyi misin?

Cevap ver! Soluk alabiliyor musun? l3u kaç pannak?"

diye sorup duruyordu.

- Aleks teknenin dibine uzanmış, yuttuğu suları öğürüp ağlıyordu. Gün hiç de beklendiği gibi kusursuz gelişmemişti.

Sukayağı iskelesine döndüklerinde, Aleb'i tekn<..:dcn dışarı taşıdılar. Vanessa yanına oturup havlusunu onun omuzlarına sardı. Derken, Sam de yetişti.

Gölün ortasından her şeyi gönnüş, katamaranı iskeleye yanaştırıp, son hızla koşup gelmişti. Birkaç dakika geçince, Aleks kendini daha iyi hisseder oklu.

Yüzüne renk gelmeye başladı, titremesi kesildi.

Kazadan haberdar olan Jeff de koşup gelmişti.

"Ne oldu?" diye sordu, aıtık mutlu kedileri andınnayan bir ifadeyle. "İyi misin?" Aleks başıyla onayladı.

100

Vlodimir Turnonov

Ron büyük bir mahcubiyet içinde, kekeleyerek bir açıklama yapmaya çalışıyordu. "Ben ... ben ... ben böyle şey görmedim biç. Yepyeni bir halattı! Daha iki hafta önce aklım. Faturası hala duruyor. "

Jeff halatı Ron'un elinden alıp dikkatle inceledi:

"Bana bak, kesilmiş bul Hiç hoşuma gitmedi. Ron.

�imdilik sukayağını durduralım. Neler olup bittiğini anlamalıyız."

Aleks, Vanessa ve Sam de halata baktılar. Hiı,: kuşku yoktu. Halat düzgün biçimde kesilmişti. Hareket halindeki bir motorun arkasındaki gergin halat gölün ortasında nasıl kesilmiş olabilirdi ki?

"Peki, ya can yeleğin?" dedi Ron. _;•onu bağlamamış mıydın?"

''Elbette bağladım." dedi Aleks. "Hana. tokaları iki kere kontrol ettim:"

"Neyse, dediğim gibi, artık sukayağı yok. Plaja bir duyuru asacağım," diyerek iç geçiren Jeff elini Aleks'in başına koydu. "Belki, gidip hemşireye görünsen iyi olur."

"Yok, gerek yok, şimdi iyiyim. Beni merak etmeyin. " Aleks gülümsemeye çalıştı. Sonra Roıı'a dönerek, "Çok teşekkür ederim. Tam zamanında yetiştin,·· dedi.

"Ben teşekkürün ancak yarısını hak ediyorum,''

dedi Ron. "Can simidini atan Vanessa'ydı."

Aleks, Vanessa'ya dönüp onu sıkıca kucakladı.

Kraliçeyi Kurtarmak

101

"Bir kurtarış daha," diye fısılc.la<lı kulağına.

Ron'la Jeff, üç arkadaşı iskelede bırakıp gittiler.

Tam onlar da gidiyorlardı ki, sanki iskele tahcalarının altında bir şey fokurduyonnuş gibi gelen, ani bir tıslama sesi duydular. Gölün içine doğru bakınca da donup kaldılar. Işıldayan suyun derinliklerinde Rechner'in öfkeli suratı dik dik onlara bakıyordu. Jayden'a yaptığı evlenme teklifinin reddedildiği resimdeki kadar öfkeli görünüyordu.

"İşte başladı. Atlatmadığıınızı biliyordum," dedi Vanessa nefesi kesilerek.

Sukayağı bkelesinde, hatta yakınlarında onlardan başka hiç kimse yoktu. Ron tekneyi başka bir yere götünnüştü. Cankurtaran da yelken iskelesinin

. orada bir şeylerle meşguldü. Aleks, Sam ve Vanessa oldukları yerde mıhlanrnı�, gözlerini gölün içindeki korkunç imgeden alamıyorlardı. Derken surat, nereden geldiği belli olmayan, boğuk, metalik bir sesle konuşmaya başladı.

Blöf, ha? Rechner blöf mü yapıyor sizce?

Oyun bitti artık: Oynadınız yeterince.

Şimdi geldi çattı yaptıklarınızı ödeme zamanı.

Kandırmayın kendinizi; kazanamadınız hiçbir şeyi.

Kurşunkalemimi ve gelinimi çaldınız!

Sonra kaçıp saklanabileceğinizi mi sandınız?

Baştan düşünün o zaman. Kazanmak için oynarım ben.

1 0 2

Vladimir Tumanov

Rechner'den çalanın kendisi olur sonunda sürünen.

İpini ben kestim; öldürücü olabilir bu su sporu, Canım istese batırabilirdim de o motoru.

Ama son bir fırsat daha veriyorum.

Yine de sizi önceden uyanyorum.

Eğer getirilmezse ]ayden yedi gün içinde geri, Ben de alacağım onun yerine sizleri.

İmge yavaş yavaş silinerek yerini bulutların ve güneşin sudaki yansımasına bır.ıktı. Çocuklar büyük bir çaresizlik içinde bakıştılar. ·:Jayden hiçbir zaman onun gelini olmadı!'" diye bağırdı Sam. "Amma ya- -

lan!"

"Üstelik, o bizim elimizde değil," dedi Vanessa düşünceli düşünceli, "ama anlaşılan, Rechner öyle olduğunu sanıyor. Demek ki, ne İdilya'da ne de Rechner'in ülkesinde. Dosdoğru kitabın içinden dı

şaf.l çıkmış olmalı!"

"Yani sence .. ?" diye sordu Sam.

"Bakın, gerçeklerle yüzleşmek zorundayız,"

dedi Vanessa son derece ciddi bir sesle. "Eğer Jayden, kitap arncılığıyla Rechner'in zindanından çıkabiliyorsa, o zaman biz de aynı yolla Rechner'in mahzeninin içine girebiliriz."

"Doğru," diye onayladı Aleks, "bütün bu yaşadıklarıınızdan sonra bu olasılığı reddedemem."

Bir kez daha, büyüklerden yardım istemenin

Kraliçeyi Kurtarmak 1 0 3

boşuna olacağına karar verdiler. Sihirli bir kitaptan kaçan bir kraliçe için üç kaınpçıyı tehdit eden bir büyücü acil bir durum izlenimi vermezdi nasıl olsa.

"Haydi, kulübeye dönelim," diyerek yavaş yavaş ayağa kalktı Aleks. Bacakları uyuşmuş olduğu için Saın'in omuzuna yaslandı. Üçü de, birkaç dakika önce Rechner'in imgesinin belirdiği suya bir daha göz atınadan edemediler. Ama gölün sakin yüzeyini bozan hiçbir büyü izi yoktu.

g) 8�K1S Y0LtJ

•

•

.::�

Kraliçeyi Kurtormak

1 0 5

Böyle zamanlarda bir caruıvann öğüdü çok önem kazanır. Saın'le Aleks'in kulübesinde Kraliçeyi Kurtarmak'ı bavuldan çıkarıp, yardım alabileceklerini dü�ün<lükleri tek yere bakcılar: Monoculus'un mahzenine. Monoculus da onları düş kırıklığına uğratmadı zaten. Sol elinde tuttuğu bir kağıt tomarında onlar_ için acil bir mesaj vardı.

Hepiniz tehlikede olsanız da,

size bir yol önereyim,

alçağın büyüsüne karşı çıkmayı

sağlam kalıp, kazanmayı göstereyim.

Eğer, söylenirse gizli bir söz

dosdoğru Rechner'in suratına,

kilitlenecek Rechner sonsuza kadar, Tanrı'nın unuttuğu bu zindana.

Size doğrudan açıklayamam

bu akıl almaz karşı büyüyü.

Etkisiz kalırdı söylesem,

zarara uğratamazdı hiçbir büyücüyü.

106

Vladimir Tumanov

Bunu bilmecelerden sökmeniz gerek: Yedi cevizi kırmalısınız.

Sonra yedi yanıtı toplamalı

ve de hamlenizi yapmalısınız.

"Demek tek yapmamız gereken bu sihirli sözcüğü bulmak," dedi Vanessa. "Ve Rechner kendi mahzeninde tutsak olacak."

Sam homurdandı. "Onun hak ettiği de bu zaten; ama keşke Monoculus şu büyüyü bize söyleyebilseydi de şu işten kurtulsaydık.''

"Ama anlamadın mı,� diye sabırsızlandı Aleks,

"doğrudan söylenirse sözcüğün işe yarafrıayacağını belirtti Monoculus. İzini sürmek, çalışıp onu hak etmek gerekiyor. Okuduğum bütün kitaplarda bu iş

böyledir."

Sam ikna olmuşa benzemiyordu. "Böyle bir iz

�ürmeyi daha yeni bitirmedik mi?" diye itiraz etti.

"Dört yüz bilmece oldukça ciddi bir sayı."

"Eh, başka seçeneğimiz yok gibi." dedi Vanessa. ''Üstelik, yardımlarından dolayı Monoculus'a te

şekkür etmeliyiz."

O sırada kalabalık bir kampçı gnıbu kulübeye daldı. Sukayağı kazasını duydukları için, Aleks'in çevresini sarıp, onu soru yağmuruna tunular. Bir cana\'ar filan görmüş müydü? Manyak dalgıcın biri suyun alrımlan çıkıp halatı kesmiş olabilir miydi?

Kraliçeyi Kurtarmak

1 0 7

Bütün hayatı bir film şeridi gibi gözünün önünden geçmiş miydi? Bir daha sukayağı yapacak mıydı?

Aleks bu nahoş hücumla başa çıkmaya çalışırken, Sam kitabı çabucak oıtadan kaldırdı.

Kurtarma ekibinin şimdi de başka türden bir sorunu vardı. Yedi bilmece, uzun bir zaman dilimi ve rahatsız edilmeyecekleri sessiz bir köşe gerektiriyordu. Ne zaman ve nerede bulabilirlerdi bunu? Az sonra herkes öğle yemeğine gitmek zorundaydı.

Onun ardından öğleden sonra erkinlikleri başlıyordu.

Sonrn da akşam yemeği ve kamp ateşi vardı. Dokuzda da ışıklar söndürülüyordu .

. Öğle yemeğinden sonra engel aşına kursuna doğru yürürlerken, "�urnsı kesin ki," dedi Aleks,

''bHıneceleri gündüz yapma şansımız yok."

"Benim bir fikrim var," dedi Vanessa. "Gece gizlice kulübeleriınizden çıkmaya ne dersiniz?"

"Ama kulübe sorumlusunu atlatsak bile," dedi Aleks, "gece bekçisi var. Kitabı alıp nereye gidersek gidelim, önünde sonunda bizi bulurlar. Fenerlerimizin ışığını görürler mutlaka. n

"I3lackV\rell Adası'na gidersek göremezler!" diye atıldı Sanı. ''Teknelerin yedek anahtarlarının saklandığı yeri biliyomm. Bir akşam birini ödünç alırım, burnu geçip adaya yelken açarız. Orada kimse bizi rahalsız edemez."

"Ama Blackwell Adası kampa dahil değil," diye

1 0 8

Vladimir Tumanov

karşı çıktı Aleks. "Hatırlasana, jeff oranın özel mülkiyet okluğunu söylemişti."

"Evet. ama orada hiç kimsenin yaşamadığını da söylemişti. Onun için sorun yok bence," dedi Sam zafer kazanmış bir edayla.

Aleks kısa bir an tereddüt ettiyse de, sonunda razı oldu. "Pekala. Bu gece gidelim o zaman. Saat on birde kıyıda buluşalım."

"Unutun," dedi Vanessa. "Korunun içinden yalnız başıma yürüyüp geleceğimi düşünüyorsanız .. ."'

"Haklısın," dedi Aleks. "Ben de olsam yürümem. Kusum bakma. On bire doğru gelir seni alırız.

Sizin kulübenin yanındaki büyük meşe a·ğacını.n arkasında bekle. Uyku tulumuna da bir şeyler tık ki, içinde biri vanmş gibi dursun. Kulübe soruınlulannın ne zaman yatak kontrolü yapacağı hiç belli olmaz."

O geceki kamp ateşinde üç arkadaş şarkı söylemek ya da kebap yapmak için fazla tedirgindiler.

Yatmak üzere kulübelerine çekilenler ilk onlar oldu, ama gene de saat çabucak 22:49 oluverdi. Aleks'le Sam uyku tulumlarına birkaç giysi tıkıştırıp kulübeden dışarı süzüldüler. Gecenin o saatinde koru pek gezmek istenecek bir yer gibi değildi; hele de en önemli şeyin -kitabın- unutulduğu fark edilince!

O telaşla Sam'in yastığının altında unutmuşlardı onu.

Uu yüzden hızla geri dönmek zorunda kaldılar. İşte o sırada, az kalsın kulübe sorumlusu Rick'i uyandı-

Kroliçeyi Kurtormok

1 0 9

nyorlardı. Rick kıpırdandı, çocuklar soluklarını tuttular. Bir dakika sonra adaımn kıpırdanması kesilince, Aleks ve Sam parmakuçlarına baı;arak ı;eı;sizce içeri süzüldüler ve Kraliçeyi Kmtamıak'ı Aleks'in sı11 çantasına koyduktan sonra yanına bir bloknotla birkaç tükenmezkalem de atıp kızlar bölümüne yollandılar. Fark edilmemek için neredeyse emekleyerek ilerliyorlardı.

Kulübeye ulaştıklarında Vanessa büyük meşe ağacının gölgesinden çıkıverdi.

"Her şey yolunda mı, Ness?" diye sordu Aleks.

"l3u işten hiç hoşlanmadım," dedi Vanessa. Titrediği görülebiliyordu. "Ayakkabımı düşürünce kulübe· sorumlusunu uyandıracaktım nerdeyse."

"Sen bir ele bizi görseydin,'' dedi Sam. "Pekala, çocuklar, her zaman kullandığım kestinneden gidelim yelken iskelesine. Umarım bekçiler o yolu kullanmıyordur. Basketbol sahalarının arkasından dolamrn epeyce dik bir iniş."

Tam o sırada üçü de kendini tuvaletlerin arkasına zor attı, çünkü ağaçların anısından onlara doğnı yaklaşan bir ışık demeti görınüşlerdi. İyi kötü çalılıkların arkasına gizlenmişlerdi ki, bekçi bir metre önlerinden yürüyüp geçti. Ortalıkta kimse kalmayınca, beş dakika içinde göle ulaştılar.

Alçak, sivri sivri bulutlarla kaplı gökyüzünün uğursuz bir görünümü vardı, ama ay ışığı teknelerin

1 1 0

Vtodimir Tumcmov

kolayca görülmesine olanak sağlıyordu. Hafif rüzgar iskelt:!nin altındaki suları dalgalandırdıkça, tekneler dev kuğular gibi ileri geri sallanıyorlardı. Çocuklar kolayca kayıp giden katamaranı almak istiyorlardı, ama bekçi sahile inerse onun yokluğunu hemen fark eder diye bundan vazgeçtiler. Dolayısıyla, küçük, ye

şil teknelerden birini seçtiler.

Ustaca i.şe koyulan Sam, halatları çözdü, yelkeni açıp tekneye atladı ve, "Hazır!" diye fısıldadı. Rahat ve sessiz bir biçimde onları lagünden gölün açık sularına çıkarıp, burundan lllackwell Adası"na doğru dümen kırdı. Aleks'le Vanessa '"sılmiiklüböcek/P'

konusunda yanılmış olduklarını anladılar. Saın'in ne yaptığını bilen pannakları altında tekne sukaya

ğıyla gidennişçesine uçuyordu sanki. Sam'in bundan büyük gurur duyduğu da belli oluyordu. Niye duymasındı ki?

"Nasıl kullanıldığını bilseydik bile, bir motorla asla böyle sessizce kaçamazdık," dedi Vanessa. ··Yoi{.ın açık ol.sun, kaptan!"

Üç denizci otuz dakika sonra adadaki bir koya yanaşmıştı. İlk gördükleri şey büyük bir "Girilmez.

Avlanmak Yasaktır" levhası oldu . Sam seri hareketlerle tekneyi göle doğru çıkıntı yapan büyük bir kütüğe bağladı. Sonra yelkeni indirdi. Üç kafadar sırt çantalarını başlarının üstünde tutarnk suyun içinden kıyıya yürüdüler. Issız ada çok sessizdi, ama

Kraliçeyi Kurtarmak 1 1 1

böct:kler iş üstündeydi. Ve çocuklarJan hiçbirinin aklına sinek kovucu almak gelmemişti. Pek konforlu bir deneyim olmayacağı belliydi.

Uirkaç dakika adanın içlerine doğru yürüdükten sonra, açıklık bir yerde, kitap için ıni.ikemınel bir masa oluşturacak, yassı bir ağaç kökü buldular.

Aleks ve Sam kağıt kalem çıkardı.

"Sırt <.,:antanda ne var öyle?" diye sordu Sam, Vanessa'nın şişkin çantasını işaret ederek.

"Kantinden nevale almayı unutacağımı mı sandınız yoksa?'" Vanessa çantatlakileri çıkarıp yere dizdikçe, oğlanlar neredeyse Blackwell Adası'na n iye geldiklerini unutur gibi oldular. Ağaç kökünün çevre!iine üç şişe meyve suyu, üç muz, üç paket çikola

_ ta \'e bir büyük paket fıstık döşenmişti. Orta boy bir ziyafetti bu! Derken, Aleks'in el feneri besbelli bu gece yarısı ziyafetine ait olmayan, küçük, yassı bir kanı aydınlattı.

"Çok tuhaf," diye heyecanlanarak kartı aklı Vanessa. "Bu benim ağırlık ve uzunluk ölı;.:üleri tablom.

Onu evdeki okul çantamda bıraktığımdan eminim.

Bir yaz kampında böyle bir şeye asla gereksinim duymayacağımı düşündüğümü çok iyi anıınsıyoruın."

Birbirlerine baktılar. "Kim bilir nasıl girdi sırt çantana," dedi Sam, "ama bana öyle geliyor ki, bu bir rastlantı değil.''

1 1 2

Vlodimir Tumonov

Artık kitabı açın.aya hazırdılar. Bekledikleri gibi, Monoculus oradaydı ve bu kez elinde geçen seferki sihirli sözcük mesajı yerine ilk bilmecesi vardı.

Beş aç balık aranmaya koyuldu bir gün; bir şeyler yiyebilmekti niyet:

Bir iki karides yakalasalardı,

pek güzel olurdu bu ziyafet.

Ağırlıklanyla sıraya dizildiklerinde, her biri üç katı ağırlığında

mutlaka bir öncekinin.

Böyleydi düzeni bu kuluçkanın!

Sabırsız, ikinci en küçük balık.

dayanamadı daha fazla artık

ve en küçüğü yutuvermesin mi,

sanki kapıyormuş gibi uzatılan bir yemi.

Ortadaki balık da pek hevesli,

o da oburca telaş etti

ve midesine indiriverdi ikinciyi: Amma da keskindi lezzeti!

!kinci en büyük balık da aptal değildi, zaman harcamaya hiç niyetlenmedi; yok oluverdi ortadaki balık,

pek de güzeldi tadı hani.

Artık sona eriyordu parti

çünkü en kocamanlan gelmişti

ve ikinci en büyüğü yedi bitirdi,

Kraliçeyi Kurtarmak

1 1 3

azıcık olsun utanma göstermedi.

Bulmanızı istediğime gelince:

Ağırlığı ne gelir dersiniz bu açgözlünün, Eğer, arkadaşını yemeden hemen önce tam yüz altmış iki kiloydu, dersem size.

Çocuklar Monoculus'un sözcüklerini ıarrarlarken, bilmece çözdükleri günlere geri döndüklerini hissettiler. Tek fark, Aleks'in bildik, sıcak odası ye

ıine, karanlıkta, hışırdayan yapraklar ve milyonlarca aç sivrisineğin 011asında olmalarıydı şimdi.

''Durun bir cfakika," diye bağırdı Yanessa, ensesine şaplak indirerek. "Monoculus bize bu bilmeceleri çözerek sihirli bir sözcük ekle edeceğimizi söylememiş miydi? Oysa. bu da daha önce yaptığımız matematik problemlerine benziyor."

Aleks bileğini kaşıdı. "Bütün yanıtları yan yana getirdiğimizde, sihirli sözcüğü bulacağımızı söylemişti."

"Bunun içinden nasıl bir sözcük çıkarabiliriz ki?" diye sordu Sam, svctşöıtünün kapüşonunu iyice başına geçirerek. "Sayılar kendiliğinden harflere mi dön üşecek dersiniz?''

"Niye olmasın?'" diye yanıtladı Aleks. "Zaten sürüyle tuhaf şey gördük şimdiye kadar."

"Pekala. Haklı olduğunu umalım," diyerek balıklı bilmeceye döndü Sam. "Demek, yemekten önce

1 14

Vladimir T umanov

her balık bir altındakinin üç karı ağırlıktaymış. Ve en büyük balık da ötekileri mideye indinnedcn önce 162 kiloymuş. Bütün balıkların yemekten önceki ağırlıklarını bulup, hepsini 162'ye eklememiz gerek."

"En büyük balık, ikinci en büyükten üç kat ağırsa, 162'yi 3'e bölebilıneliyiz," dedi Vanessa. Bir şeyler karaladı. "Evet, 54 ediyor. İkinci en büyük balık, 54 kilo."

Sam oradan devam etti. "Sonra ortanca balığın ağırlığını bulmak için 54'ü 3'e böleriz. Hımın ... 18

kilo."

"llfff! Galiba bu bir karasinekti!" diye bağır.ırak .

kulağına bir şaplak indirdi Aleks. "Tamam, 18 kiloyu 3'e bölersek 6 eder. Demek, ikinci eiı kfü;ük balığın ağırlığı 6 kiloymuş. Ve 6'yı 3'e bölersek 2 eder. O

halde, en küçük balık da 2 kilo ağırlığınua. ··

Sam devam etti. "Şimdi bütün bu ağırlıkları sıralayıp toplayalım: 2 + 6 + 18 + 54 + 162 = 242. En büyük balık yemekten sonra 242 kiloymuş. İşte bu kadar!"

"Çok zor değildi," eledi Vanessa. "Ama, bu kütük yerine Aleks'in masasında çalışmayı yeğlerdim.

Üstelik, bu böcekler beni deli ediyor."

"Evet, ama bunun da hoş bir tarafı var," dedi Sam. "Hem bilmece çözüyor, hem bedavadan bir macera kazanıyoruz. Yelkenli gezisi <le hediyesi!"

·•Yelkenliye binmek için her şeye razısın, ha?'"

Kraliçeyi Kurtarmak

1 1 5

diye güldü Aleks. "Eh, istersek Mağara'ya gidebiliriz tabii. Oraya tek bir sivrisineğin bile gelmeyeceğinden eminim."

13ir anlık bir sessizliğin ardından, "Hey, şaka yapıyorum, çocuklar," dedi Alel.:.s.

Sam rahat bir soluk aklı. Hemen her gece kamp ateşi çevresinde. Blackwell Adası'ndaki mağaraya ilişkin bir öyküyle dehşete düşüp duruyorlardı. Ma

ğarada ya bir cinayet işleniyor, ya bir madenci ya da bir mağaracı gizemli derinliklerinde kayboluyordu. Öykünün birinde orada yaşayıp aklını kaçıran bir münzevi; bir başkasmda bir vampir ve onun vampir yarnsalar sürüsü ortaya çıkıyordu. Öykü ne olursa olsun, hepsinin sonunda mağaraya giren aptal bir kampçı ya ela bir başkası dili tutulmuş olarak dı

şarı çıkıyor -ya da bir daha hiç çıkmıyordu. Hiçbir sivrisinek, Aleks'i ve arkadaşlarını o mağaraya sokamazdı -bu olanaksızdı.

Vanessa'nın, "Atıştmna saati," demesi korku dolu atmosferi dağıttı. Çikolata paketlerinde gözü olan Sam, ikiletmeden birine uzandı. Yiyecekler o kadar çabuk tükendi ki, sihirli bir durumdan kuşkulanabilirdi insan. Tatmin olmuş bir halde ormanın seslerini dinlediler. Neredeyse hep:;i alışıldık geliyordu ki. birdenbire arkalarındaki çalılar hışırdamaya başladı. Bakmak için döndükleri anda, gölgelerin arasından koca bir karaltı belirdi.

1 1 6

Vladimir Tumanov

"Rechner bu!" diye bağıran Sam meyve suyu şişesini elinden düşürdü.

Aleks aniden sönüveren el fenerini kurcalarken, Vanessa kitabı kapıp kütüğün ardına saklamaya çalıştı.

Aleks sonunda feneri yeniden yakmayı başar

<.lığında, üç çift ciğerden, Blackwell Adası tarihinin en derin rahatlama soluğu boşaldı. Bir geyik kara gözlerini merakla çocuklara dikmişti, ama yalnızca bir dakikalığına. Aleks'in fenerinin ışığı suratını aydınlatır aydınlatmaz, geldiği hızla yok oluverdi.

"Bu adada hiç kimse yaşamıyor demiştin, hani,"

diye fısıldadı Vanessa titreyen bir sesle.

"Geyikler sayılmaz," diye azıcık daha güçlü bir sesle fısıldadı Sam. Kraliçeyi K1111cm11ak'ı yerden aldı. "Hem, onlar herhalde burada yaşamıyorlar.

Ar.ıda bir buraya yüzüyor olmalılar."

Hepsi biraz sarsılmış olmasına karşın, yapacakları vardı ve zaman daralıyordu. Bir sonraki bilmece tuhaf bir biçimde duruma uygundu.

fki arkadaş cin gecenin tam yarısında, başlayacaklar bir cinler dansına.

Ay ışığı altında, ağaçlar arasında, bayılır cinler hoplayıp zıplamaya.

On ikiyi beş geçe, gidecek bu ikisi, yerlerine gelsin diye dört yenisi.

Kroliçeyi Kurtorrnok

1 1 7

On ikiyi on geçe, bu dördü de gidecek, vals yaparak zarifçe sekiz tanesi gelecek.

Çeyrek geçe, altı dansçı kaçınca, bu kez on altısı katılacak baloya.

Beş dakikalık nöbetler sonunda değişirler, sanki sihirli bir çağrıya kulak verirler.

Saat bire kadar sürecek böyle.

Söyleyin bakalım, aklınız yeterse: Saat biri çaldığında kaç tanesi kalacak, iyi geceler dilemeye?

"Bence balıklı bilmece daha iyiydi,'' diye bildirdi Aleks -Geyik unutulmuştu.

"Ben bunu sevdim,·· dedi Vanessa. "Dans ede

, rek gelip giden cinler. .. Çılgın bir partiye benziyor."

"Demek, bu düzen saat bire kadar sürüyor,"

dedi Sam. '"Bir saatte kaç rane beş dakika var?"

"On iki," dedi Aleks.

"Bir saat altmış dakika; 60 bölü 5 eşittir 12,''

diye dof.>ruladı Sam. Hayretle Aleks'e baktı. "Sen nasıl buldun o kadar çabuk?"

"Gözümün önüne bir saat kadranı geldi," dedi Aleks. "Yani, l'<len 12'ye kadar sayılar. Akrep saatleri gösterir, ama yelkovanın ibresinin karşısında beşer dakikalık aralıklar vardır."

"Doğru. Yaşa, Aleks," dedi Vanessa . "Bu da bir <lüzen bilmecesi, öyle değil mi?"

1 1 8

Vladimir T-umanov

"Öyle olsa bile, ben düzeni gürem.iyonun,'' dedi Aleks. "2, 4, 8, 6, 16 ... hiçbir mantığı yok."

"Aslında, iki düzen var; biri giden, biri gelen dnler için," dedi Sam. "Bakın, gelenlerin sayısı her seferinde ikiye katlanıyor."

"Ama giden cinlerin sayısı da yalnızca iki artıyor," dedi Vanessa. ''Bu gerçekten çılgın bir parti.

Gelen cinlerin sayısı gidenlerden hep daha fazla!"

"Bir tablo yapmalıyız," dedi Sam.

Zcımcın

Giden cinler

Gelen cinler

1 2:05

2

4

1 2:10

4

8

12:15

6

1 6

1 2:20

8

32

l Z:ZS

1 0

64

1 2:30

12

128

1 2:35

1 4

256

1 2:40

1 6

sız

1 2:45

1 8

J.024

12:50

20

2.048

1 2:SS

2l

4.096

01 :00

24

8.192

"Son aşama kolay," diye sonuca vardı Vanessa.

"Her sütunu toplarız, gidenlerin toplamını gelenlerin

Kraliçeyi Kurtarmak

1 1 9

toplamından çıkarırız; fark, saat birde 'iyi geceler'

demeye kalan cinlerin sayısını verir."

"Doğru,'' diye onayladı Sam. Toplamayla uğraşmaya başladı, ama Aleks sıkıntılıydı.

''Ne oldu?" diye sordu Vanessa.

"Bazı dnler geldi ııe gitti, değil mi? Gece yarısı her şeyi başlatan ikisi gibi! Ya onlar?"

Aleks yine o eski matematik sınavı paniğine yakalanmış gibiydi. Saın'le Vanessa'nın o kadar açık

ça kavradıkları şeyi o göremiyor ve nedenini de bilemiyordu. Anlamıyordu işte -asla anlayamayacaktı!

Vanessa, Aleks'in endişeli yüzüne anlayışla baktı. "Peki, sen nasıl devam ederdin?''

Vanessa'nın ses tonunun sakinleştirici bir etkisi vardı. Aleks derin bir soluk aldı.

"Eh, hımın, sanının ben ilk iki cinden başlardıın, 12:05'te gelen dördünü ekler, sonra aynı saatte ayrılan ikisini çıkarırdım. Sonra sekiz ekler, dört çıkarırdım, böyle giderdi."

"Hımın .. .'' dedi Vanessa. "Eh, bu daha uzun sürse de, mantıklı gibi."

Sam kısa yoklan işi bitirmişti. "Saat birde, 16.224

cin iyi geceler diledi," diye beyan etti.

"Ben senin yöntemini deneyeceğim, Aleks,"

dedi Vanessa. "Bakalım, saat 1 2:05'te iki cin artı dört ... " Hir süre karalayıp durduktan sonra, "Hey!

Yanıt farklı!" diye bağırnrak, Saın'le Aleks'e sonucu

1 2 0

Vl odirnir Turnonov

göslerdi: 16.226.

"En iyisi bilmeceyi bir daha okuyalım," diye içini çekti Sam.

Vanessa yüksek sesle okumaya başladı. '"İki arkadaş cin gecenin tam yarısında . .. ' Aaa!'' Tablolarındaki üç sütunun tepesine, 12:00. O ve 2 yazdı.

"Şimdi hesapla bakalım, Sam;· dedi. "Doğruluğundan emin olmalıyız."

Sam inledi, ama işe koyuldu.

"İşin başında hata yapmışız,'' diye söze başlayıp, çeneleri çatırdayana kadar esnedi Vanessa.

"Toplam on üç nöbet var. İyi ki, duraksadın, Aleks

-sezgilerin doğru çıktı!" Yine esnedi, JJı.i kez ,Neks de ona katıldı.

Sonunda hesabı tamamlayan Sam, " 16.226!"

diye sonucu ilan etti. "Aleks, bunu sana-'' Şimdi de esneme sırası ona gelmişti; esnedikten sonra saatine baktı. "13u gece yeteri kadar çalıştık bence. Şimdi gidersek, gecenin hiç olmazsa yansında uyumu�

oluruz."

Çocuklar öteberilerini toplayıp göle doğnı yollandılar. Ancak koya vardıklarında tekne yerinde yoktu.

"Daha ne gelecek başımıza?" diye bağırdı Vanessa. ''Şimdi başıınız gerçekten belada.··

"Özel denizci düğümlerini bildiğini sanıyordum, Sam," diye sitem etti Aleks.

Kraliçeyi Kurtarmak

1 2 1

"Kusursuz bir düğüm atmıştım!" diye karşılık verdi Sam, alındığını belli ederek. "Bakın. Kütük de yerinde yok. Sağlam değilmiş demek.''

Aleks el feneriyle su yüzeyini taramaya başladı ve elbette, fenerinin ışığı yirmi metre kadar ötede yavaş yavaş açılmakta olan yeşil bir nesneye takılmakta gecikmedi.

"İşte, tekne orada, üstelik hala kütüğe bağlı!"

diye bağırdı Sam. "Mükemmel bir düğüm attığımı söylemiştim size!"

"Birimizin ona yüzmesi gerekiyor," dedi Vanessa. "Ama bu ben olamam: Oraya varınca yelkenle ne yapacağınu bilemem.··

"Ben <le öyle," dedi Aleks. "Zaten, dün olanlar

.dan sonra pek yüzmek istemiyor canım."

Sam de ıslanmaya hevesli görünmüyordu. Gecenin ortasında su oldukça soğuk olmalıydı. Ama başka seçenek yoktu. "Fenerlerinizin ışığını önüme doğru tutun, öyleyse. Ve de, bu yaptığımdan hoşlanacağımı sanıyorsanız, aldanıyorsunuz," dedi Sam.

Sonra da gök girdi.

Sam'in tekneye ulaşması uzun sünnedi. Aleks'le Vanessa heyecan içinde onun kendini tekneye çekmesini ve hazırlığa girişmesini izlediler. Yelken açılınca, Sam usta işi düğümünü çözüp kütüğü serbest bıraktı ve adaya yöneldi. Ötekiler de tekneye cınnanınca, gölü geçip kampa geri döndüler. İskeledeki

122

Vladimir Tumonov

yere .süzülürlerken, ses çıkannayan bir araç seçtikleri için şükrettiler.

Tekneyi kilitler kilitlemez konınun içinden Vanessa 'nın kulübesine doğru koşturdular. Vanessa'yı bırakan oğlanlar, kendi kulübelerine yollanıp, kimseyi uyandırmadan içeri sızdılar. Gecenin geri kalanında üç arkadaş, Uyuyan Güzel'<len bile daha derin uyudular.

.. .. .. 1 <S)

TAL�H�W T€RS€ D0WlJSlJ

•

,... - ... �-

1 24

Vlodimir Tumonov

Sabah Aleks'le Sam dı;;ında herke-,; kalkmışh. Vanessa da, kulübesindeki bürün kızlar uyku tulumlarını toplar, kahvaltıya hazırlanırken hala uyuyordu.

Ama sonunda üç kafadar, sütlü tahıl kuymğunda biraraya geldiler. Esneye gerine kahvaltıyı bitird iler ve yatıp uyumaktan başka hiçbir �e.y 1steınek,sizin yemekhaneyi terk ettiler. Ancak, Aleks ve Sam basketbola isimlerini yazdınnış bulunduklarından orada olmaları gerekiyordu. Vanessa'nın da tenisi vardı.

Gün boyunca, yaptıkları işlere yoğunlaşmaları hiç kolay olmadı. Basket maçı bir felaketti. Sam tek bir sayı bile yapamazken, Aleks sürekli topu karşı takıma kaptırıp durdu. Kortta ise, Vanessa her servis atışında topu ağa göndererek takım arkac.laşının kanını tepesine sıçrattı. Sarını, seramik atölyesinde Sam zarif bir kase yaptL -ya da torna denetiminden çıkmasaydı ldse olacak olan bir şey. Kil bütün tavana yapıştığı gibi Aleks ve Saın'le

,

aynı kulübede kalan

Harıy adlı bir çocuğun suratına da yapıştı. Dersin geri kalanında Harry, Saın'e kuşkuyla bakıp durdu.

Kraliçeyi Kurtarmak

1 2 5

Aleks ışıkl

,

ar söndüğünde ranzasına uzanır uzanmaz uyuyakaldı, oysa uyanık duracağına söz vermişti. On bire doğru Sam onu uyandırana dek birkaç kez sarsıp, kulağına seslenmek zonında kaldı.

Vanessa <la yatağından sürünerek zar zor kalkmıştı.

Ama gene <le hiçbir sorun yaşamadan iskeleye varıp, adaya yelken açmayı başardılar. 13u kez tekneyi hemen suyun kıyısındaki sağlam bir söğüt ağacına bağlayıp, bilmece kütüğüne doğru yollandılar. Yanlarında sinek kovucu buluıunası büyük fark yaratmıştı.

Suaygırı gibi esneyen Aleks, "Bu halde bilmecelerle nasıl baş edeceğiz bilemiyorum," dedi.

Yapabild

"

iğimiz kadarmı yaparız," dedi Vanessa. "Yarın gece de ara verelim ama . Uykumuzu alamazsak hiçbir şeyi çözemeyiz."

Aleks'Je Sam ona hak verdiler. Kitabı açınca, üçüncü bil meceyle karşılaştılar: Megan stoklamıştı kiler raflarına bir dolu yulaf kurabiyesi.

Gece yansı sızdı içeri kurabiye hırsızları, doldurdu midesini hepsi.

Kıtır kıtır gevrekti kurabiyeler! Bayıldı tadına obur hırsızlar.

Bir telaş yutuverdi tüm kurabiyelerin beşte birini arsızlar.

Yenmeden kalabilenlerin sayısı yüz otuz ikiydi.

Kim böyle bir kötülük yapabilirdi? Meg nereden bilsindi.

Seslendi üzüntüsünü gören bir polis memuruna.

O da sordu, başlangıçta kaç kurabiye aitti olayın mağduruna.

Ama bir türlü hatırlayamadı Meg. Bizim de size sormamız gerek: Yardım edin yanıt vermesine, yoksa dinmeyecek Meg'in gözyaşları.

1 2 6

Vladimir Tumanov

"Kurabiye!" diye bağırd ı Aleks. ··şu anda tek istediğim bu."

"Bunu çözer çözmez bir kurabiye vereceğim sana," dedi Vanessa. "Evden gelen paketin içinden çıktı biraz.··

"Yulaflı mı?" diye sordu Aleks umutla.

"Çikolata parçacıklı, maalesef," dt:di Vanessa.

"Çikolata parçacıklı!" diye bağırdı Sam. "Yulaf-lıdan iyidir her zaman. Pekfüa, Meg'e ve sorunlarına dönelim. Baskından önce Meg·in elinde miktarı bilinmeyen bir toplam var ve 1/S'ini kaybediyor. Geriye 13.2 kurabiye kalıyor. 1/S'i bulmak için tek yapmamız gereken 132'yi S'e bölmek. Sonra . . . "

"Dur bakalım, Kaptan Çikolata Parçacığı," diye sözünü kesti Vanessa. "Bu bizt: 132'nin 1/S'ini verir.

Oysa, hırsızlar toplamın 1/5'ini alınca, geriye kalan 132'ydi. Öyle değil mi?"

"Aa, evet haklısın!" diye onayladı Sam kaşlarını çatarak.

"Toplamın içinde beş tane 115 olmalı," dedi Vanessa. "1/S'ini alırsan geriye 4/5 kalır. 132 de bu 4/5'e denk geliyor. Yani dört eşit parça demek."

"Öyleyse, yapmamız gereken tek şey, 132'nin içindeki dört eşit parçayı bulmak," dedi Sam. " 132

bölü 4 eşittir 33.''

"İşte, bu kadar!" diye bağırdı Aleks, ayağa kalkıp elleriyle sihirbazlık hareketleri yaparak. 4/5'le

"

Kraliçeyi Kurtarmak 1 2 7

-yani 132'yle- l/S'i -yani 33'ü- toplarız. Sonuç . . .

abrakadabra: 165! Demek ki, baskın öncesinde Meg'in bu kadar kurabiyesi vardı." Aleks her yöne doğru selam verdi. Saın'le Vanessa maymunlar gibi kahkahalar atarak onu alkışladılar.

"Kurabiye zamanı!'" diye anımsatan Sam, Vanessa'nın sırt ı,:antasına daldırdı elini. Gecenin sessizliği çatır çutur çiğneme sesleriyle bozuldu. Derken, tepelerindeki ağaçların birinden bir baykuş öttü. 13u kez hiçbirinin kılı bile kıpırdamadı. Bir süre sonra koca kuş havalandı ve kampa doğru süzüldü. Bir an için, kuş daha yükselmeden, geniş kanat açıklığı büt.ün gece göğünü kaplar gibi olmuştu. Üçü de ilk kez canlı bir baykuş görüyordu.

"Bu benim odamda oturmaktan daha ilginç değil mi?" diye fısıldadı Aleks, pantolonundaki kırıntıları silkelerken.

"Bir bilmecelik daha ayık kalabilirim . . . belki,"

diye iç geçirdi Vanessa ve o kadar davetkar bir bi

çimde esnedi ki, öteki ikisi de esneyip gerinmeden edemediler. Bir kez daha kitabı kapatıp, daha önce birçok kere yaptıkları gibi yeniden açtılar. Tahmin ettikleri gibi, Monoculus'un dördüncü bilmecesi onları bekliyordu. Ancak bir önceki gibi iştah açıcı de

ğildi hiç.

1 2 8

Vladimir Tumanov

Üç mutlu kurt bayılıyorlardı elmaları yemeye içten içten.

Yolunu bulmuşlardı, böcek ilacına rağmen.

En küçükleri her gün yerdi on gram elma posası; Bir günü atlayıp otuz gramı yutardı ortancası.

En büyük, iki gün beklerdi elli gramı götürmek için kursağa.

işte böyle giderdi, şafaktan günbatımma, günbatımmdan şafağa.

Her biri seksen gramdan sekiz elma asılıydı yaşadıkları ağaçta.

Ne süre dayandı dersiniz elmalar, bu üç kıunk kurda?

(Eklemeliyim ki, ilk gün başladı hepsinin birden çiğnemeleri, Çünkü açtılar ue yoktu yapacak daha iyi bir işleri.)

"lhh!� diye suratını bun.ı�turdu Vanessa. ;,İyi .

ki, karnımızı doyurduk."

"Demek, birinci kurt günde 10 gram yiyor; ikinci iki günde bir 30 gram yiyor, üçüncüyse üç günde bir 50 gram yiyor," dedi Sam. "Sekiz elmayı silip süpürüyorlar ve her elma 80 gram geliyor. Hımın . . .

b u biraz karışık."

"Eh, hiç olın�tzsa toplam kaç gram yediklerini bulabiliriz." dedi Aleks. "8 elma çarpı 80 gram 640

gram eder."

"Haydi, bir tablo daha yapalım." diye önerdi Yanessa. ''Bütün kurtlar birinci gün yemeğe başlıyorlar:"

Kraliçeyi Kurtarmak

1 2 9

1 . Kurt

l. Kurt

3. Kurt

1. Gün

10 grdm 30 grdm 50 grdm

2. Gün

1 0 grdm -

3. Gün

1 0 grdm 30 grdm -

4. Gün

1 0 grdm -

50 grdm

S. Gün

1 0 grdm 30 grdm -

6. Gün

10 grdm -

7. Gün

10 grdm 30 grdm 50 grdm

8. Gün 10 grdm -

'Tamam, şimdilik bu kadar yeter," diye önerdi Aleks. "Bu kadarı kaç gram elma ediyor?··

".35Ü," (\iye yanıtladı Sam hızla hesaplayarak.

"Haydi, devam."

9. Gün

1 0 grdm 30 grdm -

10 Gün 1 0 grdm -

50 grdm

1 1 . Gü n 1 0 grdm 30 grdm -

il. Gün 10 grdm -

1 3. Gün 10 grdm 30 grdm 50 grdm 1 4. Gün 10 grdm -

15. Gün 1 0 grdm 30 grdm -

Topldm: 1 50 grdm + l40 grdm + Z50 grdm 640 grdm (80 grdmhk 8 elmd) z

1 3 0

Vlodimir Tumcınov

"On beş gün," dedi Vanessa. "Ben de kendimi o kadar zaman uyumamış gibi hL-;sediyonım. Bu kadar yeter. Artık dayanamayacağım.''

"Tekneye dönelim," diye onayladı Sam ve kitabı Aleks'in sırt çantasına koydu. Tann'ya şükür, bu kez tekne bıraktıkları yerde duruyordu. Yelkenliyi itip kampa yöneldiler, uyku tulumlarının rahatlığından başka şey düşünemez olmuşlardı.

Ertesi sabah uyanmak bir öncekinden daha da güç oldu. Yine etkinliklerde zorluk çektiler ve yüzmeye gittikten sonra, üçü de bir ağacın gölgesine serdikleri plaj havlularının gölgesinde uyuyakaldılar.

Ne var ki, çok uzun sürınedi bu; çüokü, Harry ve birkaç arkadaşı sırtlarına bir kova su döküp kıkmfayarak kaçıştılar. O gece saat dokuzda ne Aleks ve Sam ne de Vanessa ışıkların kapanına zilini duydular; çoktan ranzalarında gözlerini kapatmışlardı bile.

Nihayet, bütün bir gece, iyi bir uyku çekeceklerdi.

Rechner'in sukayağı iskelesinde görünmesinden sonraki dördüncü günün sabahında, üç arkadaş

dunıımı gözden geçinnek ve kalan bilmeceleri nasıl bölüştüreceklerini kararlaştınnak zorunluluğu hissettiler.

"Dört gecemiz kaklı ve daha üç bilmece var çözülecek," diye söze başladı Vanessa . "Sorun olmaması gerek."

"Ama ben bir daha iki gece üst üste uykusuz

Kraliçeyi Kurtarmak

131

kalabileceğimi sanınıyoruın," diye karşı çıktı Sam.

"Hepsini bu gece bitirmek zorundayız."

"Tamam. deneriz." diye onayladı Vanessa. '·Beynimizi sonuna dek zorlayalım. Atıştıracak bir sürü şeye ihtiyacımız olac.:ak ve bu kez kantine uğrama sırası sizde bence."

Bir kere daha alıştıkları patikadan göle doğru sessiz yolculuklarını yapmaya koyuldular. A.leks ayakkabısına giren bir taşı çıkarmak için durdu.

';Size yetişirim," diye fısıldadı. "Devam edin. "

Aleks ayakkabısıyla uğraşırken, birdenbire sesler d uydu ve ışıklar gördü.

"Siz ikiniz gecenin bu saatinde ne yapıyorsunuz burada? .. Hangi kulübede kalıyorsunuz? Bunun

. yasak olduğunu biliniyor musunuz? .. Gelin bakalım.

Sizi geri götürelim. Kulül� sorumlularına haber vermek zorundayız."

Olamaz! Bekçiler! Aleks'i göm1emişlerdi, ama Saın'le Vanessa, iki kızgın kulübe sorumlusunun eşliğinde ona doğru geri geliyorlardı şimdi. Ne büyük şanssızlık! Aleks bir çalının arkasına gizlenip, arkadaşlarının burnunun dibinden geçip gitmelerini izledi. Vanessa, yaprnkların arasından A.leks'in sararırnş

yüzünü fark ederek, umutsuz bir veda bakışı fırlattı ona.

Aleks o sırada patikaya düşen bir �eyin sesini duydu. Ortalıkta kimseler kalmayınca, el fenerini

1 3 2

Vladimir Tumaııov

yerde gezdirdi ve ne görsün! .. Vanessa'nın sırt çantası ve yanında kliçük, parlak bir nesne. Teknenin anahtarı!

Aleks anahtarla sırt çantasını yerden aldı, ama ne yapacağını bilemiyordu. Bir süre tek h issettiği şey korku oldu. Geri dönmek iyi bir fikir gibi geliyordu. Ama bu olaydan sonra bekçilerin çocukların kulübelerini daha dikkatli gözleyeceklerinden emindi. Dolayısıyla bu son şanstı. Ya şimdi yapılacaktı ya da hiç.

Zümrüt Kraliçe'nin ve onun kurtarma ekibinin son umudu Aleks'in ellerindeydi.

i l

S0W €TA P

A lcks anahtarı cebine koydu ve bir omuzuna Vancssa'nınkini, ötekine de kendi sırt çantasını atıp patikadan aşağı koşturdu.

İskeleye vardığında asma kilidi aı,:tı ve _Sam'in hareketlerini aklında kaldığmc.:a tekrarlamaya başladı.

Taklit ettiklerinin doğru sonuç verdiğini_şaşırarak �ördi.i. Yelkenlerin nereye takıldığını hatırlıyordu. hatta halatların nasıl bağlandığını bile buldu. Harika. Şimdi ne olacaktı? Tekrn:ye atlayıp onu iskeleden ayırdı.

Önce her şey yolunda gibiydi, ama sonra teknenin dönüp kampa doğru yöneldiğini fark etti.

Aleks tekneye hakim olmayı beceremeyerek suyun üstünde iki büyük daire çizdi. Çabaladığı süre boyunca, bekçilerin lagünün içindeki tekneyi fark etmelerinden korktu hep. Sonunda. dümen işlevini gürdü, seren yerine oturdu. Bir terslik çıkmadan burmı döndü ; a<la tam karşısındaydı. "Lütfen, kötü bir şey olmasın! Lütfen!" diye dua edip duruyordu .

Çok rahat bir şekilde yanaşmış olmasa da, işte orada. koydaydı. Sıradan düğümlerin <le işe yaraya-

Kraliçeyi Kurtarmak 1 3 5

cağını umarak teknl!yi aynı söğüt ağacına bağladı.

Karaya ayak bastığında biraz sarsılmış ama tek par

ça halindeydi. Çevresine bakındı ve yavaş yavaş dol u nayı kapamakta olan bulutların altında kendini ki.i<;ücük h issetti. bsız bir adada tek başınaydı.

Derin hir soluk aldı. "Sakin ol, haşarabilirsin!dedi kendi kendine. El fenerini kılıç gibi uzatarak, titreyen bacaklarla h,;erlere doğru ilerlemeye başladı.

J-Jer zamank i kütük yerindeydi. Saın'le Vanessa'nın göiün öteki yakasında olması dışında lıiı;bir değişiklik yoktu. Arkadaşları herhalde kulübelerinde uykusuz uzanmış, onun ne yaptığını merak ediyorlardı.

&iki de Sam. Aleks'in değil tek başına adaya yelkenliyle gitmek, yelkenleri açmayı bile asla başaramayacağını düşünüyordu. Amma da şaşıracaktı!

Arkadaşları aklma gelince daha da yalnızlık hissetti Aleks. Derken, Monoculus'u hatırladı. Yalnız sayılmazdı işte. Hevesle kitabı açtı ve Monoculus'un güven verici yüzüyle karşılaştı. Beşinci bilmece de oradaydı:

Besili, şişko bir siyah böcek pek keyifle gidiyordu.

lyilik düşünmeyen bir peygamberdevesi hamle yaptı ona doğru.

Hızla kaçtı bizim böcek, oflayıp puflayarak. Peşinden yetişmek zordu.

Saniyede tamı tamına yüz santimetre -amma çok yol alıyordu!

Avcının hızı da şaka değildi hani; gidişi onun da etkileyiciydi.

Çok yıldırıcı bir sürat, otuz metre dakikada.

1 3 6

Vlodimir Tumonov

Yalvarırım söyle, n'olur beni merakta bırakma, Zavallı deve aç mı kaldı yoksa sonunda?

Santimetre olsun lütfen ve saniyede diye eklemeliyim, Neydi hızları arasındaki fark? Kolay gele sana, demeliyim.

Peygamberdevesi mi? Siyah böcek mi? Aleks gökyüzüne baktı. Gene karanlıktı. Rüzgar ağaç tepelerini yelpaze gibi sallıyordu. Her yandan ormanın sesleri duyuluyordu . Belki bu adada da böcekleri kovalayan peygamberdeveleri vardı.

"Dikkatini topla, dikkatini topla!" diye kendi kendine söylendi Aleks. Siyah böceğin hızı santimetre/saniye cinsinden, oysa peygam�erdevesininki metre/dakika cinsinden verilmişti. Aleks burada elmaları elmalarla karşılaştmrnısı gerektiğini anladı (Kurtsuz elmalar .. diye gülümsedi). Böceğin hızıyla deveninki aynı cinsten hesap edilmeliydi. İşte o zaman, Vanessa'nın sırt çantasındaki ağırlık ve uzunluk tablosunu hatırladı. Yaşa, Vanessa!

Küçük kaıtta santimetreleri aradı. 100 santimetre bir metreydi. Öyleyse, diye düşündü ve yazmaya başladı:

Siydh bticek sdniyede 100 cm hızld koşuyor.

Peygdmberdevesinin hızı ddkikddd 30

metre. Demek ki, peygdmberdevesinin hızı 30 x ıoo 3000 cm/ddkikdydı. Peygdmber

-

devesi ddkikddd 3000 cm hızld hdreket ediyor.

Kraliçeyi Kurtarmak 1 3 7

Bir dakikada 60 saniye var. Peygamberdevesinin saniyedeki hızı: 3000 + 60

50. Pey

•

gamberdevesi s<lniyede 50 cm hızl<l koşuyor.

Siy<lh böcek ise s<lniyede 100 cm hızla gidiyor. Hızları ar<lsındaki fark 1 00 - 50 - 50

cm /saniye.

Siyah böcek, peygamberdevesinin iki katı hızla koşuyordu! Güvendeydi, ama deve <le acıkmıştı.

Aleks <le öyle. Sam'le birlikte kantinden aklıkları çerezlere uzandı.

Meyveli 1 'ir şekt�rlemeyi keminnekte olan Aleks, artık onu hiçbir şeyin engelleyemeyeceğini düşünüyordu ki. . . birdenbire alnında damlalar hissetti. Hızla son lokmasını yuttu, bütün eşyasını toplayıp koştu, bir çam ağacının altına sığındı. Yağmur her şeyi tehtlit edercesine hızla indi. Her ne olursa olsun, Kn:tli

ç�vi Kımannak konınmalıydı. Aleks kitabı ve bütün notları sırt çantasına soktu ve kasvetli gökyüzüne baktı. Bunun geçici bir sağanak olduğunu gösteren h içbir işaret yoktu.

Aleks'in Blackwell Adası'nda bildiği tek bir yer vardı konınacak. Seçenekleri taıttı. Kamp ateşi öykülerinin hepsinin yalnızca birer öyküden ibaret olduğu varsayımıyla Mağara 'ya sığınma riskine girebilirdi.

Ya da, şimdi vazgeçer ve Rechner'in zindanına konulma riskini göze alırdı.

1 3 8

Vlodimir Tumonov

Eh. Aleks zindanı gönnüştü, h iç de orada yaşama heveslisi değildi; üstelik, en iyi arkadaşlarını oraya sürüklemeye hiç mi hiç niyeti yoktu. Ağacın altından fırladı ve dar bir patikadan adanın ortasına doğru koştu . El feneri uzunca bir süre ağaçlardan ve çalılardan başka bir şey aydınlatmadı çevresinde.

Derken, ilerde büyük, karanlık bir kütle fark etti ve durdu. Aradığını bulmuştu.

Aleks hala Mağara'ya ginnekte tereddüt edebilirdi, ama yağmur öyle bir bastırdı ki, başka çaresi kalmadı. İliklerine kadar ıslanmış bir hakle, kayaların içindeki karanlık açıklığa daldı.

Kendini hoş bir mekanda buldu. Yar.ı.,-;a yoktu ve hayaletler varsa bile, herhalde anakaradaki kamp

çıları korkutmaya gitmişlerdi. Aleks el fenerini dikine koyarak ışığın mağarnnın tavanından yansımasını sağladı. Keşke bu şahane yeri en başta bulmuş olsalardı.

Geriye yalnızca iki bilmece kalmıştı. Aleks kitabı açtı ve Monoculus'un altıncı bilmeceyle bekledi

ğini gördü. Bu seferki çok kısaydı. Kısa demek de, kolay demekti. . . değil mi?

Küçük bir kız kardeşim var. Yaşı seksen dört.

Ben yakında varacağım doksana, ah ne dert, ne dert!

üç katıydı yaşım onunkinin, çok çok küçükken biz ikimiz.

Kaçtı yaşım o zaman? Bilin de, benim gibi bilicilik olsun kaderiniz.

Kraliçeyi Kurtormok 1 3 9

Monoculus ikinci defadır kendine ilişkin bir bilmece soruyordu . �imdi Aleks, bütün o tek güzlü oğullarından başka, onun yaşını ve küçük bir kız kardeşi olduğunu da biliyordu artık. Bu durum canavarı eskisinden dalıa gerçek kılıyordu lıer nedense.

Aleks bilmeceyi birkaç kez okuduktan sonra bir yanlışlık okluğundan kuşkulanmaya başladı. 90

yaşındaki Monoculus, 84 yaşındaki kız kardeşinden çok yaşlı değildi. Onun yaşının üç katı nasıl olmuş

olabilirdi?! Keşke Vanessa'yla Sam de yanında olsalardı! Aleks zihnini açmak için ayağa kalkıp mağaranın içinde bir tur a ttı. Dışarı baktı. Hala bardaktan boşanırcasına yağıyordu .

Bilmeceye dönüp, elindeki bilgileri gözden ge

.çirdi. Monoculus, "çok çok küçükken biz" dediğine göre, canavarın uzun zaman önce kız kardeşinin yaşının üç katı yaşında olduğunu b iliyordu Aleks.

Aralarındaki yaş farkının altı yıl olduğunu da biliyordu: 90 84 6. Sonra

-

=

Kraliçeyi Kw1annaliın arka

kapağındaki şifre bilmecesini lıatırladı. Sihirli kalem, çözümün ilk bölümünü yaparken, bilinmeyen sayıların yerine X ve Y harflerini kullanmıştı. Belki öyle yapmak gerekiyordu . . . Aleks yazmaya başladı: Küçükken kız k.ırdeşinin yaşı X.

Küçükken Monoculu�'un yaşı Y.

3 x x - y

140

Vladimir Tumanov

Hımın . . . ama, Monoculus aynı zamanda kız kardeşinden altı yaş büyüktü. Aleks yazmaya devam etti:

6 + x - y

Sonra <la şunu yazdı:

6 • X · 3 x X

İşte şimdi, ilginç bir denklem olmuştu h.Lı. Ancak, devam etmek için yeterli değildi hfıla. Aleks'in.

şifre bilmecesinde olduğu gibi, harflerin y'erine saytlar koyması gerekiyordu. Pek�la l'le başlayabilirdi.

6 + 1 "' 7

6 + 2 - 8

6 + 3 "' 9

3 x 1 - 3

3 x 2 · 6

3 x 3 - 9

6 + 3 - 3 x 3

işte, buydu! Y, yani .Monoculus'tın yaşı dokuzdu! Ve X, yani kız kardeşinin yaşı üçtü. Sam'le Vanessa bunu bir duysalardı!

Ancak böbürlenecek zaman yoktu. Bir şeyler daha atıştmp gene çalışmaya devam etti. Sıra son bilmeceye gelmişti.

Kraliçeyi Kurtarmak 1 4 1

Geniş bir salonu doldurmuş üç yüz sandalye, dizilmiş eşit aralarla sıra sıra.

Merak çekecek bir .film gösterilecek küçük büyük her yaştan çocuğa.

iki yüz kırk çocuk gelip oturacak boş bırakarak arada bazı sıraları.

Kaç sıra dokunulmadan kalacak,

lütfen iyi düşünerek yap açıklamanı.

Her bir sıradaki boş sandalyelerin yarısı dörtle çarpılırsa eğer,

çıkar tüm boş sandalyelerin sayısı.

işte, hepsi bu. Ah, ama son bir şey daha var: Perde sorunlarınızın biteceği yerdir, Onun için seyredin ue kapılmayın kedere.

Pusu gördüğünüz zaman, dostlarım, Bileceksiniz vardığınızı aradığınız yere.

Aleks huzursuz huzursuz dudakların ı yaladı.

Burada bir bilmeceden fazlası vardı. İlk bölümün bir anlamı vardı, ama ya son iki satır? Hangi pus?

Ne ilgisi vardı? Aleks bir süre bir bağlantı kurmaya çalıştı; ama bilıneceyi kaç kere okursa okusun aklına hiçbir şey gelmiyordu. Sonunda şimdilik bunu bir kenam bır.ıkıp, geniş salonda kaç sııdnın boş kalaca

ğını bulmaya çalıştı. Eldeki bütün sıraların toplamıyla dolu olanların anısındaki farkı bular-ak başlayabilece

ğini düşündü: 300 240

-

= 60. Sonra da <lüşündükle-

142

Vlodimir Tumanov

rini yazmaya başladı.

Bütün sır.ıl,u birbirinin eşi. Her sır.ıd.ıki s.ınd.ılye s.ıyısı X. Bir sır.ının yamı X + l. Bu s.ıyının 4'1e ç.ırpımı 60 ediyor (boş s.ınd.ılyelerin tümü). Öyleyse (X + Zl x 4 - 60.

Aleks durup son denkleme baktı bir süre. 4 çarpı bir şey 60 ediyordu. O zaman 60 bölü 4 bir şeye eşit demek değil miydi? Çarpma ve bölme birbiriyle ilişkili şeylerdi.

Aleks yazmaya devam etli:

(X + Zl x 4

60'ı n tersi, 60

X + 2

•

+ 4 -

60 + 4 15: öyleyse, X + 2 15. Bunun tersi, 2

-

15 x 2

30. Öyleyse, X

30. Her sır.ıd.ı 30

z

2

s.ınd.ılye v.ır.

Aleks her sıradaki sandalye sayısını bulmuştu, ama ona boş sıraların sayısı lazımdı. Bilmeceye bir daha baktı. Hoş sandalyelerin toplamı 60'tı ve 60'ta 30 iki tane vardı. Demek ki, salondaki sıralardan ikisi boştu.

Aleks, yanıtı yazar yazımtz kitaba bir göz attı.

Monoculus'un yüz ifadesi kitap açık olduğu halde bile değişmişti. Canavar çok keyiflenmiş görünüyordu. Bilmecenin son iki satırı hala Aleks'i tedirgin et-

Kraliçeyi Kurtarmak

143

ınekle birlikte, Monoculus'un yeni ifadesi içini rahatlattı. Yedi bilmece de çözülmüştü!

İşte şimdi o büyük an gelmişti: Bütün bilmecelerin yanıtları toplanacaktı. Ekle edilen sayı, Aleks'in hayal ettiği gibi, bir biçimde bir sözcüğe mi dönüşecekti acaba? Aleks adada nmukları notlara bakarak bilmecelerin hepsinin yanıtlarını temiz bir k�1ğıda geçirdi. Sonra da toplamaya başladı.

Bdlıkldr:

242

Cinler:

16.226

Kur dbiye ler:

1 65

Gü nler:

ıs

Sdntimetre/5dniye:

50

Ydş:

9

Sırdldr:

2

Topldm :

16.709

Aleks toplamı yazar yazmaz gözlerini kapadı.

Tekrar açtığında düş kmklığına uğmdı. Sayı hala yalnızca bir sayıydı. Bir daha gözlerini kapadı. Sonra yürüyüp geri gelmeyi denedi. Hiçbir sözcük oluşmadı. Aleks, Monoculus'un daha fazla yardım edeceği umuduyla, eskisi gibi birkaç kez kitabı açıp kapamayı denedi, ama bum.lan <la bir şey çıkmadı. Monoculus'a yakından bakınca, canavann tek gözünün

144

Vladimir Tumanov

kapalı olduğunu şaşkınlıkla gördü. Uyuyordu! Tek güzlü canavarlar bile yonıluyor, diye düşündü Aleks.

Yağmur artık çiselemeye başlamıştı. Yapacak başka bir şeyi kalmayan Aleks bütün eşyasını toplayıp, yorgun argın, çamurlu patikadan aşağı koya geri yürüdü . Tekne su dolmuş, yarı yarıya suya gömülmüştü; onu boşaltmak ept:y zaman aldı. Aleks çalışırken bir yandan da 16.709, 1 6.709, 16.709 .. . diye mırıklanıp duruyordu.

Sonunda tekne hazır duruma gelince, Aleks asık bir suratla Waconda Kaınpı'na doğru yelken açtı. Gölün üstünü kaplayan hafif bir sis, yavaş yavaş

şafak sökerken Aleks'in yelken iskdesipe yanaş1�1asını gizledi.

Kulübesine döneli.iği.inde uyanmış, öfkeli bir Rick'le karşılaştı. Sabah olunca Aleks'in yatağındaki kamuflaj belli olmuştu. Oğlan içeri girer ginnez kulübe sorumlusu patladı.

"Gece yansı yürüyüşlere mi çıkıyorsun?" diye haykırdı. "Ne yaptığını sanıyorsun sen? Neredeydin?

Jdf bunu öğrenirse kesinlikle hemen eve geri yollar seni! . . Derhal yatağına gil!"

İki sırt çantasına yapışmış titreyip duran Aleks sesini çıkannadı. Pijamalarını giyerken olup biteni Saın't� anlatmaya can atıyordu. Ancak şimdilik bunu eıtelemesi gerekiyordu.

O öğleden sonraki boş saatte Sam, Aleks ve

Kraliçeyi Kurtarmak

145

Vanessa, büroda Jeff in karşısındaydılar. Hayrettir ki, Jeff olup biteni çok iyi karşıladı. Onları cezalandınna<lı bile. Ancak, bir daha ışıklar .söndükten sonra koruda dolandıkları görülürse, ailelerine haber verileceğini söyledi. Bu kadar.

Bürodan çıktıklarında Sam'le Vanessa meraktan çatlayacak gibiydiler. Yalnızca on beş dakikalık boş

zamanlan kaldığından, Aleks bütün sorularını yanıtlayabilmek için çok hızlı konuşmak zornnda kaldı.

Arkadaşları Mağara. 'yı duyduklarında ağızları bir karış açık kaldı.

"Müthişti, gerçekten," dedi Aleks, onların şaşkınlığından keyiflenerek. "Kuru, sıcak -gerçekten hoş l:'ıir yer."

''Yarasa da mı yoktu?" diye sordu Sam, biraz düş kırıklığına uğramış gibiydi.

·Tek bir tane: bile," diye temin etti onu Aleks.

"Peki ya çözümler't' diye sordu Vanessa, birden bütün bunların amacını anımsayarak. ''Onları topladın mı? 13ir sonuç verdiler mi?"

''Eh.'' dedi A.lek.s, "o bildik şaka gibi. 13ir iyi, bir de kötü haberim var. Önce hangi.sini söyleyeyim?"

"İyi olanı söyle," dedi Sam.

"Son üç bilmeceyi çözdüm,·· dedi Aleks gururla.

"Tamam!" dedi Vanes.sa. "Peki, ya kötü haber't'

"Bütün yanıtları topladım ve bir sayı buldum: 16.709. Ama, hepsi bu."

146

Vladimir Tumanov

Oğlanların kulübesinin basamaklarındaydılar; Aleks içeri girip notlarını getirerek, onlara beşinci, altıncı ve yedinci bilmecelerin yanıtlarını gösterdi.

Sonra da Monocu lus' un son bilmecesini okutmak için kitabı açtı. Monoculus'un hata uyuyor olması.

Saın l'e Vanessa 'nın canını sıktı. Film bilmect!sinin son iki satırını görünce, onlar da Aleks kadar afalladılar.

''Bu keder ve pus bölümü bilmecenin parçası bile değil aslında," diye fikrini belirtti Vanessa. "Ne demek olabilir ki?"

"Dün geceden beri bunu düşünüyorum,'' diye yanıt verdi Aleks. "Ancak şu anda elimizdeki tek şey 16.709. Ve henüz bunu bir sözcüğe dönüştürecek ipucunu bulmuş değilim."

"Bunun bir yplu olmalı," dedi Sam, bitkin ve huzursuz görünüyordu. "Sonuca bu kadar yaklaş

ınışken başarısızlığa uğramak olamaz. Monoculus bunu bize yapımtz!"

''Hey," diye heyecanla hağırdı Vanessa, "ben olayı kavradım galiba. Bunu daha önce, bir Fransız tutsağı anlatan kitabın birinde okumuştum. Komşu hücredeki kişiyle haberleşmenin yolunu duvara vurarnk buluyor. Vuruş sayısı alfabedeki bir lıarfe karşılık geliyor. Yani, bir vuruş ilk harf olan A demek. Ve böyle devam ediyor. Sözcükleri, cümleleri heceleyerek bir kaçış planı hazırlıyorlar. Bari-

Kraliçeyi Kurtarmak

1 47

ka bir öyküydü, yazan Aleksandre-"

'Tamam. tamam:· <liye sözlinü kesti Aleks.

''Eğer hu işin içinden sağ salim çıkabilirsek, bizimki de harika hir öykü olabilir. ·· Kağıt kalem çıkardı.

"Yine başlıyoruz," diye inledi Sam.

Aleks ona aldırmadı. " 16.709'u harflendirıney1.:·

<.;alışalım bakalım,·· dedi. Hızlı hızlı alfabeyi yazıp, her harf için bir sayı belirledi. "Şimdi, 1 = A; 6 = f: 7 = G . . . "

''Ama, işte hepsi boşa gidiyor,·· diye araya girdi Sam umutsuzca. "Ondan :-ıonraki .sayı sıfır. Bu hangi harfin karşılığı olacak?"

''Sen devam d.'' dedi Vanessa, iyimserliğini koruırniya çalışarak. "A, F, G. boşluk. I."

'·Bu nasıl bir sözcük böyle?" dedi Sam.

'"Hey," diye haykırdı Aleks birden, "sıfır O olabilir!"

"Sihirli sözcük AfGOI mi, yani?'' diye tereddüt etti Vanessa. Hiçbiri emin gözükmüyordu . Ya yanlışsa? İşlerin öyle tereyağından kıl çeker gibi kolaycacık gitmeyeceği kesindi.

"Eh, AFGOI olm::ı.k zorunda," dedi Aleks. "Elimizde bir tek bu var. Bunun Rechner'i uzak tutaca

ğını ummaktan başka çare yok . . . "

12

..

. .

S�H�R_L� S0l8tJK_

Kraliçeyi Kurtarmak 149

�hner'in dönmesini bekledikleri günden önceki gece, Sam, Vanessa ve Aleks toplantı salonuna isteksiz isteksiz gittiler. Ant<la bir Jeff bu büyük salonda herkesin katılacağı bir şeyler düzenliyordu. Bir hafta önce, çornklan eğlendiren bir grup davet edilmiş� ondan bir önceki hafta ise, kadının biri kamp

çılara göstermek üzere türlü çeşitli yılanlar, balıklar, semenderler, kurbağalar ve kertenkeleler getinnişti.

Hiç kimse bu seferki özel olayın ne olduğunu bilmiyordu, ama kamptakilerin hepsi heyecanlı bir bekleyiş içindeydi. Yalnızca üç çocuk bu sürprize kayıtsızdı.

"Belki de, kitaptan kurtulmalıyız," diye önerdi Sam. "Onu yok edersek, şato da yok olur. Rechner bizi var olmayan bir şatoda hapsedemez, öyle değil mi? Hem bu Rechner'irı de sonu olur."

"Peki, ya Monoculus?" diye sordu Vanessa. "O

<la yok olur o zaman."

"Haklısın," dedi Sam. Birkaç dakika sonı,ı yine devam etti. "Bir fikrim var: Niye ailelerimizi çağırıp,

1 5 0

Vladimir Tumanov

bizi buradan alıp eve götürmelerini istemiyoruz?

Özlediğimizi falan söyleriz."

"Ama Redıner yarın geri gelecek," diye karşı çıktı Vanessa. "Bizi o kadar çabuk çıkaramazlar buradan. l lem, nerede olursak olalım Rechner peşimizi bırakmaz herhalde."

Toplantı salonuna girip çevreye bakındılar.

Arkadaki bazı sıralar şeritle ayrılmış olduğu için herkes ön tarafa yığılmıştı. Yan yana üç sandalye bulmak zordu, aıTıa Sam onu da buldu ve oturdular.

"Merhaba, Waconda'lı dostlarım," decli Jeff, herkes yerleştikten sonra. "Dışarıda sivrisineklere yem olmayı tercih ettiğinizi biliyonım , ama bu soyl� etkinliğe kısa bir ara verip, bir . . . film izlemek iscersiniz diye düşündüm!"

Yöneticinin açıklaması onaylayan bir uğultuyla karşılandı; Jeff'in sesini tekrar duyurabilmesi biraz zaman aldı bu yüzden.

"Bugünkü film gerilim ... meteorolojinin derinliklerine heyecanlı bir yolculuk ve bu bombanın adı da . . � Jeff elindeki kağıtları karıştırıp yüksek sesle

.

okudu: "Sonsuz Deniz."

Başlık hiç tanıdık gelmese de, izleyiciler coşkusunu yiCinnedi ve herkes büyük bir ilgiyle güzünü perdeye dikci.

Aleks kampçıların neşeli suratlarını cararken, birden yüz ifadesi değişiverdi. Heyecanla salonun

Kraliçeyi Kurtarmak

1 5 1

arka tarafını işaret ederek, "Benim gördüğümü siz de görüyor musunuz?" diye usladı.

Sam'le Vanessa onun gösterdiği yere bakıp, şaşkın yüzlerle yeniden Aleks'e döndüler.

"Ness, Sam! Dikkatli bakın! İki boş sıra var!"

Aleks ayağa kalktı. "Sandalyeleri saymalıyım," diye mırılc.lan<lı.

"Ne yapmaya çalışıyorsun?" diye sordu Vanessa aklı iyice karışmış bir halde.

"Biraz sonr-ci görürsünüz," dedi Aleks bir sıradaki sandalyeleri sayarken. "Tam tahmin ettiğim gibi: Her sırada oıuz sandalye var. Peki, kaç sırn var? On!

30 kere 10 eşittir 300. Burada 300 sandalye var ve 30 sandalyelik iki sıra da boş! Vay canına!''

"Sonunda keçileri kaçırdı," dedi Sam, Vanessa'ya. "Gördün mü? Mağara o kadar da masum değilmiş!'"

"Yok canun!" dedi Aleks. "Kafam her zamankinden daha iyi çalışıyor. Yedinci bilmecenin aynısı bu. Toplantı salonu, o 'geniş salon'! Tuhaf sonu hatırlıyor musunuz? 'Perde sorunlarınızın biteceği yerdir.

Onun için seyredin ve kapılmayın kedere.' Bir keder içindeyiz ve bir film başlayacak şimdi. Sonınlanınız perdede çözülecek!"

Sam'le Vanessa, şaşkınlıkları önce sevince, sonra takdire, daha sonra hayrete dönüşerek Aleks'e bakakaldılar.

1 5 2

Vladimir Tumanov

"Al, sen gdmiş geçmiş en büyük bilmece kurdusun!" diye belirtti Sam soluk soluğa.

'"Her şeye rağmen filmden keyif alacağımız anlaşılıyor, " diyerek yerine yerleşti Vanessa da. Işıklar söndü ve film başla<lı.

Denize açılıp yoğun sise kapLlan üç balıkçı üzerine bir macera filmiydi bu. Gi<lerek yiyeceklerini ve depolarındaki suyu tüketen balıkçılar günlerce sürükleniyorlar. Kıyının nerede olduğunu göremedikleri için önünde sonunda sisin kalkacağını umuyorlar. Ama hiçbir değişiklik olmuyor; büyük l�ir açlık ve susuzluk tehlikesiyle karşı karşıya kaklıklannı anlıyorlar.

Bir keresinde, bir deniz yaratığı neredeyse teknelerini deviriyor; bir başka sefer, birkaç metre önlerinden okyanus aşan gemilerden biri geçiyor. Ama, balıkçıların haykırışlarını kims<.: duymuyor ve gemi uzaklaşıyor. Çaresizlik içinde yaşanan çeşitli maceralar ve tehlikeli dunıınlardan sonrJ, durumu kavradığı anlaşılan bir yunus sürüsü tekneyi sahile yönlendirerek üç adamı kurtarıyor.

"Bu mu, yani?" dedi Sam, filmin kapanış jeneriği görünüp ışıklar yandığında.

"Bize hiçbir yunusun yardım edeceğini sanmıyorum," diye içini çekti Aleks.

Önceki iyimserliklerinden eser kalmamıştı. Karanlık bir patikadan kulübelerine doğnı ayak sürür-

Kraliçeyi Kurtarmak 1 5 3

ken durumu tekar gözden geçirdiler.

"Film bize bir ipucu venne<li," dedi Sam başını sallayar..ık. "Monoculus bizi ortada bıraktı. Yarın göreceğiz belamızı."

"Eh. hiç olmazsa şu AFGOI sözcüğü var elimizde,'' diye yanıtladı Vanessa. "Ya bu gerçekten de sihirli sözcükse? Monoculus'un sonunda temize çıkacağına bahse girerim." Ancak sesi pek de yürekten tmlamıyordu.

''Bakın," dedi Aleks, "geçen hafta Rechner benim çekme halatımı kestiğinde, Monoculus'un bize ne dediğini hatırlıyor musunuz? 'Eğer, söylenirse gizli bir söz dosdoğru Rechner'in suratına, kilitlenecek Rechner sonsuza kadar, Tanrı'nın unuttuğu bu

. zindana.' Bu Rechner'in şatosu demek, o da kitabın içinde. Onun için, yarın kitabı sukayağı iskelesine götünnek, Rechner'in ortaya çıkmasını beklemek, ona AFGOI deyip, şansımızın yaver gitmesini dilemek zonındayız."

O gece artık söylenecek ya da yapacak bir şey kalına<lığı için, az sonra ayrıldılar; Alek.s'le Sam erkekler bölümüne, Vanessa kızlarınkine yöneldi.

Ertesi sabah, kahvaltı mahvaltı etmeden doğnıca sukayağı iskelesinin yolunu tuttular. Bütün öteki çocuklar ve görevliler su üstü etkinlikleri için üşüşmeden önce orada olmak istiyorlardı. Aleks, Krali

ç�vi Kurtannak'ı sırt çantasına tıkmıştı.

1 5 4

Vladimir Tumanov

Yolda, geriye kampa doğru yokuşu çıkmakta olan Ron'la karşılaştılar.

"Selam, çocuklar! Jeff sukayağının yeniden başlamasına izin verdi, haberiniz olsun. Bakın, yeni halat aklım. Bugün bir geziye ne dersin, Aleks? Bu kez kopmayacak -söz."

"Bir daha sukayağı yapacağımdan emin değilim, Ron,·· diye karşılık verdi Aleks. Korkuyla Ron'un elindeki halata baktı.

"Pekala," dedi Ron, "fikrini değiştirecek olursan haber ver. Yanın saat sonra aşağıda olacağun. Motoru getirmem gerekiyor. Görüşürüz.··

Hava serindi; üç arkadaş kumsala indiklerir:ıde titrediler. Waconda Kaınpı'nın kıyısında neler olaca-

ğından habersiz kuşlar her zamaki gibi neşeyle cıvıldaşıyordu. Rechner'in her an onaya çıkmasını bekleyen çocuklar sukayağı iskelesini görünce adımlarını yavaşlattılar. Ancak olağan<lışı hiçbir işaret yoktu; bunun üzerine, aşağıdaki gri-mavi suyu tedirgin bakışlarla tarayarak dikkatle iskeleye çıktılar.

Birdenbire tam bir sessizlik oldu. Kuşlar bile susmuştu. Gölü ya da ağaçları etkileyen en ufak bir hareket bile yoktu havada. Aleks birilerinin her an gelebileceği kaygısıyla huzursuzluk içinde yokuşun tepesine baktı. İşte, o anda olan oklu. iskelenin çevresindeki sular fokurdayıp tıslamaya başladı ve o korkunç surat yine önlerinde beliriverdi. Aşağıda

Kraliçeyi Kurtarmak 1 5 5

Rechner gözlerini üstlerine dikmiş. hiç sesini çıkarmadan onları süzüyordu. Anlaşılan Jayc.len'ın kendisine teslim e<.Wıne:-;ini bekliyordu.

"Söyle şunu , çabuk!'' diye fısıldayarak Aleks'i iskelenin kenarına doğru itekledi Sam.

Aleks doğruldu, titreyen elleriyle sırt çantasından Kraliçeyi K11rtamıak'ı çıkardı ve lx)ğazını temizledi. Kuşkulu bir sesle, "AFGOI,'' dedi ve bir adım geri çekilip, endişeli bakışlarla Vanessa'yı arand ı.

'·Daha yüksek sesle söyle, bir daha," diye destekledi onu Vanessa. Arkalarındaki huş ağaçları kadar bembeyazdı yüzü.

''AFGOI!'' diye yineledi Aleks, biraz daha güçlü bir sesle. Ama, Reclmer'in suratı öfkeyle kurbanlarına bakmayı sürdürüyordu. Ağzı açılmaya başladı ve suyun içinden korkunç bir kahkaha sesi duyuldu.

Birdenbire esmeye başlayan güçlü rüzgar, bir fırtına öncesindeki gibi ağaçlan sallıyordu. Gökyüzü bulutlarhı kaplanıverdi.

"İşe yarnmıyor! Doğru sözcük değil!" diye ba

ğırdı Aleks. "Ne yapacağız şimdi?" Rüzgar neredeyse elindeki kitabı düşürecekti; göldeki dalgalar iskelenin tahtalarını ıslatmaya başlamıştı.

Derken, Reclmer'in imgesinin çevresindeki suhır birdenbire çocuklara doğnı yükselip, büyücünün biçimini almaya başladı. Gölün içinden ıslak kollar uzan<lı.

1 5 6

Vl odimir Tumonov

"Harflerin yerini değiştirerek dene!" diye deli gibi haykırdı Sanı .

"IOFGA!" diye bağırdı Aleks var gücüyle.

"GAFIO!" Hiçbir şey olmadı. Kahkaha ve rüzgar sesleri arttı o kadar.

Rechner'in biçimi şimd i iskelenin üstünde, parlak mavi bir yay çizerek çocuklara doğru eğilmeye başlamıştı. Büyücü onların gözü önünde devleşiyor; acımasız suratı. bir maske gibi, karşı konulmaz cüssesinin tepesinde yüzüyordu.

Sam tamamen çaresiz görünüyordu, ama Vanessa'nın ifadesi sanki önemli bir şeyi fark etmiş gibi değişiven.li birden. Soluğunu tutup Aleks'e döndü.

"Sis! Sis! Son bilmecedeki ipucu, sis!"

"Ne diyorsun sen?" diye yanıtladı Aleks ağlamaklı bir biçimde. "Anlamıyorum . . . "

"Sis ve pus eşanlamlı," d iye bağıran Vanessa, sözlerine o kadar hızla devam etti ki, arkadaşları onu izlemekte güçlük çektiler. "'Dün geceki film siste kaybolan üç balıkçı üzerineydi . . . Anlamadınız mı!

Senin adın: A.leks Isaac Fog. Soyadın 'sis' demek.

Yani A. I. Fog. Sihirli sözcükteki harflerin yerini değiştirirsen, AIFOG olur!"

"Söyle, Al!" diye haykırdı Sam. Vanessa'nın dediklerini kavrayınca yüzü parlamaya başlamıştı.

"Bu sözcük sana göre düşünülmüş! Haydi, söyle ona şimdi!"'

Kraliçeyi Kurtormok 1 5 7

Tam o anda, Rechner bir çağlayan gibi yukarıdan çocukların cepesine inmeye başladı. Sanki hiçbir güç onları yutmak üzere olan bu cüsseyi durduramayacak gibiydi -ama bir şey durdurdu .

"AIFOG! AIFOG! AIFOG!" diye haykırdı Aleks.

Kraliçeyi Kzntcm11ak'ı iyice yukarı kaldırmıştı.

Sam'le Vanessa da, "AIFOG! AIFOG!" diye sihirli sözcüğü çılgınca yinelediler. Büyücü, çocukların kafalarına yalnızca birkaç santimetre kala durdu ve aynı an<la <la göle doğnı küçülmeye başladı. Çocuklar "AlfOG!" diye yineledikleri her sefer, büyücü yunınık yiyordu sanki. Her çığlıklarıyla birlikte Rechner'in suratı acıyla buruşuyordu. Az önceki zafer

<lof u ifade yeıini dehşete bıraktı ve sonunda büyücü iskelenin kenarında su üstünde yüzen ikiboyutlu bir imgeye dönüştü.

Ardından, Reduıer'in çevresindeki sular bir girdap oluştunırcasına giderek artan bir hızla dönmeye başladı. Püsküren sular çocukları tepeden tırnağa ıslattı. Gölden yükselen çağıltılı ses onlara yaklaşan bir şelale varmış gibi duyuluyordu. Derken, ok gibi dosdoğru havaya fırlayan bir karaltı, birdenbire kitabın arka kapağındaki kapıdan içeri emiliverdi.

Aleks'in elleri, oraya buraya kıvranıp duran bir yangın hoıtuınunu tutuyorınu�çasına sarsılıyordu. Kapı çarparak kapandı, bir tıkırtı duyuldu ve ortalık yine eskisi gibi sessizleşti. Rechner'in imgesi yok olmuş,

1 5 8

Vladinı i r Tunıanov

girdabın yerin i gölün sakin yüzeyi alnıışı ı. Ne rüzgardan ne de bulutlardan iz kalmıştı. Sanki hiçbir şey olmamış gibiydi.

Aleks, Vanessa ve Sam gözlerini kitaba diktiler.

Arkadaki kapı yalnızca kiliılenmekle kalmamış, yok olmuşt u! Arka kapak. haftalarca önce Aleks kiLahı kitaplığında ilk gördüğündeki gibi dümdüzdü. Üstelik, Aleks kitabı açmak istediğinde başaramadı. KraliÇC!_l'İ A·ı111armak kütlesel bir cisim haline gelmişti.

l3üyi.ik bir gerginlik içindeki Aleks dudaklarını yalayıp, kitabı dikkatle sut c.;antasına yerle�tirdi. l-fü; kimse ağzını açmıyordu . Üçü de sabah güneşinin altında sessizce durmuş, birbirlerine. b�tkıyorl�ın..lı yalnızca.

Derken, Ron'un yaklaşmakta olan motorunun gürültüsü anın büyüsünü bozuverdi. Çocuklar Ron"tın iskeleye yanaşıp, tekneyi bağlamasını izlediler. İskeleye atladığında, onlara bir can yeleği uzattığını fark ettiler.

··Kaymaya hazırım artık.'" dedi Aleks sakin bir sesle ve ayakkabılarını çıkannaya başladı.

0 kulun ilk günü gelip ,-attığında Wacon<l• Kampı uzak, ama unutulmaz bir anıydı artık. O inanılmaz tatilden döndükten sonra Aleks, Kraliçeyi Kurtarmak'ı kitaplığına geri kaldınnış ve yazın keyfini çıkarmaya dönmüştü. Dolayısıyla, okul otobüsünde Sanı ve Vanessa'yla konuştukları şeyler son derel'.e tipikti.

"Yeni öğretmenlerimiz kimler acaba?" dedi Sam.

"Üçümüz aynı sınıfa düşsek ne süper olur, de

ğil mi?" dedi Vanessa.

"Elbette, ama öyle olmayacaktır," dedi Sam.

1 6 0

Vladi mir Tumanov

"İhtimal oranı kaç?''

''Ee, hesaplayalım bakalım . . . " dedi Aleks sırıtarak.

"Yok yok, en iyisi şansımızın yaver gitmesini dileyelim," diye önerdi Vanessa, çılgınca kahkahalar atarak.

Birdenbire Aleks soluğunu tunu. "Aaa!''

Sam'le Vanessa onun işaret ettiği yere bakmak için pencereye yanaştılar. Kaldırımda, bir peri masalından fırlamış gibi görünen. zümrüt yeşili bir elbise giymiş, uzun boylu, kızıl saçlı bir kadın vardı. Okul otobüsü yaklaşınca, ka<lın döndü ve gözleriyle pencereleri taradı sanki. Bir an i<,'.in çocuklar onun koyu yeşil gözleriyle karşılaştılar. Sonra otobus yoluna devam etti; kadın el sallayıp köşeyi döndü. Üç arkadaş onun ardından bakakaldılar.

"Olamaz. :!" diye fısıldadı Sam.

"Yemin ederim ki . . . " dedi Vanessa.

Aleks hiçbir şey demedi, ama yüzüne yayılan gülümseme çok şey anlatıyordu.